مدل اتصال متقابل سامانه‌های باز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مدل مرجع OSI

مدل اتصال متقابل سامانه‌های باز (به انگلیسی: Open Systems Interconnection (OSI) model) که گاه «مدل هفت لایه اُ اِس آی» نیز خوانده می‌شود، توصیفی مفهومی و مجرد از لایه‌هایی است که دو یا چند سیستم مخابراتی یا شبکه کامپیوتری از طریق آن به یکدیگر متصل می‌شوند.

مدل OSI یک معماری شبکه نیست، چون هیچ سرویس یا پروتکلی در آن تعریف نمی‌شود. بلکه یکی از مدل‌های استاندارد و پذیرفته شده است که برای طراحی یا توصیف شبکه‌های مخابراتی به کار می‌رود.

لایه‌های مدل OSI[ویرایش]

OSI Model
Data unit Layer Function
Host
layers
Data ۷. Application Network process to application
۶. Presentation Data representation and encryption
۵. Session Interhost communication
Segment ۴. Transport End-to-end connections and reliability
Media
layers
Packet ۳. Network Path determination and logical addressing
Frame ۲. Data Link Physical addressing
Bit ۱. Physical Media, signal and binary transmission

این مدل دارای هفت لایه‌است. در این مدل بالا ترین لایه، لایه ۷ و پایین ترین لایه، لایه ۱ است.

لایه فیزیکی[ویرایش]

لایه فیزیکی (physical) وظیفه انتقال بیت‌ها از طریق کانال مخابراتی را عهده دار می‌شود. مسائل طراحی در این لایه عمدتاً از نوع فیزیکی، الکتریکی، تایمینگ، رسانه فیزیکی انتقال است.

لایه پیوند داده[ویرایش]

وظایف لایه پیوند داده (data link) به ترتیب زیر است:

  • رفع خطاهای فیزیکی
  • فریم بندی داده‌ها
  • هماهنگی بین سرعت گیرنده و فرستنده
  • کنترل دسترسی به کانال مشترک
  • انتقال مطمئن داده از طریق محیط انتقال
  • تقویت کننده داده

لایه شبکه[ویرایش]

وظایف لایه شبکه (network) به ترتیب زیر است:

  • کنترل عملکرد زیر شبکه
  • مسیر یابی
  • کنترل گلوگاه‌ها
  • کیفیت سرویس دهی
  • پیوستن به شبکه‌های ناهمگن

لایه انتقال[ویرایش]

وظایف لایه انتقال (transport) به ترتیب زیر است:

  • شکستن داده‌ها برای لایه‌های پایین تر
  • تعیین سرویس‌های لایه جلسه
  • رایج‌ترین نوع اتصال داده کانال نقطه به نقطه‌است و بدون خطاست

لایه جلسه[ویرایش]

وظایف لایه جلسه یا نشست (session) به ترتیب زیر است:

  • برقراری جلسه
  • مدیریت جلسه
  • ارائه سرویس‌های کنترل دیالوگ، مدیریت نشانه، همگام سازی
  • خاتمه دادن به جلسه

لایه نمایش[ویرایش]

لایه نمایش (presentation) وظیفه مدیریت ساختار پیام‌ها را برعهده دارد و در اصل برای آن استاندارد سازی می‌کند.

لایه کاربرد[ویرایش]

لایه کاربرد (application) شامل مجموعه پروتکل‌هایی جهت وب (HTTP)، انتقال فایل (FTP)، انتقال خبر (NNTP)، و پست الکترونیک (POP و قرارداد ساده نامه‌رسانی) است. برنامه‌های کاربردی نظیر مرورگرهای اینترنتی، برنامه‌های مدیریت ایمیل و... در این لایه قرار می‌گیرند و به صورت کلی واسط بین کاربر و دنیای شبکه می‌باشد.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • تنن‌بام، آندروس اس. ، شبکه‌های کامپیوتری، ویراست چهارم (۲۰۰۳)
  • دانشنامه آزاد ویکی‌پدیا (انگلیسی)