اختلال شخصیت مرزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اختلالات شخصیتی مرزی (به انگلیسی: Borderline personality disorder) یا BPD یک نوع اختلال شخصیتی شبیه به اختلالات دو قطبی است. همانند اختلالات دوقطبی افراد مبتلا به BPD هنگامی که افسردگی بر طرف می‌شود، وارد دورهٔ شیدایی می‌شوند. در فرد با اختلالات دوقطبی، دوره‌های شیدایی یا افسردگی برای چند روز یا چند هفته ادامه می‌یابد. اما دوره‌های افسردگی یا شیدایی در BPD از چند ساعت تا یک روز است. BPD ممکن است با اختلال‌های مرتبط با مصرف مواد مخدر همراه شود. افرادی که BPD دارند الگوی ناپایداری در روابط اجتماعی دارند.

اگرچه علت BPD ناشناخته است اما هم محیط و هم ژنتیک نقش اساسی را در مبتلا شدن به این بیماری دارند در DSM-IV دست کم 5 مورد از عوامل زیر برای تشخیص این اختلال لزم است:

  • زود انگیختگی یا پیش بینی نا پذیری در مورد مسائلی از قبیل تکانه های جنسی،قمار،سوئ استفاده از دارو و الکل،دزدی از فروشگاهها و پرخوری و آسیب رساندن به خود.
  • یک الگوی ناپایدار در روابط فردی
  • ناتوانی در کنترل خشم
  • مشکل هویتی
  • بی ثباتی هیجانی
  • کوشش های بی مورد برای اجتناب از ترک و رها شدگی
  • خود آسیب زنی جسمی
  • احساس مزمن پوچی و بی‌حوصلگی که بصورت احساس بی‌هدفی، خالی و بی‌ارزش بودن ظاهر می شود.

منابع[ویرایش]

  • ترجمهٔ آزاد قسمتی از پژوهش‌های Koerner K, Linehan MM بر روی بیماران اختلالات شخصیتی مرزی BPD.

پیوند به بیرون[ویرایش]