اخم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یکی از حالتهای چهره است که در آن ناراحتی، خشم یا ناخوشنودی فرد از یک موضوع نشان داده می شود.

در این حالت ابروها جمع شده و روی پیشانی چین خوردگی پدید می آید. لبها نیز حالت تبسم طبیعی خود را از دست داده و کمی فشرده می شوند. چشمها نیز کمی ریزتر می شوند.