شباهت زیاد به اصل (سیگنال)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شباهت زیاد به اصل(به انگلیسی: High fidelity) یا های-فای (به انگلیسی: hi-fi) عبارتی است که شنوندگان استریوهای خانگی و علاقه‌مندان به صدای خانگی برای دست یافتن به بیشترین کیفیت تولید صدا برای تشخیص آن از صداهای ضعیف تر که به وسیله ی دستگاه های ارزان قیمت تولید صدا به وجود می آیند.در واقع ابزار صدای شبیه به اصل دارای کمترین مقدار نویز و اعوجاج در امواج و دقیقترین پاسخ فرکانسی است. فناوری ضبط با کیفیت بالای صدا یا تصویر است که این صداها یا تصاویر ثبت شده شباهت زیاد به اصل خود دارند.

اولین تلاش ها برای استاندارد کردن آن در سال 1966 توسط موسسه استاندارد (Deutsches Institut für Normung (DIN f با استاندارد DIN 45500 بود.lمصوبه DIN 45500 به عنوان مجهزکننده‌ی خریداران تجهیزات صوتی که ایمن اطمینان را می داد که این ابزار قادر به انتشار با بهترین کیفیت است.این نظریه بیان می کند که فقط استریوهایی اجازه ی استاندارد را دارند می توانند از نشان hi fi استفاده کنند. این استاندارد با نیت خوبی شروع به کار می‌کرد اما نیمه موفق بود. در عمل عبارت hi fi برای تولید صدا به طور غلط به کار برده شد به طوری که نمی توانست از لحاظ مختلف مشخصات اساسی استاندارد DIN را نمایان کند.

تاریخچه[ویرایش]

در حدود 1930، آزمایشگاه بل آزمایشات گسترده ای در رابطه با روش های ضبط انجام داد. در سال 1931 و 1932 اجرای برنامه‌ی Leopold Stokowski در ارکستر فیلادلفیا به وسیله‌ی خطوط تلفن بین آکادمی موسیقی در فیلادلفیا و آزمایشگاه بل در نیوجرسی ضبط شد. بعضی از ضبط کردن های چند بانده بر روی فیلم های صوتی نوری انجام شد که منجر به استفاده از پیشرفت هایی برای لوین توسط MGM(در سال 1937) و Twentieth Century Fox(در سال 1941) شد. در حدود سال 1941شرکت RCA Victor‍ شروع به ضبط برنامه هایی با صدای نوری کرد که نتیجه‌ی آن دستیابی به دیسک هایی با سرعت 74RPM بود.

بعد از جنگ جهانی دوم چندین اختراع شرایطی را به برای پیشرفت های بزرگ در کیفیت شبیه به اصل به شرح زیر ایجاد کرد:

  • نوارهای ضبط صوت حلقه به حلقه که بر اساس تکنولوژی یافته شده در آلمان پس از جنگ جهانی بود. به هنرمندان موسیقی از جمله Bing Crosby کمک کرد تا صداهایی ضبط کنند و منتشر کنند که شباهتی بهتر به اصل داشت.
  • دست یافتن به 33⅓ rpm بیشتر در پخش نواری های گرامافون با اعوجاج سطحی کمتر و دارای منحنی برابری به عنوان مشخصه‌ی کمی است. طرفداران موسیقی های کلاسیک کسانی که ایده پردازان فروشگاه موسیقی بودند به سرعت lp پذیرفتند زیرا بر خلاف ضبط های قبلی زیرا بیشتر موسیقی های کلاسیک با روی تک lp fi به درستی جواب دادند.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «High fidelity»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ مارس ۲۰۰۹).