دستگاه پخش صوت دیجیتال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک دستگاه پخش صوتی دیجیتال فیلیپس از نمای بسته

دستگاه پخش صوتی دیجتال (به انگلیسی: digital audio player) یک دستگاه مصرفی الکترونیکی جهت ساماندهی، ذحیره و پخش پرونده‌های صوتی می‌باشد. در مقابل پخش کننده‌های صوتی آنالوگ که موسیقی را از روی نوار کاست پخش می کردند و یا صوت را بر روی آن ضبط می کردند، قرار دارند. اغلب این دستگاه‌ها با نام پخش کننده ام‌پی۳ به در بازار وجود دارد اگرچه قابلیت پخش فرمت‌های صوتی دیجیتال دیگر را دارند.

گونه‌ها[ویرایش]

  • پخش کننده‌های برپایه حافظه فلش: این نوع یک دستگاه جامد غیر مکانیکی است که پرونده‌های صوتی را بر روی حافظه فلش داخلی یا کارت‌های حافظه قابل جابجایی به نام کارت حافظه نگهداری می‌کند. با توجه به پیشرفت‌های تکنولوژی اکنون این دستگاه‌ها با محدوده حجم ۶۴ گیگابایتی نیز ارائه می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]