بلک سبث

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بلک سبث
بلک سبث در اشتوتگارت. ۱۶ دسامبر ۱۹۹۹، از چپ به راست: گیزر باتلر، آزی آزبورن، تونی آیومی، بیل ورد
بلک سبث در اشتوتگارت. ۱۶ دسامبر ۱۹۹۹، از چپ به راست: گیزر باتلر، آزی آزبورن، تونی آیومی، بیل ورد
اطلاعات هنرمند
اهل کشور آستون بیرمنگام، انگلیس
سبک‌ها هوی متال
مدت کار ۱۹۶۹–تاکنون
ناشر(ها) ورتیگو رکوردز
برادران وارنر
آی.آر.اس. رکوردز
وب‌گاه www.Black-Sabbath.com
اعضا
تونی آیومی
جیزر باتلر
آزی آزبورن

بلک سبث (به انگلیسی: Black Sabbath) یک گروه هوی متال انگلیسی است که در سال ۱۹۶۹ در بیرمنگام شکل گرفت و تاثیرات مهم و فراوانی بر این سبک گذاشت. ترکیب گروه تا به‌حال دچار تغییرات بسیاری شده و آمدوشدهایی بین اعضای اصلی صورت گرفته است، اما تونی آیومی در تمام سال‌ها پای ثابت گروه بوده است. در اصل گروه در سال ۱۹۶۸ در سبک هوی بلوز راک و با نام ارت فعالیتش را آغاز کرد اما در سال ۱۹۶۹ به بلک سبث تغییر نام داد. گروه عمدهٔ اشعار خود را روی موضوعات اسرار آمیز، تیره و ترسناک متمرکز کرده است. همچنین بلک سبث آهنگ‌هایی را با مضامین بی‌ثباتی اجتماعی، فساد سیاسی، خطرات ناشی از سوءمصرف مواد مخدر و آینده‌نگری ترس و وحشت از جنگ ساخته است.

بلک سبث از پیشگامان موسیقی هوی متال می‌باشد. گروه در پی انتشار آلبوم چهار–پلاتینی «پارانوئید» در سال ۱۹۷۰، کمک بسیاری به پیشرفت این سبک از موسیقی کرد. آنها در رده‌بندی ام‌تی‌وی به‌عنوان "بزرگترین متال بند" در تمام دوران شناخته شده و جایگاه دوم را در رده‌بندی "۱۰۰ هنرمند بزرگ هارد راک" وی‌اچ‌وان به خود اختصاص دادند (پس از لد زپلین). همچنین رولینگ استون، بلک سبث را "پادشاه هوی‌متال در دههٔ ۷۰" نامید. آنها فروش ۱۵ میلیون در ایالات متحده و بیش از ۷۰ میلیون فروش جهانی را برای خود رقم زدند. بلک سبث سال ۲۰۰۵ در تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا و در سال ۲۰۰۶ به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد، همچنین نام گروه درمیان "۱۰۰ هنرمند بزرگ تمام زمان‌ها" از مجلهٔ رولینگ استون به چشم می‌خورد.

آوریل ۱۹۷۹، آزی آزبورن برای ادامه فعالیت خود بصورت انفرادی از گروه خارج شد و توانست گروه شخصی خود را تبدیل به یکی از گروه‌های موفق هوی متال کند و آمار فروش ۱۰۰ میلیون آلبوم را برای خود رقم بزند. پس از او، رانی جیمز دیو از رینبو جانشینش در گروه شد. پس از استفاده از صدا و ترانه‌های دیو در چندین آلبوم، بلک سبث محدوده زمانی را در دههٔ ۸۰ و ۹۰ صرف ایجاد تغییر و تحول در ترکیب خود در عرصهٔ خوانندگی کرد که از جمله آنها می‌توان به ایان گیلان، گلن هیوز، ری گیلن و تونی مارتین اشاره کرد که آنها هم سابقه فعالیت در دیپ پرپل و رینبو را داشتند. در سال ۱۹۹۲ آیومی و باتلر، دیو و درامر وینی اپایس را دوباره جذب گروه کردند تا ضبط آلبوم جدید «دی‌هیومنایزر» را آغاز کنند. تاریخچه اصلی گروه نشان می‌دهد که اعضای گروه بهمراه آزبورن در سال ۱۹۹۷ برای تهیه و انتشار آلبوم زنده «تجدید دیدار» گرد هم آمدند. همچنین در سال ۲۰۰۶، چند تن از اعضای گروه:آیومی، باتلر، دیو و اپایس گرد هم آمدند و گروهی با نام هون اند هل را بنیان‌گذاری کردند. آنها تا درگذشت دیو به تاریخ ۱۶ می ۲۰۱۰ به ضبط آلبوم و اجرا آثار بصورت نامرتب می‌پرداختند.

۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ اعضای اصلی گروه برای ضبط آلبوم جدید با ایجاد وقفه‌ای گرد هم آمدند. گروه در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۲ به عنوان سرخط بندها به اجرا در فستیوال دانلود پرداخت. دوم فوریه ۲۰۱۲، وارد اعلام کرد که دیگر قادر به همراهی گروه نخواهد بود. چندی بعد سایر اعضای گروه از این امر ابراز تاسف کرده و اعلام کردند: "چاره‌ای جز ادامه دادن بدون او ندارند" اما "همیشه درهای بازگشت به گروه برای وارد باز است". ۱۳ ژانویه ۲۰۱۳، گروه اعلام کرد که نوزدهمین آلبوم استودیویی آنها با نام 13، بهمراه درامر براد وایک در راه است.

تاریخچه[ویرایش]

تشکیل گروه و روزهای اولیه[ویرایش]

گروه بلک سبث یعنی جان "آزی" آزبورن، فرانک "تونی" آیومی و تری "گیزر" باتلر دردوران کودکی در فاصله نزدیک به هم در آستون واقع در حومه بیرمنگام انگلستان زندگی میکردند.البته در این دوران روابطشان چندان دوستانه نبود.همچنان که بزرگ‌تر می شدند علاقه مشترکشان به موسیقی بیشتر می شد و هر کدام شروع به فعالیت در گروه‌های مختلفی کردند. بعد از مدتی آنها یکدیگر را پیدا کرده و بهمراه بیل وارد (نوازنده درام) با هم مشغول به کار شدند و در سال ۱۹۶۷ گروه پلکا تالک (به انگلیسی:Polka Tulk) را تشکیل دادند که اعضای آن شامل بود از:آزی آزبورن(خواننده)، تونی آیومی(گیتار لید)، گیزر باتلر(بیس)، بیل وارد(درامز)، جیمی فیلیپس(گیتار ریتم) و اِیکر(سکسیفون). خیلی زود فیلیپس و ایکر از گروه اخراج شدند.۴نفر باقی‌مانده نام گروه را به ارت بلوز کمپانی (به انگلیسی:Earth Blues Company) تغییر دادند که بعد از مدت کوتاهی به ارت کوتاه شد.آنها در این گروه موسیقی بلوز هوی راک می نواختند و بدین ترتیب توانستند در کلوپ های محلی طرفداران محدودی کسب کنند.در سال ۱۹۶۹ آیومی، ارت را ترک کرد تا به گروه جترو تال (به انگلیسی:Jethro tull) بپیوندد ولی چند ماه بعد به گروه بازگشت. او این بار ایده ای جدید داشت.آیومی از اینکه مردم به دیدن فیلم‌های ترسناک و دلهره‌آور که در آن زمان بازار خوبی داشتند میروند و در حقیقت برای ترسیدن پول میدهند به این فکر افتاد که نوعی موسیقی ترسناک خلق کند.همراه با باتلر به علوم خفیفه و داستان های فانتزی، گروه چندین آهنگ فضای مهیب و تیره ساختند که یکی از آنها آهنگ بلک سبث بود که نام یکی از فیلم‌های ترسناک بوریس کارلوف، بازیگر برجسته دورانصامت سینما را برخورد داشت. خود گروه هم به بلک سبث تغییر نام داد.با این رویه جدید، بر تعداد طرفداران گروه افزوده شد.

