محمدعلی کلی

محمدعلی کلی
زادروز	۱۷ ژانویه ۱۹۴۲ (۷۱ سالگی) لویی ویل, کنتاکی
محل زندگی	میشیگان
ملیت	آمریکایی
پیشه	بوکسور
سال‌های فعالیت	۲۹ اکتبر ۱۹۶۰ تا ۱۱ دسامبر ۱۹۸۱
دین	مسیحیت سپس اسلام
همسر	سونجی روی (۱۹۶۶-۱۹۶۴) بلیندا بوید (خلیله) (۱۹۷۷-۱۹۶۷) ورونیکا پورش (۱۹۸۶-) یولاندا (تاکنون-۱۹۸۶)
فرزندان	۷ دختر : مریم - جمیله - راشده - لیلا - هانا - میا - خلیله ۲ پسر : محمد علی جونیور - اسد امین

محمد علی (۱۷ ژانویه ۱۹۴۲، لویی ویل، کنتاکی، ایالات متحده) با نام قبلی کَسیوس مارسلوس کلی و نیز مشهور به محمدعلی کلی، یکی از مشهورترین بوکسورهای سنگین وزن جهان است. او پس از گرویدن به اسلام در فعالیتهای سیاسی نیز نقش داشت و به همین دلیل بیش از سایر قهرمانان ورزشی در جهان مطرح شد. وی همچنین در قرن بیستم عنوان یکی از بزرگترین قهرمانان ورزشی را نیز از آن خود کرد.

آغاز راه

محمد علی

محمّد علی در لویی ویل دوران کودکی خود را سپری کرد. در سن ۱۲ سالگی هنگامی دوچرخه کوچکش به سرقت رفت، مثل بسیاری از کودکان دیگر گریه کنان نزد پدرش نرفت بلکه ماجرا را برای پلیس محلی شان جو مارتین که یک مربی بوکس هم بود گزارش کرد. مارتین پیشنهاد کرد که راه مبارزه کردن را تحت نظر او یاد بگیرد و این پسر بچه ۱۲ ساله به سرعت تحت فرامین مارتین در امر یادگیری بوکس پیشرفت کرد. تا زمانی که به دبیرستان رفت در کنتاکی موفق به کسب ۶ عنوان شد و با این موفقیتها مسوولین مدرسه در عوض، نمرات ضعیف درسی اش را نادیده گرفتند و اجازه دادند تا او فارغ التحصیل شود.

در بازیهای المپیک تابستانی سال ۱۹۶۰ در رم او مدال طلای بوکس در رده سبکِ سنگین‌وزن را کسب کرد و سپس بعد از آن آموزش بوکس حرفه‌ای را زیر نظر آنجلو داندی (Angelo Dundee) ادامه داد و همزمان در همان سالها بود که عقاید غیر معمول مذهبی خود را بروز داد. ضمن اینکه نتایج دور از انتظار و خیره کننده او در مسابقات، و روحیه خستگی ناپذیرش موجب شده بود تا لقب مشت زن لویی ویل را از آن خود کند.

در ۲۹ اکتبر ۱۹۶۰ در لوییس ویل، کاسیوس کلی در اولین مسابقه حرفه‌ای خود در ۶ راند توانست تونی هونساکر (Tunney Hunsaker) را که رئیس پلیس فایتویل (Fayetteville) ویرجینیای شرقی بود پیروز شد.

از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳ این مبارزه گر جوان در ۱۵ مسابقه نفسگیر دیگر حریفانش را ناک اوت کرد.کسانی مثل تونی اسپرتی (Tony Esperti)، جیم رابینسون (Jim Robinson)، دانی فلیمن (Donnie Fleeman)، داک سابدانگ (Duke Sabedong) آلونزو جانسون (Alonzo Johnson)، گئورگ لوگان (George Logan)، ویلی بسمانف (Willi Besmanoff) و لامار کلارک (lamar Clark) که در دوره اوج خود بیش از ۴۰ پیروزی قاطعانه داشت.

