دو ۱۰۰ متر بامانع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دو ۱۰۰ متر بامانع در المپیک آتلانتا
دو ۱۰۰ متر بامانع، سال ۱۹۸۶ در آلمان

دو ۱۰۰ متر بامانع یک رشته ورزشی دو و میدانی، در بازی‌های المپیک است که تنها مختص ورزشکاران زن می‌باشد (دو ۱۱۰ متر بامانع مشابه آن در رقابت‌های مردان است). در این مسابقه تعداد ده مانع با ارتفاع ۸۳٫۸ سانتی‌متر (۲ فوت و ۹ اینچ) در فواصل مساوی از یکدیگر و در امتداد یک مسیر مستقیم ۱۰۰ متری قرار می‌گیرند. نوع استقرار این موانع برروی پیست به گونه‌ای است که اگر دونده به آنها برخورد کند باعث سقوط و افتادن موانع می‌شود. سقوط موانع توسط دوندگان مادامی که از روی عمد صورت نگرفته باشد خطا محسوب نمی‌شود اما دوندگان سعی می‌کنند از برخورد با موانع پرهیز کنند چون باعث کاهش سرعت آنها می‌شود.

در این رقابت مانع اول در فاصله ۱۳ متری از خط شروع قرار می گیر و ۹ مانع بعدی در فاصله ۸٫۵ متری از یکدیگر چیده می‌شوند. فاصله مانع آخر تا خط پایان مسابقه ۱۰٫۵ متر است.

سریع‌ترین دوندگان دنیا مسافت دوی صد متر بامانع را در زمانی در حدود ۱۲٫۵ ثانیه می‌دوند. رکوردار جهانی این رشته یوردانکا دونکووا از بلغارستان با زمان ۱۲٫۲۱ ثانیه‌ است که توانسته با میانگین سرعت ۲۹٫۴۸ کیلومتر بر ساعت مسافت ۱۰۰ متر بامانع را در سال ۱۹۸۶ بدود.

در المپیک ۲۰۱۲ لندن سالی پیرسون از استرالیا به مدال طلای این رشته رسید و در قهرمانی ۲۰۱۳ جهان برایانا رولینز از آمریکا قهرمان این رشته شد.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «100 metres hurdles»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۰۷ اوت ۲۰۱۲).