استخوان خاجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استخوان: خاجی
Gray95.png
استخوان ساکروم، نمای لگنی
Gray241.png
استخوان ساکروم در بین دو استخوان لگنی.
لاتین os sacrum
گری subject #24 106
MeSH Sacrum

استخوان خاجی یا ساکروم(به انگلیسی: Sacrum)‏ یک استخوان واحد است که از جوش خوردن 5 مهره‌ی خاجی (25-29) ستون فقرات (بعد از بخش کمری و قبل از دنبالچه) تشکیل می‌گردد.

آناتومی [ویرایش]

ساکروم مثلثی شکل بوده و راس آن به سمت پایین قرار گرفته است و به نحوی انحنا یافته که یک سطح خلفی محدب و سطح قدامی مقعر داشته باشد. در پایین ساکروم، استخوان دنبالچه (کوکسیکس) به آن مفصل شده است. استخوان ساکروم از بالا به مهره پنجم کمری متصل میشود و یک دیسک بین مهره ای در بین آنها قرار دارد. استخوان ساکروم در دو طرف با قسمت ایلیاک استخوان بی نام مفصل میشود. به این دو مفصل، مفاصل ساکروایلیاک Sacroiliac joint میگویند. مفصل ساکروایلیاک از نوع آمفی آرترودیال بوده و حرکت بسیار کمی دارد.

این استخوان در هر یک از سطوح جانبی خود دارای یک رویه مفصلی L شکل است که با استخوان های لگن مفصل می شود. در سطح خلفی ساکروم 4 جفت سوراخ خاجی خلفی وجود دارد و در سطح قدامی نیز 4 جفت سوراخ وجود دارد که به ترتیب برای عبور شاخه های خلفی و قدامی اعصاب نخاعی S1 - S4 می باشد. دیواره خلفی کانال مهره ای ممکن است در نزدیکی انتهای تحتانی ساکروم ناقص باشد.

نگارخانه [ویرایش]

منابع [ویرایش]

  • ریچارد دریک، آدام میچل، وین وگل. آناتومی گری برای دانشجویان. جلد اول: تنه. ترجمهٔ غلامرضا حسن‌زاده، سید بهنام‌الدین جامعی و.... چاپ اول. انتشارات خسروی، ۱۳۸۸. ISBN 978-600-5523-30-0. 
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ استخوان خاجی موجود است.