شاید هیجان انگیزترین و پر افتخارترین موفقیت کلی را در آن دوران پیروزی برابر سانی بنکس (Sonny Banks)، آلخاندرو لاورانته (Alejandro Lavorante) و آرچی مور (Archie Moore) که سابقه ۲۰۰ پیروزی چشمگیر داشتند، باشد. اگرچه بنکس و لاورانته هر دو پس از این در مسابقات دیگر روی رینگ کشته شدند و کلی تنها مدعی عنوان قهرمانی برابر سانی لیستون (Sonny Liston) شد. رویارویی با سانی لیستون رقابتی بود که همه بوکسورها با هراس از آن حرف می‌زدند و بوکسوری به سن و سال کم کلی نتوانسته بود او را تاکنون شکست دهد و این عنوان را کسب کند.

جنگ کلی و لیستون

کلی هدف بزرگ و انگیزهٔ خوبی داشت، اما لیستون هم از اعتماد به نفس بالایی برخوردار بود و برای هر مبارزه‌ای آماده! در راند نخستین سرعت بازی کلی موجب حیرت همگان شد، حتی لیستون نیز از این مساله شگفت زده شد. قبل از مسابقه آرچی مور و سوگار ری رابینسون (Sugar Ray Robinson) به کلی هشدار داده بودند که مراقب سر خود باشد چرا که سانی ضربات سهمگینی دارد، ضمن اینکه از وزن بالای خود در تحت فشار گذاشتن حریف استفاده می‌کرد. به همین دلیل کلی حسابی در راند اول شرایط را بررسی کرد و سعی می‌کرد به او فرصت ندهد.

در همان ابتدای راند سوم به طرز آشکاری لیستون خستگی خود را بروز داد و کلی از این مساله بیشترین سود را برد و با ضرباتی سنگین او را ضعیفتر هم کرد. در ثانیه‌های پایانی راند سوم با یکی از ضربات کلی زیر چشم سانی شکاف عمیقی خورد و همین خونریزی نیروی او را بیش از پیش تحلیل داد. در راند چهارم لیستون با بهره‌جویی از خستگی کلی کمی خود را جمع و جور کرد، اما بوکسور جوان با استفاده از همین نیروی جوانی تا راند ششم خود را سرپا نگه داشت و منتظر پایان مسابقه بود که به ناگاه لیسون پس از چند ضربه از درد به خود پیچید و اعلام کرد که بازویش در رفته و از ادامه مسابقه بازماند و کلی با قدرت خود را "پادشاه جهان" نامید و با فریاد از همه خبرنگاران حاضر در ورزشگاه خواست که در وصف قدرت نمایی او مقاله‌های جذابی بنویسند!

در یک رقابت نفسگیر و پر استرس او بالاخره قهرمان جهان شد. اما باید پس از آن قدرت و توانایی خود را به سایرین هم نشان می‌داد. در ماه نوامبر (میلادی)۱۹۶۵ توانست قهرمان اسبق دنیا فلوید پترسون (Floyd Patterson) را شکست دهد. در راند دوازدهم داور مسابقه به علت شرایط فیزیکی بد فلوید، بازی را متوقف کرد و کلی را برنده بازی اعلام نمود.

کلی به محمد علی مبدل شد

در فاصله میان این دو مسابقه، کاسیوس به دلایل دیگری نیز مطرح و معروف شد. او دین اسلام را پذیرفت و نام خود را به محمد علی تغییر داد. اگرچه این مساله فقط از سوی عده اندکی پذیرفته شد که او را محمد علی کلی بنامند. سالهای ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ برای وی سالهای پر مشغله‌ای بودند. چرا که او مجبور شد هفت بار از عنوان قهرمانی اش دفاع کند. هیچیک از قهرمانان سابق دنیا در طول یکسال این کار را در چنین دفعاتی انجام نداده‌اند.

در مارس ۱۹۶۶ در برابر یکی از سرسخت‌ترین حریفانش که یک بوکسور کانادایی به نام گئورگ چاوالو (Georg Chuvalo) بود در یکی از نفسگیرترین مبارزات به پیروزی رسید. چاوالو پیش از این در رده حرفه‌ای خود هرگز شکست نخورده بود.

