پرولوگ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
پرولوگ (مخفف عبارت «برنامهنویسی منطقی» به زبان فرانسوی) یک زبان برنامهنویسی رایانه است که برای برنامهنویسی منطقی به کار میرود. در این زبان که در حوالی ۱۹۷۰ میلادی اختراع شده است، بر خلاف اکثر زبانهای دیگر برنامهنویسی رایانه، به جای دستورالعملهای امری از دانستهها و قواعد منطقی برای حل مسئله استفاده میشود.
زبان پرولوگ عموماً در حیطهٔ هوش مصنوعی (بالاخص برای پردازش زبانهای طبیعی) مورد استفاده قرار میگیرد.
پرولوگ در سال 1972 در دانشگاه مارسي و توسط Alain Colmerauer و همکاران ابداع شد. پرولوگ مخففي براي “PROgrammation en LOGique” يا «برنامهنويسي منطقي » مي¬باشد. مستندات اوليه در زمينه پرولوگ همگي به زبان فرانسه هستند. پس از مدتي در گوشه و کنار دنيا مخصوصاً در اروپا و ژاپن زبان پرولوگ طرفداراني پيدا کرد. گروهي که پرولوگ را ساختند اساساً يک گروه تحقيقاتي براي پردازش زبانهاي طبيعي براي زبان فرانسه بودند. پرولوگ يک زبان سطح بالا محسوب مي¬شود. بر خلاف اکثر زبانهاي ديگر برنامهنويسي رايانه، به جاي دستورالعملهاي امري از دانستهها و قواعد منطقي براي حل مسئله استفاده ميشود. به طور کلي پرولوگ بر روي دو بنيان رياضي يکسان¬سازي به صورت انطباق الگو و جستجو به صورت پيمايش به عقب بنا شده است. ادعا شده است که که به طور متوسط 55 الي 70 درصد زمان اجراي برنامه¬هاي به زبان پرولوگ مربوط به يکسان¬سازي مي¬شود. اصل مشهور Kowalski مي¬گويد که الگورييتم از کنترل و منطق تشکيل شده است. هر الگوريتم دو قسمت دارد: يک توصيف منطقي و يک شرح ازچگونگي اجراي اين توصيف. يک برنامه¬نويس منطقي خصوصيات جواب را بيان مي¬کند، اما کنترل را به سطح زيرين مي¬سپارد. به وضوح اين نوع از برنامه-نويسي يک سطح بالاتر از برنامه¬نويسي¬هاي دستوري چون C و يا پاسکال است، که در آنها برنامه نويس بايستي خود را درگير مسائل اجرايي عبارات کند. منطق محاسباتي نيز حول و حوش اين گونه مباحث مي¬گردد. زبان پرولوگ عموماً در حوزه¬ هوش مصنوعي و بالاخص براي پردازش زبانهاي طبيعي مورد استفاده قرار ميگيرد.
