استیگ داگرمن
| استیگ داگرمن Stig Dagerman |
|
|---|---|
 |
|
| زادروز | ۵ اکتبر ۱۹۲۳ سوئد، اوکارلبی |
| درگذشت | ۴ نوامبر ۱۹۵۴ استکهلم |
| پیشه | شاعر، نویسنده، روزنامهنگار |
استیگ داگرمان (۵ اکتبر ۱۹۲۳–۴ نوامبر ۱۹۵۴) نویسنده، شاعر و روزنامهنگار سوئدی بود.
او علاوه بر نویسندگی کتاب، دبیر روزنامهٔ جوانان سندیکالیست بود. منتقدین سبک او را در نهایت آمیزهیی از سورئالیسم و اکسپرسیونیسم دانستهاند.[۱]
محتویات |
زندگی [ویرایش]
پدر او هلمر جانسون جوانی فراری بود و مادرش هلنا اندرسون منشی تلفنی. آنها هنوز با هم ازدواج نکرده بودند که از هم جدا شدند و استیگ را به والدین پدرش سپردند. زندگی در کنار پدربزرگ و مادربزرگ مذهبیاش در روستا او را با زندگی مشقتبار روستایی آشنا کرد. پدربزرگش توسط دیوانهیی به صورت اتفاق کشته میشود و مادر بزرگش در فاصله کوتاهی میمیرد. دو سال بعد یکی از دوستانش در اسکی کشته شد و زندگی استیگ را تراژیکتر کرد. او منزوی شد و به شعر سرودن پرداخت.
در همین سالها به جریانهای کارگری و مبارزات سندیکالیستی علاقهمند میشود. جریان سوسیالیسم سندیکالیستیای که داگرمن به آن پیوسته بود در پی تمرکززادیی و کاهش اختیارات دولت و احقاق حقوق طبقه کارگر بود. در همین سالها با آن ماری گوتسس پناهندهٔ آلمانی آشنا میشود او دختر مبارزی اسپانیایی است و با مادرش در دخمهیی در آپارتمانی در حاشیه شهر زندگی میکند؛ داگرمن با آنها همخانه میشود و زندگی حقارت بار حاشیهنشینی را تجربه میکند. در سن بیست سالگی مدتی به دانشگاه میرود و سپس روانه سربازی میشود و ماجرای دوران سربازی دستمایهٔ اولین رمانش میشود که در بیست و دو سالگی آن را چاپ میکند. این دوران دوران اوج خلاقیت ادبی اوست؛ شبی شصت صفحه مینویسد
هنوز بیست و پنج سالش نشده و دبیر روزنامهٔ جوانان سندیکالیست است و چهار رمان و چهار نمایشنامه نوشته و یک مجموعه داستان کوتاه و سفرنامه و صدها شعر نیز در کارنامهٔ ادبی خود دارد، مشهور شدهاست و وضع مالیاش هم بعد نیست. اما جدایی از همسرش مسیر زندگی او را تغییر میدهد. شکست و سقوط ذهنیاش آغاز میشود. یک سال بعد با آنیتا بیورک بازیگر مشهور سوئدی ازدواج میکند اما این ازدواج هم نمیتواند مرهمی بر زخمهای خونچکان روح او باشد. روزگارش تباه و روانش برآشفتهاست دیگر کم مینویسد، نیمههای شب از خواب میپرد بیرون میزند و ساعتها در جادههای خلوت شبانگاهی رانندگی میکند. جند بار دست به خودکشی میزند و سرانجام در ۴ نوامبر ۱۹۵۴ در سی و یک سالگی خودکشی میکند.
آثار [ویرایش]
داگرمن را کافکای سوئد میدانند او را متأثر از نیچه، کافکا، استریندبرگ و هموطنش ای ویند یانسون برشمردهاند. منتقدین سبک او را در نهایت آمیزهیی از سورئالیسم و اکسپرسیونیسم دانستهاند.[۱]
یکی از داستانهای کوتاه مشهورش Att döda ett barn (To kill a child).نام دارد.[۲] که توسط محمدرضا فرزاد با نام کشتن یک بچه به فارسی ترجمه شدهاست و در مجموعه داستان کوتاهی به نام باغ تروتسکی منتشر شدهاست. (میتوانید مشخصات کتاب را در بخش منابع ببینید.)
- ۱۹۶۴، مار
- ۱۹۶۶، جزیرهٔ نیستی
- بازیهالی شبانه
- مسافر و کودک سوخته
جایزهٔ داگرمن [ویرایش]
در سوئد جایزهیی به نام استیگ داگرمان نامگذاری کردهاند که عبارت از نشان افتخار و پنجاه هزار کورن سوئدی است.
در سال ۱۹۹۹ این جایزه با عنوان «شاملو شاعر بزرگ آزادی» به احمد شاملو شاعر بزرگ ایرانی اهدا شد.
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- فرزاد، محمدرضا. «استیگ داگرمان». ناباکوف و دیگران. در باغ تروتسکی. ترجمهٔ محمدرضا فرزاد، نیما ملکمحمدی. تهران: اندیشهسازان، ۱۳۸۱. ۱۷۶-۱۸۰. ISBN 964-352-182-6.
- ویکیپدیای انگلیسی