پس از این مسابقه او به انگلیس رفت تا با قهرمان‌های انگلیسی: براین لاندن (Brain London) و هنری کوپر (Henry Cooper) که او را در یک بازی دوستانه در سال ۱۹۶۳ شکست داده بودند، دست و پنجه نرم کند. او هر دوی اینها را ناک اوت کرد و به آلمان رفت تا برابر کارل میلدنبرگر (Karl Mildenberger) اولین آلمانی که برای عنوان ماکس اشملینگ (Max Schmeling) می‌جنگید، به روی رینگ رود.

این مسابقه به اعتراف خودش بسیار سخت و دشوار بود، اما در راند دوازدهم بالاخره میلدنبرگ را ناک اوت کرد. در نوامبر ۱۹۶۶ او باز به ایالات متحده برگشت تا "ویلیامز" (Williams) را در هوستون شکست دهد! ویلیامز از آن دسته بوکسورهایی بود که ید طولایی در ناک اوت کردن حریف داشت، اما محمد علی به آسانی در راند سوم او را شکست داد.

در سال ۱۹۶۶ بود که وی به از حضور در ارتش آمریکا برای جنگ ویتنام سر باز زد و اعلام کرد که هرگز به روی همنوعان ویتنامی خود آتش نمی‌گشاید، که همین مساله مدتها سر زبانها بود و پس از آن حتی از حضور در رقابتهای بوکس به مدت ۵ سال محروم شد و گواهینامه بوکسش نیز به حالت تعلیق در آمد، البته مدتی بعد این محکومیت به ۳ سال کاهش پیدا کرد.

در سال ۱۹۷۰ پس از سپری کردن دوران محرومیت خود بار دیگر جواز بوکس خود را دریافت کرد، اما به علت وقفه‌ای چند ساله در ورزش حرفه‌ای عنوان قهرمانی سال ۱۹۷۱ رادر مبارزه‌ای با جو فریزر (Joe Frazer) در مادیسون اسکوار گاردن (Madison Square Garden) از دست داد.

مبارزه با فریزر، جیمی یانگ، کن نورتون و اسپینکس

در سال ۱۹۷۵ محمد علی، فریزر را در مانیلِ (Manilla) فیلیپین شکست داد. این مسابقه یکی از جنجالی‌ترین مسابقات بوکس دنیا بود و پس از ۱۴ راند، ادی فاچ (Eddie Futch) مربی فریزر مانع او از ادامه مسابقه شد و دست کلی به عنوان پیروز میدان بالا رفت. مجله رینگ این مبارزه را "مبارزه منتخب سال" نامید.

در ۳۰ آوریل ۱۹۷۶ رو در روی جیمی یانگ (Jimmy Young) قرار گرفت و بدترین مبارزه خود را انجام داد. وی هم اضافه وزن پیدا کرده بود و هم از آمادگی فیزیکی خوبی برخوردار نبود و به نظر می‌رسید رقیب خود را نیز چندان جدی نگرفته بود. عده بسیاری که در کنار رینگ قرار داشتند یانگ را مستحق پیروزی می‌دانستند و حتی مربی کلی هم او را بابت عملکرد ضعیفش سرزنش کرد. در ماه سپتامبر همان سال محمد علی برابر کن نورتون (Ken Norton) روی رینگ رفت و در استادیوم یانکیها یکبار دیگر از مقام خود دفاع کرد.

در سال ۱۹۷۸ بار دیگر عنوان قهرمانی را که در ۱۹۷۶ از دست داده بود با غلبه بر لئون اسپینکس (Leon Spinks) که تنها ۸ بازی حرفه‌ای داشت به دست آورد و برای سومین بار قهرمان سنگین وزن دنیا لقب گرفت.

اعلام بازنشستگی

در ۲۷ ژوئن ۱۹۷۹ محمد علی اعلام بازنشستگی کرد و با دنیای پر هیجان رینگ و بوکس خداحافظی نمود. اگرچه در طی دو سال پس از آن مسابقاتی هم انجام داد ولی در آخرین مسابقه خود برابر ترور بربیک (Trevor Bebick) که ۱۲ سال از او جوانتر بود شکست خورد و پس از این شکست در سال ۱۹۸۱ با رکورد ۵۶ پیروزی، ۳۷ ناک اوت و ۵ شکست به طور کامل از بوکس کناره گیری کرد.

