استهلاک (اقتصاد)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مراد از استهلاک، به اختصاصیترین معنای آن، ارزش کاهش یافته و عمر کوتاه شده ی کالاهای سرمایه ای است که از فرسایش ناشی می شود. در معنای گسترده تر، ممکن است اشاره باشد به ارزش کاهش یافته و عمر کوتاه شده ی هر کالای سرمایه ای یا دارایی که در طول دوره ی قابل توجهی از زمان منشاء خدماتی قرار گرفته است.می توان میان استهلاک ناشی از علل طبیعی و استهلاک ناشی از علل کارکردی فرق گذارد.[۱]
پانویس [ویرایش]
- ↑ نقل از فرهنگ علوم اجتماعی-باقر پرهام و همکاران- نشر مازیار