محمود نامجوی

محمود نامجوی

محمود نامجو روی سکوی دوم بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ توکیو
مدال‌ها
شرکت‌کنندهٔ کشور ایران
وزنه‌برداری مردان
بازی‌های المپیک
نقره	۱۹۵۲ هلسینکی	۵۶ ک‌گ
برنز	۱۹۵۶ ملبورن	۵۶ ک‌گ
قهرمانی جهان
طلا	لاهه ۱۹۴۹	۵۶ ک‌گ
بازی‌های آسیایی
طلا	دهلی ۱۹۵۱	۵۶ ک‌گ
نقره	توکیو ۱۹۵۸	۵۶ ک‌گ
قهرمانی کشور
طلا	تهران ۱۳۲۳	۶۰ ک‌گ
طلا	تهران ۱۳۲۴	۶۰ ک‌گ
طلا	تهران ۱۳۲۵	۶۰ ک‌گ
طلا	تهران ۱۳۲۶	۶۰ ک‌گ
طلا	تهران ۱۳۲۷	۶۰ ک‌گ

محمود نامجو
نامجو روی سکوی سوم المپیک ۱۹۵۶ ملبورن
زادروز	۱۲۹۷ شمسی محله استادسرای رشت
درگذشت	۳۰ دی ۱۳۶۸ بیمارستان مهر، تهران عوارض ناشی از تمرینات سنگین ورزشی و کهولت
آرامگاه	بهشت زهرا تهران
ملیت	ایرانی
نقش‌های برجسته	قهرمانی در بازی های آسیایی / المپیک و قهرمانی جهان
فرزندان	چهار دختر و یک پسر
والدین	مشهدی تقی

محمود نامجوی (۱۲۹۷ در رشت - ۳۰ دی ۱۳۶۸ در تهران) وزنه‌بردار ایرانی بود که با سه مدال طلا، یک مدال نقره و دو مدال برنز قهرمانی وزنه‌برداری جهان و یک مدال نقره و یک مدال برنز المپیک و یک مدال طلا و یک مدال برنز بازی‌های آسیایی در دستهٔ خروس‌وزن (۵۶ کیلو) از پرافتخارترین وزنه‌برداران تاریخ ایران است. او همچنین دارای عناوین قهرمانی ایران در رشته‌های ورزشی کشتی و زیبایی اندام بود.

زندگی

محمود نامجو در سال ۱۲۹۷ شمسی در محلهٔ استادسرای رشت به نیا آمد. پدرش مشهدی تقی به کار تجارت اشتغال داشت. . او علاوه بر وزنه‌برداری در ورزش زورخانه‌ای، ژیمناستیک، بدن‌سازی و کشتی نیز فعالیت داشت در ۱۸ سالگی عنوان قهرمانی کشور در رشتهٔ کشتی را به دست آورد.

نامجو اولین مدال طـلای جهانی وزنه‌برداری را در قهرمانی جهان ۱۹۴۹ لاهه برای ورزش ایران به ارمغان آورد و در بازی‌های آسیایی دهلی نو ۱۹۵۱ اولین وزنه بردار آسیایی شد که توانست رکورد جهانی را ترقی دهد. از شگفتیهای نامجو کسب قهرمانی جهان در سن ۴۱ سالگی بود. . محمود نامجو سرانجام در سی‌ام دی ماه ۱۳۶۸ در بیمارستان مهر تهران بر اثر عوارض ناشی از تمرینات سنگین ورزشی و کهولت درگذشت و در قطعهٔ ۲۲ بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد. از او چهار دختر و یک پسر به جا مانده‌است.

تندیس او در خیابان نامجوی رشت، روبروی دانشکدۀ علوم پایۀ دانشگاه گیلان نصب شده‌است.

عناوین

عناوین قهرمانی وی از سال ۱۹۴۷ قاهره تا ۱۹۵۸ توکیو بدون در نظر گرفتن مدالهایش در تورنمنتهای داخلی و خارجی به شرح زیر می‌باشد:

طلای قاهره ۱۹۴۷ ـ کسب عنوان پنجم المپیک ۱۹۴۸ لندن ـ طلای جهانی ۱۹۴۹ لاهه ـ طلای جهانی ۱۹۵۰ پاریس ـ طلای جهانی ۱۹۵۱ میلان ـ طلای آسیایی ۱۹۵۱ دهلی ـ نقره المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی ـ نقره جهانی ۱۹۵۴ وین ـ برنز جهانی ۱۹۵۵ مونیخ ـ برنز المپیک ۱۹۵۶ ملبورن ـ برنز جهانی ۱۹۵۷ تهران ـ نقره آسیایی ۱۹۵۷ تهران ـ نقره بازیهای آسیایی ۱۹۵۸ توکیو.

منابع

• [۱]