محمد عل کلی همیشه فاصله‌اش با حریف نسبت به سایرین بیشتر بود و ضرباتش به سر از هر بوکسور دیگری بیشتر بود. اگرچه شاید این مساله در طول یک مسابقه ریسک بیشتری داشته باشد اما ضربات سنگین به اعضای بدن برای ناک اوت کردن حریف از روی رینگ موثرتر است و کلی معتقد بود نمی‌خواهد با فریب دادن دیگران قهرمان شود.

دوران پس از بازنشستگی

در سال ۱۹۸۲ محمد علی دچار سندروم پارکینسون شد، اما از محبوبیتش نزد مردم و هوادارنش چیزی نکاست و هچمنان مورد توجه میلیونها نفر در سراسر جهان بود. در سال ۱۹۹۶ افتخار روشن کردن مشعل المپیک را در جورجیای آتلانتا پیدا کرد.

از آنجایی که دخترش لیلا علی (Laila Ali) به رشتهٔ پدر علاقه فراوانی داشت از سال ۱۹۹۹ بوکس حرفه‌ای را آغاز کرد. اما پدرش پیش از این در سال ۱۹۷۸ در مورد بوکس زنان گفته بود: "زنان هرگز نمی‌توانند به خاطر فیزیولوژی بدنشان مثل مردان بوکس بازی کنند. ضربات سهمگین بوکس باعث بروز مشکلاتی برایشان می‌شود که گاهی جبران ناپذیر است."

محمد علی در حال حاضر همراه خانواده‌اش در میشیگان (Michigan) زندگی می‌کند.

