انستیتو گوته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بنیاد گوته در کوالالامپور
بنیاد گوته در پراگ
بنیاد گوته در مکزیک
بنیاد گوته در اسلو

انستیتو گوته یا بنیاد گوته که از روی نام شاعر آلمانی، یوهان ولفگانگ گوته نام‌گذاری گردیده‌است، یک سازمان ناسودبر (غیرانتفاعی) است که وظیفهٔ آن گسترش زبان و فرهنگ آلمانی در بیرون از مرزهاست. ۱۳ مرکز آن در درون آلمان و ۱۲۸ مرکز در بیرون از آلمان است.

تاریخچه[ویرایش]

بنیاد گوته در سال ۱۹۵۱ به عنوان دنبالهٔ کار فرهنگستان آلمانی «(Deutsche Akademie(DA» که در ۱۹۲۵ پایه گذاری شده بود، بنیان نهاده شد و هم‌اکنون در ۷۷ کشور جهان شعبه دارد. در سال ۲۰۰۱ با سازمان میان‌کشورها «Inter Nationes» یکی شد و برای کوتاه زمانی بنگاه گوته میان کشورها «Goethe-Institut Inter Nationes» نامیده می‌شد ولی هم‌اکنون به همان نام پیشین یعنی بنگاه گوته خوانده می‌شود. مدال گوته از سال ۱۹۵۴ از سوی هیئت مدیره‌ی انستیتو گوته به شخصیت‌هایی که در پیش‌برد روابط فرهنگی آلمان با دیگر کشورها نقش داشته‌اند، اهدا می‌شود.[۱]

سازمان[ویرایش]

بیشتر هزینه‌های بنگاه گوته به دست دولت آلمان فراهم می‌شود و حدود ۳۳۰۰ کارمند دارد. رئیس بنگاه یوتا لیمباخ است.

آزمون‌ها[ویرایش]

آزمون‌ها از سطح A۱ تا C۲ در درون و بیرون از آلمان برگزار می‌شود.

سطح آزمون‌های بنگاه گوته
C2 Zentrale Oberstufenprüfung، Kleines Dt. Sprachdiplom
C1 Zentrale Mittelstufenprüfung ، Prüfung Wirtschaftsdeutsch
B2 Zertifikat Deutsch für den Beruf
B1 Zertifikat Deutsch
A2 Start Deutsch 2
A1 Start Deutsch 1

چیزهای دیگر[ویرایش]

  • در ۲۹ آوریل ۲۰۰۵ بنگاه آموزش آلمانی گوته در لومهی توگو ویران و سوزانده شد. به خاطر تبلیغات ضد آلمانی دولت توگو، برخی آن را به دولت توگو بستگی دادند. زیرا دولت توگو بر این باور است که آلمان از مخالفان دولت پشتیبانی می‌کند. پس از این رخداد همهٔ شهروندان آلمانی به ترک توگو فراخوانده شدند.
  • بنگاه گوته در ایران در سال ۱۹۵۸ آغاز به کار کرد ولی به خاطر مسائل سیاسی در سال ۱۹۸۱ وادار به بسته شدن گردید.

اهدای مدال به یک ایرانی[ویرایش]

انستیتو گوته‌ی شهر وایمار آلمان، مدال یوهان ولفگانگ گوته، در تاریخ ۶ شهریور ۱۳۹۲ (۱۳ اوت ۲۰۱۳) به سه برنده از جمله محمود حسینی‌زاد مترجم زبان آلمانی از ایران اهدا کرد. هیئت مدیره‌ی انستیتو گوته، در بیانیه‌ی خود دلیل اهدای مدال گوته به محمود حسینی‌زاد را، از جمله معرفی نسل جوان نویسندگان آلمانی‌زبان به خوانندگان ایرانی عنوان کرده است.

این مترجم پرکار تاکنون، مجموعه‌ی داستان "این سوی رودخانه‌ی اُدر" و رمان "آلیس" را از یودیت هرمان، کتاب "مثلاً برادرم" از اووه تیم و داستان عاشقانه‌ی "اگنس" از پتر اشتام نویسنده‌ی سویسی، به فارسی برگردانده است. کتاب "آسمان خیس"، مجموعه‌ی داستان‌های کوتاه از یودیت هرمان، اینگو شولتسه و سه نویسنده‌ی دیگر نیز از جمله کارهای اوست. حسینی‌زاد، پیش‌تر "تک پرده‌ای‌ها"، "بعل"، "صدای طبل در شب" و "در جنگل شهر" را از برتولت برشت ترجمه کرده بود. برگردان کتاب‌های "قاضی و جلاد"، "قول" و "سوءظن" از فریدریش دورنمات نیز به قلم اوست.[۲]

محمود حسینی‌زاد، مترجم و نویسنده‌ی ایرانی، به همراه ‌پتروس مارکاریس، نویسنده‌ی یونانی و نوین کیشوره، ناشر هندی، به‌طور مشترک مدال گوته را از آن خود ساخته است.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Goethe-Institut»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ سپتامبر ۲۰۰۷).
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Goethe-Institut»، ویکی‌پدیای آلمانی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ سپتامبر ۲۰۰۷).
  • وب‌گاه بنگاه گوته

پیوند به بیرون[ویرایش]