پرش طول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امانوئله شازال در ابتدای پرش طول
آلبرت گاترسون آمریکایی در المپیک ۱۹۱۲ با ۷.۶۰ متر مدال طلا گرفت
نایدی گومز در حال پرش طول

پرش طول یکی از رشته‌های دو و میدانی است که در آن ورزشکار باید با انجام دورخیز و سپس با یک گام پرش خود را انجام بدهد. این رشته از سال ۱۸۹۶ برای مردان و از سال ۱۹۴۸ برای زنان وارد بازی‌های المپیک تابستانی شده‌است.

رکوردها[ویرایش]

رکورد مردان[ویرایش]

رکورد نام ورزشکار ملیت رکورد سال
رکورد جهانی مایک پاول آمریکا ایالات متحده آمریکا ۸٫۹۵ متر ۱۹۹۱
رکورد المپیک باب بیمون آمریکا ایالات متحده آمریکا ۸٫۹۰ متر ۱۹۶۸

رکورد زنان[ویرایش]

رکورد نام ورزشکار ملیت رکورد سال
رکورد جهانی گالینا چیستیاکووا چین چین ۷٫۵۲ متر ۱۹۸۸
رکورد المپیک جکی جوینر-کرسی آمریکا ایالات متحده آمریکا ۷٫۴۰ متر ۱۹۸۸

قوانین[ویرایش]

در سطح پیشرفته، ورزشکار روی سطحی صاف شروع به دویدن می‌کنند و آخرین گام خود را پیش از خط گذاشته و پرش خود را انجام می‌دهند. در صورتی که گام ورزشکار از خط خطا بگذرد پرش خطا محسوب شده و رکوردی ثبت نمی‌شود. برای تشخیص این موضوع از مقداری پلاستی‎سین (خمیری چرب و شکل‌پذیر) پس از خط خطا استفاده می‌کنند. ورزشکار می‌تواند از هر نقطه‌ای پیش از خط خطا پرش خود را آغاز کند ولی طول پرش را از پایان خط خطا تا نزدیکترین نقطه‌ای که بدن ورزشکار به زمین شنی اصابت کرده محاسبه می‌کنند.

نمودار پیشرفت رکوردهای جهانی[ویرایش]

LongJumpProgression.gif



منابع[ویرایش]

  • Stephen G. Miller, Ancient Greek Athletics. New Haven: Yale University Press, 2004.
  • Guthrie, Mark (2003). Coach Track & Field Successfully. Champaign, Illinois: Human Kinetics. pp. 149–155. ISBN 0-7360-4274-1. 
  • Rogers, Joseph L. (2000). USA Track & Field Coaching Manual. Champaign, Illinois: Human Kinetics. pp. 141–157. ISBN 0-88011-604-8. 
  • Ernie Gregoire, Larry Myricks (1991). World Class Track & Field Series: Long Jump (VHS). Ames, IA: Championship Books & Video Productions. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پرش طول موجود است.