بریتانیای روم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بریتانیای روم بخشی از جزیره بریتانیای کبیر بود که در کنترل امپراتوری روم میان سال‌های ۴۳ پیش از میلاد تا ۴۱۰ میلادی قرار داشت. نخستین یورش گسترده به بریتانیا از سوی جولیوس سزار در سال‌های ۵۵ پیش از میلاد[۱] و ۵۴ پیش از میلاد[۲] صورت گرفت، ولی نخستین پیروزی بزرگ رومیان در جزیره در سال ۴۳ پس از میلاد با رهبری کلادیوس بود.[۳]

نوشتار مرتبط[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Caes. , De bello Gallico IV, 20-38, abridged by Cassius Dio XXXIX, 51-53; cf. Tac. , Agricola 13.
  2. Caes. , De bello Gallico V, 1-23, abridged by Cassius Dio XL, 1-4.
  3. Suet. , Divus Claudius 17; cf. Cassius Dio LX, 19,1.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بریتانیای روم موجود است.