شام آخر (داوینچی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۵°۲۸′۰۰″ شمالی ۹°۱۰′۱۵″ شرقی / ۴۵.۴۶۶۶۷° شمالی ۹.۱۷۰۸۳° شرقی / 45.46667; 9.17083

شام آخر اثر لئوناردو داوینچی، رنگ لعابی روی اندود (یا پلاستر) دیوار، اندازه ۴۶۰×۸۸۰ سانتی متر

شام آخر (به ایتالیایی: Il Cenacolo or L'Ultima Cena) یکی از دیوارنگاره‌های لئوناردو داوینچی ایتالیایی است.

این اثر هنری نشانگر صحنه‌هایی از شام آخر روزهای پایانی عمر مسیح است آنطور که انجیل به آن اشاره کرده‌است. این نقاشی بر پایهٔ کتاب یوحنا، باب ۱۳ آیهٔ ۲۱ است آنجا که مسیح می‌گوید که یکی از ۱۲ حواری اش به وی خیانت خواهد کرد. این نقاشی یکی از مشهورترین و باارزش‌ترین نقاشی‌های جهان است، که بر خلاف بسیاری از نقاشی‌هایی از این دست قابل مالکیت شخصی نیست چرا که به آسانی نمی‌توان آنرا جابجا کرد.

این نقاشی سراسر یک دیوار تالار مستطیل شکلی را می پوشاند که سالن غذاخوری صومعه سانتا ماریا دله گراتسیه در شهر میلان بوده است.[۱]

داوینچی این نگاره را برای فرمانروای حامی خود یعنی دوک لودوویچو اسفورتزا کشید. این نقاشی حدود ۳سال طول کشید.

این نقاشی در جریان بمباران آگوست ۱۹۴۳ آمریکایی‌ها در آستانه تخریب کامل بود که این اتفاق آخرین فصل از کتاب بدشانسی‌های "شام آخر" است. رمان نویس معروف، آلدوس هاکسلی این اثر را "غمگین ترین اثر هنری دنیا" نامید. بعد از صرف هزینه و وقت بسیار و تلاش متخصصین، بعد از مدت‌ها بالاخره شاهکار لئوناردو داوینچی بدون داربست و عاری از هرگونه گرد و غبار و آلودگی قابل رویت بود. حتی با وجود دقت فوق العاده داوینچی در ترسیم و نامگذاری حواریون در طرح اولیه این اثر، در نقاشی نهایی چند چهره وجود دارد که در مورد هویت آنها تردید وجود دارد. اما بی شک چهره کوچک و تیره‌ای که دست به سمت نان دراز کرده است یهوداست.[۲]

لئوناردو داوینچی، از فن ژرفا نمایی (پرسپکتیو) به منظور جلب توجه بیننده به چهره مسیح در این نقاشی استفاده کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

شخصیت‌های تابلو شام آخر داوینچی: از راست به چپ - شمعون قانوی - تادئوس - متی - فیلیپ - یعقوب پسر زبدی - توما - عیسی - سنت جان - یهودا اسخریوطی (لباس آبی و سبز) - پطرس - اندریاس - یعقوب پسر حلفا - برتولما می‌باشند.

پانویس[ویرایش]

  1. گامبریچ(۱۳۸۵)، ص ۲۸۶
  2. مجله جامع سفر و گردشگری

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «شام آخر»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷).
  • گامبریچ، ارنست. تارخ هنر. ترجمهٔ رامین، علی. چاپ چهارم. تهران: نشر نی، ۱۳۸۵. شابک ‎۳-۴۷۰-۳۱۲- ISBN ۹۶۴. 

پیوند به بیرون[ویرایش]