دههٔ هفتاد[ویرایش]

قبل از ضبط آلبوم اول گروه یعنی «بلک سبث»، آیومی سرانگشتان دست راست خود را در یک حادثه صنعتی از دست داد.او چپ دست بود وبا سرانگشتان مصدومش نمی توانست فشار لازم را برای به صدا در آوردن سیم‌های روی فرت‌برد گیتار ایجاد کند.از اینرو او از نوعی روکش پلاستیکی برای انگشتانش استفاده کرد و در عین حال کوک گیتار را بم‌تر کرد تا فشار کمتری احتیاج داشته باشد.همه این عوامل باعث به وجود آمدن صدایی عمیق‌تر و خشن‌تر شد که بهمراه ریف‌های سرد و تیره‌اش کاملاً با حال و هوای اشعار گروه هماهنگی داشت. اشعار گروه که اکثراً توسط باتلر نوشته می شد، بر روی مضامین سنگینی همچون سرشت پلیدی، جدال خیر و شر، نابودی محیط زیست و جنگ متمرکز بود.آلبوم بلک سبث در سال ۱۹۷۰ منتشر شد و هفته اول در لیست پر فروش‌های بریتانیا شمارهٔ ۱۳ شد.با این آلبوم بلک سبث جوهره آن چیزی را پدید آورد که اکنون در پایان دههٔ نود متال اطلاق می شود.با آهنگ بلک سبث این گروه پیشتاز استفاده از فواصل نامطبوع و به کار گیری اثرات روانی و عاطفی اینگونه از فواصل موسیقی راک شد. آلبوم «پارانوئید» به فاصله کمی در همان سال منتشر شد. ترکیب هول انگیز صدای جیغ مانند آزبورن، گیتار آیومی، بیس غرندهٔ باتلر و نوازندگی جنون آمیز وارد، آلبوم را تبدیل به یک موفقیت بی نظیر کرد. آهنگ‌هایی همچون پارانوئید، خوک‌های جنگ و مرد آهنین از این تبدیل به معیارهای ماندگار موسیقی متال شدند.درسال ۱۹۷۱ بلک سبث، آلبوم «ارباب واقعیت» را منتشر کردند که آهنگ‌های ماندگاری همچون فرزندان گور، ورای ابدیت و بسوی خلا همه از این آلبوم هستند. در سال ۱۹۷۲ آلبوم «جلد چهارم» منتشر شد.سال ۱۹۷۳ بلک سبث با همکاری ریک وِیکمن (به انگلیسی:Rick Wakeman) نوازندهٔ کیبورد از گروه یس، آلبوم «سبث خونخوار» را منتشر کردند که هم از نظر اشعار و موسیقی آلبومی قوی و ماندگار بود.در این آلبوم توانایی گیزر باتلر را در سرودن اشعار عمیق مشاهده میکنیم که یکی از عوامل بالا برنده کیفیت یک کار متال است.این ترکیب گروه تا سال ۱۹۷۸ پایدار ماند. در این فاصله گروه سه آلبوم دیگر منتشر کرد که از آن جمله میتوان به آلبوم «خرابکاری»(۱۹۷۵) اشاره کرد که آهنگ ناخوشی، نماد گیتی از این آلبوم است. در سال ۱۹۷۹ آزی آزبورن از گروه جدا شد تا به صورت تنها فعالیت کند.گروه او در دههٔ هشتاد تبدیل به موفقترین گروه‌های هوی متال شد.جانشین آزبورن در بلک سبث، رانی جیمز دیو، خواننده نامی گروه رینبو بود.او با آمدنش توانست گروه را بروز کند و ارائه ایده‌های نو سطح کار گروه را که در انتهای دههٔ هفتاد افت پیدا کرده بود ارتقاء ببخشد.