آمار کلی

نتیجه	رقیب	راند	تاریخ	مکان
باخت	تروور بربیک --Trevor Berbick	۱۰ (۱۰)	۱۹۸۱-۱۲-۱۱	Nassau, Bahamas
باخت	لری هولمس --Larry Holmes	۱۰ (۱۵)	۱۹۸۰-۱۰-۰۲	Las Vegas, Nevada|Las Vega, NV
برد	لئون اسپینکس --Leon Spinks	۱۵ (۱۵)	۱۹۷۸-۰۹-۱۵	New Orleans|New Orleans،
باخت	لئون اسپینکس --Leon Spinks	۱۵ (۱۵)	۱۹۷۸-۰۲-۱۵	Las Vegas, Nevada|Las Vegas, NV
برد	ارنی شاورس--Earnie Shavers	۱۵ (۱۵)	۱۹۷۷-۰۹-۲۹	New York City|New York City, NY
برد	آلفردو اوانجلیستا--Alfredo Evangelista	۱۵ (۱۵)	۱۹۷۷-۰۵-۱۶	Landover, Maryland|Landover, MD
برد	کن نورتون--Ken Norton	۱۵ (۱۵)	۱۹۷۶-۰۹-۲۸	Bronx|The Bronx, New York
برد	ریچارد دان--Richard Dunn	۵ (۱۵)	۱۹۷۶-۰۵-۲۴	Munich|Munich, Germany
برد	جیمی جوان--Jimmy young	۱۵ (۱۵)	۱۹۷۶-۰۴-۳۰	Landover, MD
برد	ژان پیر چوپمن--Jean-Pierre Coopman	۵ (۱۵)	۱۹۷۶-۰۲-۲۰	San Juan, Puerto Rico
برد	جو فریزر--Joe Frazier	۱۴ (۱۵)، ۰:۵۹	۱۹۷۵-۱۰-۰۱	Quezon City|Quezon City, Philippines
برد	جو بونگر--Joe Bunger	۱۵ (۱۵)	۱۹۷۵-۰۶-۳۰	Malaysia}} Kuala Lumpur|Kuala Lumpur, Malaysia
برد	ران لیله--Ron Lyle	۱۱ (۱۵)	۱۹۷۵-۰۵-۱۶	Las Vegas, Nevada|Las Vegas
برد	چاک وپنر--Chuck Wepner	۱۵ (۱۵)، ۲:۴۱	۱۹۷۵-۰۳-۲۴	Richfield, Ohio|Richfield
برد	جورج فورمن--George Foreman	۸ (۱۵)، ۲:۵۸	۱۹۷۴-۱۰-۳۰	Kinshasa|Kinshasa, Zaire, Zaire
برد	جو فریزر--Joe Frazier	۱۲ (۱۲)	۱۹۷۴-۰۱-۲۸	New York City|New York City
برد	رودی لابرس--Rudi Lubbers	۱۲ (۱۲)	۱۹۷۳-۱۰-۲۰	INA}} Jakarta|Jakarta, Indonesia
برد	کن نورتون--Ken Norton	۱۲ (۱۲)	۱۹۷۳-۰۹-۱۰	Inglewood, California|Inglewood, CA
باخت	کن نورتون--Ken Norton	۱۲ (۱۲)	۱۹۷۳-۰۳-۳۱	San Diego|San Diego, CA
برد	جو بونگر--Joe Bunger	۱۲ (۱۲)	۱۹۷۳-۰۲-۱۴	Las Vegas, Nevada|Las Vegas
برد	باب فاستر--Bob Foster	۷ (۱۲)	۱۹۷۲-۱۱-۲۱	Landover
برد	فلوید پترسون--Floyd Patterson	۷ (۱۲)	۱۹۷۲-۰۹-۲۰	New York City|New York City
برد	آلوین لوئیس--Alvin Lewis	۱۱ (۱۲)، ۱:۱۵	۱۹۷۲-۰۷-۱۹	Dublin|Dublin, Ireland
برد	جری کیواری--Jerry Quarry	۷ (۱۲)، ۰:۱۹	۱۹۷۲-۰۶-۲۷	Las Vegas, Nevada|Las Vega, NV
برد	جورج چاوالو--George Chuvalo	۱۲ (۱۲)	۱۹۷۲-۰۵-۰۱	Vancouver|Vancouver, Canada
برد	مک فاستر--Mac Foster	۱۵ (۱۵)	۱۹۷۲-۰۴-۰۱	Tokyo|Tokyo, Japan
برد	یورگن بلین--Jürgen Blin	۷ (۱۲)، ۲:۱۲	۱۹۷۱-۱۲-۲۶	Zurich, Switzerland
برد	باستر ماتیس--Buster Mathis	۱۲ (۱۲)	۱۹۷۱-۱۱-۱۷	Houston|Houston, TX
برد	جیمی الیس--Jimmy Ellis	۱۲ (۱۲)، ۲:۱۰	۱۹۷۱-۰۷-۲۶	Houston|Houston, TX
باخت	جو فریزر--Joe Frazier	۱۵ (۱۵)	۱۹۷۱-۰۳-۰۸	New York City|New York City
برد	اسکار بوناونا--Oscar Bonavena	۱۵ (۱۵)، ۲:۰۳	۱۹۷۰-۱۲-۰۷	New York City|New York City
برد	جری کیواری--Jerry Quarry	۳ (۱۵)	۱۹۷۰-۱۰-۲۶	Atlanta|Atlanta, GA
