فیبریلاسیون دهلیزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از تارلرزه دهلیزی)
پرش به: ناوبری، جستجو
فیبریلاسیون دهلیزی
موج P که نمایانگر دپولاریزاسیون دهلیزها است در فیبریلاسیون دهلیزی دیده نمی‌شود.
آی‌سی‌دی-۱۰ I48
آی‌سی‌دی-۹ 427.31
دادگان بیماری‌ها 1065
مدلاین پلاس 000184
ای‌مدیسین med/184 emerg/46
پیشنت پلاس فیبریلاسیون دهلیزی
سمپ D001281

فیبریلاسیون دهلیزی (به انگلیسی: Atrial fibrillation) که گاه در پزشکی آ.اف (AF) نیز نامیده می‌شود٬ شایع‌ترین نوع آریتمی قلبی است که تحریک الکتریکی مسیر مشخصی را در قلب طی نمی‌کند. فیبریلاسیون دهلیزی هنگامی رخ می‌دهدکه در دهلیزها موج الکتریکی تحریک جهت مشخصی نداشته باشد یعنی سلولهای عضلانی دهلیز به صورت نامنظم تحریک و درنتیجه منقبض می‌شوند. در نتیجه انقباض منظم دهلیز وجود ندارد پس دهلیزها نمی‌توانند خون را به صورت کامل به بطن‌ها پمپ کنند، و نیز ضربان‌های بطن از دهلیز پیروی نکرده و بطن بدون نظم طبیعی و بدون پیروی و انتظار دهلیز٬ منقبض می‌شود. آریتمی قلبی به معنی غیرطبیعی بودن ریتم قلب است. در حالت طبیعی ریتم قلب از گره سینوسی آغاز شده و پس از انتقال به گره دهلیزی-بطنی در بطنها منتشر می‌شود. در نتیجه این نحو هدایت تحریک الکتریکی، ابتدا دهلیز و با فاصله کمی بطنها منقبض می‌شوند و همچنین ابتدا عضلات دهلیزها شل شده و سپس بطنها شل می‌شوند.[۱]


علائم و نشانه‌ها[ویرایش]

فیبریلاسیون دهلیزی معمولا هیچ‌گونه سمپتوم و نشانه‌ای ندارد و بیمار متوجه تغییری در حالت خود نمی‌شود.[۲]

بیماران اغلب افراد مسن هستند که بیماریهای دیگری نیز دارند. معمولاً تارلرزه دهلیزی (AF) به خودی خود جان بیمار را به خطر نمی‌اندازد، بلکه باعث پیدایش سایر مشکلات می‌گردد. این مشکلات عبارتند از احساس خستگی مزمن، نارسایی احتقانی قلب و مهمتر از همه سکته مغزی می‌باشد.[۳]

تشخیص[ویرایش]

بررسی نوار قلب (الکتروکاردیوگرام) یا ECG که نحوه حرکت موج تحریک الکتریکی در قلب را نشان می‌دهد بهترین و آسانترین روش تشخیص است. نوار قلب در تارلرزه دهلیزی فاقد موج تحریک الکتریکی دهلیز (P) می‌باشد.[۴]

فیبریلاسیون دهلیزی شایع‌ترین تاکی‌کاردی با کمپلکس QRS باریک است.

درمان[ویرایش]

درمان با داروهای آنتی آریتمیک قلبی است. اغلب از بتابلوکرها مانند پروپرانولول و یا بلوک کننده‌های کانال کلسیم مانند وراپامیل و غیره استفاده می‌شود، اگر شرایط همودینامیک بیمار پایدار است نیاز به اقدام تهاجمی ویژه‌ای نیست.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. دورلند فرهنگ پزشکی. تهران
  2. Fuster V, Rydén LE, Cannom DS et al. (2006). "ACC/AHA/ESC 2006 Guidelines for the Management of Patients with Atrial Fibrillation: a report of the American College of Cardiology/American Heart Association Task Force on Practice Guidelines and the European Society of Cardiology Committee for Practice Guidelines (Writing Committee to Revise the 2001 Guidelines for the Management of Patients With Atrial Fibrillation): developed in collaboration with the European Heart Rhythm Association and the Heart Rhythm Society". Circulation 114 (7): e257–354. doi:10.1161/CIRCULATIONAHA.106.177292. PMID 16908781. 
  3. Ciervo CA, Granger CB, Schaller FA (September 2012). "Stroke prevention in patients with atrial fibrillation: disease burden and unmet medical needs.". J Am Osteopath Assoc (Review) 112 (9 (Suppl 2)): eS2–8. PMID 23014814. 
  4. Ferguson C, Inglis SC, Newton PJ, Middleton S, Macdonald PS, Davidson PM (2013). "Atrial fibrillation: stroke prevention in focus". ACC 00 (00): IN PRESS. doi:10.1016/j.aucc.2013.08.002. PMID 24054541. 
  5. واشنگتن، درمانهای طب داخلی