ساواته

ساوات (به فرانسوی: Savate)‏ یا بوکس فرانسوی (به فرانسوی: boxe française)‏ یک هنر رزمی فرانسوی که در آن استفاده از ضربات دست، پا و سلاح‌های سرد آموخته می‌شود.

ساوات که در ایران با نام ساواته از آن یاد می‌شود، تنها روش مشابه کیک بوکسینگ است که در هنگام مبارزه از کفش استفاده می‌شود. این ورزش در ابتدای قرن نوزدهم با نام شوسان (Chausson) شناخته می‌شد.

مایکل کاسیوس (۱۸۶۹ – ۱۷۹۴) یک بوکسور فرانسوی بود که شوسان (مبارزات خیابانی فرانسه) را سازمان دهی کرد.

شاگردان وی برادران لکور با نام‌های چارلز لکور و هربرت لکور در سال ۱۸۳۰ با ایجاد نظم و ساختار فنی نام ساوات به معنی "کفش کهنه" را بر مبارزات خیابانی فرانسه گذاردند.

از آن پس به مسابقات خیابانی در فرانسه ساواته گفته شد.

ژوزف پیر چارلمونت (۱۹۱۴ – ۱۸۳۰) و پسرش چارلز چارلمونت (۱۹۴۴ – ۱۸۶۲) از شاخص ترین قهرمانان و ساواتورهای فرانسه در نیمه دوم قرن نوزدهم و ابتدای قرن بیستم بودند که تاثیر فراوانی در شناسایی و گسترش این ورزش در فرانسه و اروپای باختری بر جای گذاشتند.

درجات فنی

۱. دستکش آبی

۲. دستکش سبز

۳. دستکش قرمز

۴. دستکش سفید

۵. دستکش زرد

۶. دستکش نقره‌ای (بالاترین درجه فنی)

سبک‌ها

مسابقات ساواته در دو سبک آسوت و کامبت برگزار می‌شود.

در آسوت تنها دقت در اجرای نمایشی تکنیک‌ها مورد نظر است.

در کامبت ضربات به صورت کامل به حریف وارد می‌شود. مسابقات کامبت به دو شیوه، با محافظ سر و گردن و بدون محافظ برگزار می‌شود.

قوانین مسابقات

مسابقه ساواته در راندهای مختلف برگزار شده که بین هر راند زمان مشخص استراحت در نظر گرفته شده‌است.

براساس قوانین، هر رقابت می‌تواند در دو – سه – چهار یا پنج راند برگزار شود. مدت زمان راندها بین یک دقیقه، یک دقیقه و نیم تا دو دقیقه متغیر است.

زمان استراحت بین هر راند rest minutes یک دقیقه‌است.

قوانین داوری

مسابقات توسط هیات ژوری شامل داوران کناری و داور وسط، مورد قضاوت قرار می‌گیرد.

وقت نگه دار، کمیته پزشکی و بازرس وسایل ایمنی این هیات را یاری می‌رسانند.

ناظر رسمی مسابقه مرجع عالی مسابقات است که بر عمل کرد هیات ‍ژوری نظارت می‌کند.

ساواته در ایران

ساواته در سال ۱۳۴۰ توسط مهدی کامران وارد ایران شد و در باشگاه‌هایی چون ایران امروز و دیهیم تدریس گردید.

کامران، ساواتور مقیم فرانسه دارای دستکش نقره ای (عالی ترین درجه فنی در هنر رزمی ساواته) و از شاگردان مستقیم کنت پیر باروزی (۱۹۹۴-۱۸۹۷) قهرمان افسانه‌ای و سرشناس ساواته فرانسه (موسس فدراسیون ساواته فرانسه) بود.

در مدت کوتاهی ساواتورها و ساواتریس‌های ایرانی به فراگیری این هنر رزمی زیر نظر مهدی کامران پرداختند. از شاگردان به نام کامران می‌توان ساواتورهایی چون برادران معظمی، حمیدرضا توکل شعار (رییس انجمن ساواته ایران)، مصطفی زاکانی، ناصر نظری، اسماعیل کاظمی (عضو هیات مدیره انجمن) و عباس تفنگچی را نام برد.

فریدون معظمی و فرامرز معظمی پس از مهدی کامران نخستین ساواتورهایی بودند که در ایران آموزش دیده و به واسطه شایستگی خود و تحمل تمرینات دشوار کامران و گذراندن سلسله مراتب کامل فنی، موفق به دریافت دستکش نقره ای از بنیان گذار ساواته در ایران و سپس کنت پیر باروزی شدند. با خروج بنیان گذار این ورزش از کشور، ساواته دوران رکود خود را تا سال ۱۳۸۴ پشت سر گذاشت، تا این که در سال ۱۳۸۶ فعالیت مجدد و تشکیلاتی این رشته با مجوز اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی ایران تحت عنوان انجمن ساواته ایران پس از ثبت و اخذ تاییدیه از قوه قضائیه و وزارت امور خارجه به طور رسمی و قانونی در ایران آغاز شد.