دههٔ هشتاد و نود[ویرایش]

در سال ۱۹۸۰ با انتشار آلبوم «بهشت و دوزخ» بلک سبث دوباره به صف گروه‌های طراز اول متال دنیا بازگشت.آهنگ‌های سطح بالایی چون شوالیه‌های نئونی، بهشت و دوزخ و بچه‌های دریا شاهدی بر اعتبار و قابلیت این پیشتازان هوی متال در رقابت با گروه‌های جوان نوظهور این سبک بود.سال ۱۹۸۲، گروه یک آلبوم دوتایی از اجراهای زنده خود در تورهای دو آلبوم قبلی منتشر کرد.بعد از انتشار این آلبوم رانی جیمز دیو از گروه اخراج شد.از این زمان تا اوایل دههٔ نود گروه ترکیب‌های متفاوتی را به خود دید.در ابتدای دههٔ نود ۱۹۹۴ آلبومی با نام «ان‌آی‌بی» یا پیدایش در تاریکی که هم نام یکی از آهنگ‌های آلبوم اول یا N.I.B گروه بلک سبث را اجرا کردند.این آلبوم بزرگداشت و ادای دینی بود نسبت به این بوجود آورندگان موسیقی هوی متال. آخرین آلبوم بلک سبث در دههٔ ۹۰، آلبوم موفق «ممنوع»(۱۹۹۶) بود که در آن از اعضای اصلی بلک سبث تنها تونی آیومی بازمانده بود و تونی مارتین عهده‌دار وکال بود.

۲۰۱۳ سال بازگشت بلک سبث[ویرایش]

از نوامبر ۲۰۱۱ اعضای اصلی گروه گرد هم آمدند و اعلام کردند که در حال کار روی پروژه جدیدی هستند که تهیه‌کننده آن هم ریک روبین است. پس از آن گروه فعالیت رسمی خود را با اجراهایی آغاز کرد. ۲ فوریه ۲۰۱۲، بیل وارد اعلام کرد که دیگر قادر به همراهی گروه نیست. اعضای بلک سبث نیز به ناچار براد وایک را استخدام کردند تا آنهارا در عرصه درام در آلبوم جدیدشان همراهی کند. در حال حاضر همه منتظر آلبوم «13» بلک سبث هستند. این آلبوم نوزدهمین آلبوم استودیویی آنها بوده و بازگشت دوباره‌ای برای این گروه افسانه‌ای پس از ۱۷ سال وقفه از آخرین آلبوم استودیویی‌شان می باشد.

اعضا[ویرایش]

اعضا اصلی[ویرایش]

اعضای سابق[ویرایش]

  • رانی جیمز دیو: خواننده
  • وینی اپایس: درام
  • ایان گیلان: خواننده
  • تونی مارتین: خواننده
  • کازی پاول: درام
  • نیل موری: گیتار بیس
  • بابی راندینِلی: درام
  • لورنس کاتِل: گیتار بیس
  • تری چیمس: درام
  • جو برت: گیتار بیس
  • باب دیزلی: گیتار بیس
  • بو بون: درام
  • دِیو اسپیتز: گیتار بیس
  • اریک سینگر: درام
  • گلِن هاگس: خواننده
  • دیوید دانتو: خواننده
  • ری گیلن: خواننده
  • جف نیکولز: کیبورد

آلبوم‌ها[ویرایش]

تاریخ عنوان
۱۹۷۰ Black Sabbath
۱۹۷۰ Paranoid
۱۹۷۱ Master of Reality
۱۹۷۲ Black Sabbath Vol. 4
۱۹۷۳ Sabbath Bloody Sabbath
۱۹۷۵ Sabotage
۱۹۷۶ Technical Ecstasy
۱۹۷۸ !Never Say Die
۱۹۸۰ Heaven and Hell
۱۹۸۱ Mob Rules
۱۹۸۲ Live Evil
۱۹۸۳ Born Again
۱۹۸۶ Seventh Star
۱۹۸۷ The Eternal Idol
۱۹۸۹ Headless Cross
۱۹۹۰ TYR
۱۹۹۲ Dehumanizer
۱۹۹۴ Cross Purposes
۱۹۹۵ Cross Purposes - Live
۱۹۹۵ Forbidden
۱۹۹۸ Reunion
۲۰۰۲ (۱۹۷۰-۱۹۷۵) Past Lives
2013 13

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بلک سبث موجود است.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Black Sabbath»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.