برد	زورا فولی--Zora Folley	۷ (۱۵)، ۱:۴۸	۱۹۶۷-۰۳-۲۲	New York City|New York City
برد	ارنی ترل--Ernie Terrell	۱۵ (۱۵)	۱۹۶۷-۰۲-۰۶	Tokyo|Tokyo, Japan
برد	کلیولند ویلیامز--Cleveland Williams	۳ (۱۵)	۱۹۶۶-۱۱-۱۴	New York City|New York
برد	کارل میلدنبرگر--Karl Mildenberger	۱۲ (۱۵)	۱۹۶۶-۰۹-۱۰	Frankfurt am Main|Frankfurt, Germany Main|Frankfurt, Germany
برد	برایان لندن--Brian London	۳ (۱۵)	۱۹۶۶-۰۸-۰۶	لندن، England
برد	هنری کوپر--Henry Cooper	۶ (۱۵)، ۱:۳۸	۱۹۶۶-۰۵-۲۱	لندن، England
برد	جورج چاوالو--George Chuvalo	۱۵ (۱۵)	۱۹۶۶-۰۳-۲۹	Toronto|Toronto, Canada
برد	فلوید پترسون--Floyd Patterson	۱۲ (۱۵)، ۲:۱۸	۱۹۶۵-۱۱-۲۲	Las Vegas, Nevada|Las Vega, NV
برد	سونی لیستون--Sonny Liston	۱ (۱۵)، ۲:۱۲	۱۹۶۵-۰۵-۲۵	Lewiston, Maine|Lewiston, ME
برد	سونی لیستون--Sonny Liston	۷ (۱۵)	۱۹۶۴-۰۲-۲۵	Miami Beach, Florida|Miami Beach, FL
برد	هنری کوپر--Henry Cooper	۵ (۱۰)، ۲:۱۵	۱۹۶۳-۰۶-۱۸	لندن، England
برد	داگ جونز--Doug Jones	۱۰ (۱۰)	۱۹۶۳-۰۳-۱۳	New York City|New York
برد	چارلی پاول--Charley Powell	۳، ۲:۰۴	۱۹۶۳-۰۱-۲۴	Pittsburgh|Pittsburgh, PA
برد	ارچی مور--Archie Moore	۴ (۱۰)، ۱:۳۵	۱۹۶۲-۱۱-۱۵	Los Angeles|Los Angeles, CA
برد	آلخاندرو لاورانته--Alejandro Lavorante	۵ (۱۰)، ۱:۴۸	۱۹۶۲-۰۷-۲۰	Los Angeles, CA
برد	بیلی دانیلز--Billy Daniels	۷ (۱۰)، ۲:۲۱	۱۹۶۲-۰۵-۱۹	Los Angeles|Los Angeles
برد	جورج لوگان-- york George Logan	۴ (۱۰)، ۱:۳۴	۱۹۶۲-۰۴-۲۳	New York City|New
برد	دان وارنر --Don Warner	۴، ۰:۳۴	۱۹۶۲-۰۳-۲۸	Miami Beach, FL
برد	سانی بانک--Sonny Bank	۴ (۱۰)، ۰:۲۶	۱۹۶۲-۰۲-۱۰	New York City, NY
برد	ویلی بسمنوف--Willi Besmanoff	۷ (۱۰)، ۱:۵۵	۱۹۶۱-۱۱-۲۹	Louisville, Kentucky|Louisville, KY
برد	الکس میتف--Alex Miteff	۶ (۱۰)، ۱:۴۵	۱۹۶۱-۱۰-۰۷	Louisville, Kentucky|Louisville, KY
برد	آلونزو جانسون--Alonzo Johnson	۱۰ (۱۰)	۱۹۶۱-۰۷-۲۲	Louisville, Kentucky|Louisville, KY
برد	داک سابدانگ--Duke Sabedong	۱۰ (۱۰)	۱۹۶۱-۰۶-۲۶	Las Vegas, NV
برد	لامار کلارک--lamar Clark	۲ (۱۰)، ۱:۲۷	۱۹۶۱-۰۴-۱۹	Louisville, KY
برد	دانی فلیمن--Donnie Fleeman	۷ (۸)	۱۹۶۱-۰۲-۲۱	Miami Beach, FL
برد	جیمی رابینسون--Jimmy Robinson	۱ (۸)، ۱:۳۴	۱۹۶۱-۰۲-۰۷	Miami Beach, FL
برد	تونی اسپرتی--Tony Esperti	۳ (۸)، ۱:۳۰	۱۹۶۱-۰۱-۱۷	Miami Beach, FL
برد	هرب سیلر--Herb Siler	۴ (۸)	۱۹۶۰-۱۲-۲۷	Miami Beach, FL
برد	تونی هونساکر--Tunney Hunsaker	۶ (۶)	۱۹۶۰-۱۰-۲۹	Louisville, KY
۵۶برد	۵باخت	۱۹ تصمیم گیری	۳۷ ضربه فنی	۰ تساوی

منابع

• ویکی انگلیسی

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ محمدعلی کلی موجود است.

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به محمدعلی کلی در ویکی‌گفتاورد موجود است.