استهلاک (اقتصاد)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مراد از اِستِهلاک، به اختصاصی‌ترین معنای آن، ارزش کاهش یافته و عمر کوتاه شدهٔ کالاهای سرمایه‌ای است که از فرسایش ناشی می‌شود. در معنای گسترده‌تر، ممکن است اشاره باشد به ارزش کاهش یافته و عمر کوتاه شدهٔ هر کالای سرمایه‌ای یا دارایی که در طول دورهٔ قابل توجهی از زمان منشاء خدماتی قرار گرفته است. می توان میان استهلاک ناشی از علل طبیعی و استهلاک ناشی از علل کارکردی فرق گذارد.[۱]

استهلاک یکی از مواد هزینه‌ای است که مؤسسات اقتصادی آن را به کار می‌برند. به زبان عوام از تفاوت قیمت خرید و قیمت فروش کالا به دست می‌آید به‌ویژه در مورد خودرو، کامیون و تراکتور. بدین طریق که اتومبیل نو در عرض یک شب تبدیل به خودرو دست دوم می‌شود. در مبادله حجم زیادی از ارزش خود را از دست می‌دهد.

پانویس[ویرایش]

  1. نقل از فرهنگ علوم اجتماعی-باقر پرهام و همکاران- نشر مازیار

جستارهای وابسته[ویرایش]