سکائستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سرزمین سرمت و سکائستان در سال ۱۰۰ پ.م.، گستره شاهنشاهی پارت نیز در نقشه نشان داده شده.

سَکائستان یا سرزمین سکاها ناحیه‌ای بود در اوراسیا که از سدهٔ ۸ پ.م. تا سدهٔ ۲ پس از میلاد محل سکونت قوم ایرانی‌تبار سکا بود. محدودهٔ ان در گذر زمان متغیر بود ولی معمولاً محدودهٔ غربی آن گسترده‌تر از آن بود که در نقشهٔ روبرو نشان داده شده.[۱]

همین سرزمین است که در «شاهنامه» فردوسی توران خوانده شده و یادی از روزگار کهنتر از زمان سرودن «اوستا» است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Giovanni Boccaccio’s Famous Women translated by Virginia Brown 2001, p. 25; Cambridge and London, Harvard University Press; ISBN 0-674-01130-9 " می‌نویسد: "... از دریای سیاه به سوی شمال تا اقیانوس گسترده بود ..." در زمان بوکاچیو (Boccaccio) دریای بالتیک را اقیانوس سرمتیان (Oceanus Sarmaticus) می‌نامیدند.