لنفوم هوچکین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لنفوم هوچکین
تصویر میکروسکپی نشانگر لنفوم (روش فیلداستاین).
آی‌سی‌دی-۱۰ C81
آی‌سی‌دی-۹ 201
آی‌سی‌دی-اُ: 9650/3-9667/3
دادگان بیماری‌ها 5973
مدلاین پلاس 000580
ای‌مدیسین med/1022
مؤسسه ملی سرطان C26956، C9357 لنفوم هوچکین
پیشنت پلاس لنفوم هوچکین
سمپ D006689

لنفوم هوچکین (به انگلیسی: Hodgkin's lymphoma) نوعی از لنفومها است. لنفوم نوعی سرطان خون است که منشا سلولهای سرطانی از گلبولهای سفید خون و از گروه لنفوسیتها هستند.گرچه بیماری هوچکین ممکن است در تمامی سنین دیده شود، شایع‌ترین سن شیوع آن بین ۱۵ تا ۳۵ سالگی و بعد از ۵۵ سالگیست و در مردان شایعتر است.

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۸۳۲ میلادی آقای توماس هوجکین (یک پزشک انگلیسی) برای اولین بار این نوع بیماری را شرح داد .دکتر هوچکین همچنین برای اولین بار تفاوت بین علائم و سیر بالینی لنفوم هوچکین و غیر هوچکین را به روشنی نشان داد. لنفوم هوچکین در سالهای قبل از 1970 سبب مرگ تقریباً تمام مبتلایان می شد. با تکامل روشهای درمانی، در حال حاضر این بیماری یکی از قابل درمان ترین بدخیمی هاست و قسمت عمده ای از بیماران مبتلا قابل علاج کامل هستند.

بیماریزایی[ویرایش]

علت این بیماری مشخص نیست. ممکن است عواملی از محیط، خصوصیات ژنتیک فرد و همچنین عوامل عفونی در ایجاد بیماری دارای نقش باشند. سیر بیماری لنفوم از یک غده لنفاوی که بصورت پایدار بزرگ شده است شروع می شود. رشد این غده به آهستگی ادامه می یابد و به تدریج غدد اطراف خود را نیز درگیر می نماید. در موارد پیشرفته، با ورود سلولهای بدخیم به جریان خون، طحال، کبد و مغز استخوان نیز ممکن است درگیر شوند.

بیماری هوچکین در یک منطقهٔ دستگاه لنفاوی و معمولاً در گره لنفی ایجاد می‌شود. اگر این بیماری به‌موقع کشف و درمان نشود، ممکن است در تمام دستگاه لنفاوی پخش گردد. هوچکین می‌تواند باعث درگیری ریه، اعضاء داخل شکم و استخوان‌ها شود. با گسترش بیماری، گویچه‌های سفید طبیعی کاهش یافته، در مقابله با عفونت‌ها اختلال ایجاد می‌شود. بنابراین بیماران مبتلا به هوچکین ممکن است مستعد ابتلا به عفونت‌های گوناگون گردند. لنفوم هوچکین ممکن است در هر سنی بروز نماید. اما اکثر موارد در سالهای اول بلوغ (15 تا 40 سالگی) یا در میانسالگی (پس از سن 55 سال) دیده می شود.

علائم[ویرایش]

- بزرگی طول کشیده و بدون درد غدد لنفاوی به خصوص غدد لنفاوی گردن، زیربغل یا فوق ترقوه ای - تب طول کشیده‌ای که علت آن مشخص نیست. - عرق شبانه توجیه‌ناپذیر. - خارش - دردهای غیرطبیعی پشت یا شکم - کاهش وزن غیرطبیعی - پتشی و بزرگ شدن طحال یا کبد

در اکثریت موارد تشخیص دقیق منوط به تکه برداری غدد لنفاوی بزرگ شده ( بیوپسی ) می باشد.

ویژگی لنفوم هوچکین[ویرایش]

ویژگی معروف لنفوم هوجکین وجود نوعی لنفوسیت غیر عادی متمایز به نام سلول رید اشتنبرگ (Reed - Sternberg )است. سلول ریداشتنبرگ لنفوسیتهایی بزرگ و چند هسته ای اغلب با منشا لنفوسیت نوع B هستند. احتمالاً عفونت با ویروس EBV در ایجاد این بیماری نقش دارد.

برحسب ویژگی سلولهای سرطانی لنفوم هوچکین به چهار زیرگروه تقسیم میشود.(سلولهای سرطانی شکل متفاوتی دارند و گاه مارکرهای لنفوسیتهای نوع B یا T را بروز می دهند.)از انواع لنفوم هوجکین ها نوع Nodular sclerosis شایعترین فرم این بیماری است.

درمان[ویرایش]

بیماری هوچکین به‌خوبی به درمان پاسخ می‌دهد (بخصوص برای بیماران جوان تر که در مرحله اولیه بیماری قرار دارند میزان درمان ممکن است به ۱۰۰% برسد). در بیشتر موارد بیماران به‌طور سرپائی درمان می‌شوند. شیمی درمانی و پرتودرمانی یا ترکیبی از هر دو روشهای اصلی درمان هستند . قبلاً از جراحی و برداشتن طحال برای تعیین مرحله بیماری استفاده می شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

لنفوم

منابع[ویرایش]

  • مبانی طب داخلی هاریسون