انجمن ساواته ایران عضو جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران است.

ترجمه و تالیف کتب ساواته

فنون کشتی، جودو و کاراته و ساواته اثر یونیشی و تگنر، تهران،انتشارات اسکندری ۱۳۴۳.

کاراته - ساواته، برگردان علی اشرفی، تهران،انتشارات اسکندری ۱۳۴۷.

پشت جلد کتاب کاراته-ساواته

به فاصله اندکی پس از ورود ساواته به ایران اولین کتاب با موضوع ساواته در ایران در سال ۱۳۴۳ ترجمه شد.

این کتاب فنون کشتی، جودو و کاراته و ساواته و رموز دفاع از خود اثر یونیشی و بروس تگنر به برگردانی م. ب. آ نام دارد.

در سال ۱۳۴۷ نیز دومین کتاب با عنوان ساواته با نام کاراته - ساواته و رموز دفاع از خود به طریقه ژاپنی اثر بابی لو و به برگردانی علی اشرفی منتشر شد.

کاراته، ساواته و جودو، اثر برادران معظمی، تهران،انتشارات قائم مقام ۱۳۴۶.

نخستین کتاب ساواته در ایران در سال ۱۳۴۵ توسط برادران معظمی، زیر عنوان ساواته و جودو به رشتۀ نگارش درآمد و در سال ۱۳۴۶ در دو نوبت و در نوبت دوم با نام ساواته، کاراته و جودو به چاپ رسید.

بزرگان ساواته ایران در این باره توضیح می‌دهند: «در چاپ اول ایراداتی مشاهده شد که سعی گشت در این چاپ مرتفع گردد. عده‌ای از خوانندگان محترم از این که در کتاب راجع به کاراته مطلبی وجود نداشت ایراد گرفته بودند... در چاپ دوم، بخش دیگری پیش از بخش ساواته موسوم به کاراته به کتاب اضافه نمودیم. علاوه بر آن باید اضافه نمود که حرکات ترکیبی بخش‌های آخر کتاب از حرکات ساواته و کاراته تواماً نیز استفاده شده‌است. امید است این کوشش مورد توجه خوانندگان عزیز قرار گیرد». نویسندگان اثر هم چنین می‌نویسند: «بسیاری از مردم معتقدند که ساواته (بوکس فرانسوی) از موثرترین هنرهای رزمی است. صدها مانور و ضربات مرکب را فردی که ساواته می‌داند می‌تواند به کار ببرد و با آن خطرناک ترین افراد را به حال مرگ بیندازد.

اگر به قدرت مرگ آور ساواته شک دارید به سرگذشت (جان-سولیوان) یکی از بزرگ ترین قرمانان سنگین وزن گوش دهید...

ساواته یک طرز شگف آور مبارزه‌است که در فرانسه و در طی سال‌ها کامل شده است؛ به طوری که یک پاریسی کوچک اندام با بهره گیری از آن قادر می‌شود قوی ترین اشخاص را مغلوب کند. مهم نیست قد و وزن کنونی شما چیست، با دنبال کردن تمرینات ساواته می‌توانید قدرت عظیمی را در پاهای خود به وجود آورید. تمرینات را درست همان طور که توضیح داده شده‌است انجام دهید... این تمرینات به خصوص در اضافه نمودن قدرت، سرعت، مقاومت، مهارت، حفظ تعادل و ... موثرند».

محمد حسین سعادتی مدیر انتشارات قائم، این کتاب را به سربازان شجاع و وطن پرست و تمامی نیروهای مسلح برای مقابله با متجاوزین به حقوق ملت سلحشور ایران تقدیم کرد.

با توجه به استقبال ساواته کاران از کتاب، این اثر برای سومین بار در سال ۱۳۴۸ ازنو توسط انتشارات قائم مقام در ۵۰۰۰ جلد چاپ گردید.

منابع

• یونشی، بروس تگنر، فنون کشتی، جودو و کاراته و ساواته و رموز دفاع از خود، برگردان م. ب. آ، تهران، اسکندری، چ ۱، ۱۳۴۳.
• لو، بابی، کاراته ساواته و رموز دفاع از خود به طریقه ژاپنی، برگردان علی اشرفی، تهران، اسکندری، ۱۳۴۷.
• معظمی، فریدون و فرامرز، ساواته و جودو، تهران، قائم مقام، چ ۱، ۱۳۴۶.
• معظمی، فریدون و فرامرز، کاراته، ساواته و جودو، تهران، قائم مقام، چ ۲، ۱۳۴۶.
• سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
• توکل شعار، حمیدرضا، ساواته (بوکس فرانسوی) و اصول مبارزه در آن، تهران، سنا،۱۳۹۱.
• خبرگزاری فارس
• وب سایت رسمی اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی ایران
• وب گاه رسمی انجمن ساواته ایران
• پایگاه خبری اوج نیوز