ایزو/آی‌ئی‌سی ۸۸۵۹-۱

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استاندارد ایزو ۸۸۵۹-۱ (به انگلیسی: ISO-8859-1)، عنوان استانداردی است که یک کدبندی ۸بیتی از نویسه‌ها را برای زبان‌های اروپای غربی معرفی می‌کند. این استاندارد با نام لاتین۱ (به انگلیسی: Latin-1) نیز شناخته می‌شود که در آن لاتین به زبان‌های دارای حروف لاتین یا رومی اشاره دارد و ۱ نشان می‌دهد که این استاندارد نخستین استاندارد کدبندی ثبت‌شده در ایزو است. نویسه‌های ۰ تا ۱۲۷ در این استاندارد با اَسکی یکسان هستند، اما کاراکترهای ۱۲۸ تا ۲۵۵ آن در اَسکی وجود ندارند. لاتین۱ تقریباً با کدبندی ویندوز-۱۲۵۲ یکسان است، اما به طور مشخص نویسه‌های شمارهٔ ۱۲۸ تا ۱۵۹ ویندوز در لاتین۱ وجود ندارند و تفاوت‌ها دیگری نیز دارند.[۱]

زبان‌هایی که به طور کامل پشتیبانی شده‌اند[ویرایش]

زبان‌هایی که تنها تعدادی از نویسه‌هایشان پشتیبانی نمی‌شود[ویرایش]

زبان نویسه‌هایی که در استاندارد تعریف نشده‌اند راه حل معمول استانداردی که از آن پشتیبانی می‌کند
کاتالان Ŀ, ŀ (کنار گذاشته شده) L·, l·
چکی Č, č, Ř, ř, Š, š, Ž, ž Ch, ch, Rzh, rzh, Sh, sh, Zh, zh ایزو-۸۸۵۹-۲, ویندوز-۱۲۵۰
هلندی IJ, ij دونگاره‌های IJ, ij
استونیایی Š, š, Ž, ž (تنها در وام‌واژه‌ها دیده می‌شود) Sh, sh, Zh, zh ایزو-۸۸۵۹-۱۵, ویندوز-۱۲۵۲
فنلاندی Š, š, Ž, ž (تنها در وام‌واژه‌ها دیده می‌شود) Sh, sh, Zh, zh ایزو-۸۸۵۹-۱۵, ویندوز-۱۲۵۲
فرانسوی Œ, œ, و نویسهٔ بسیار نادر Ÿ دونگاره‌های OE, oe, و Y بدون diaeresis ایزو-۸۸۵۹-۱۵, ویندوز-۱۲۵۲
مجاری Ő, ő, Ű, ű Õ, õ (or هشتک, ô; گاهی Ö, ö), Û, û (گاهی Ü, ü) ایزو-۸۸۵۹-۲, ویندوز-۱۲۵۰
ایرلندی (خط قدیم) Ḃ, ḃ, Ċ, ċ, Ḋ, ḋ, Ḟ, ḟ, Ġ, ġ, Ṁ, ṁ, Ṡ, ṡ, Ṫ, ṫ Bh, bh, Ch, ch, Dh, dh, Fh, fh, Gh, gh, Mh, mh, Sh, sh, Th, th ایزو-۸۸۵۹-۱۴
زبان لاتین با ماکرون‌ها Ā, ā, Ē, ē, Ī, ī, Ō, ō, Ū, ū ایزو-۸۸۵۹-۱۳, ویندوز-۱۲۵۷
مائوری Ā, ā, Ē, ē, Ī, ī, Ō, ō, Ū, ū Ä, ä, Ë, ë, Ï, ï, Ö, ö, Ü, ü ایزو-۸۸۵۹-۱۳, ویندوز-۱۲۵۷
ترکی استانبولی I نقطه‌دار و بی‌نقطه, ı, Ğ, ğ, Ş, ş I, i, G, g, S, s ایزو-۸۸۵۹-۳, ایزو-۸۸۵۹-۹, ویندوز-۱۲۵۴
ویلزی , ẁ, , ẃ, هشتک, ŵ, هشتک, ŷ ایزو-۸۸۵۹-۱۴

منابع[ویرایش]

  1. “Encoding on the Internet - 4: Latin 1 (ISO-8859-1)”. Penn State University, 04-Jun-2013. Retrieved 15 Nov 2013.