آبجکت پاسکال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آبجکت پاسکال
پارادایم دستوری، ساخت‌یافته، شیء گرا، تابعی (تنها در گرایش دلفی)، مؤلفه‌مبنا، رویدادمحور، جنریک
طراحی‌شده توسط اپل، نیکلاوس ویرت، آندرس هجلزبرگ
ظهوریافته در ۱۹۸۶ (۱۹۸۶)
استاتیک و دینامیک، پرقدرت، ایمن
.p، .pp، .pas


آبجکت پاسکال یک زبان برنامه‌نوسی است بر مبنای سی‌پلاس‌پلاس است که از ویژگی‌های زبان‌های برنامه‌نویسی شیءگرا از جمله چندریختی‌بودن، وراثت و کپسوله‌سازی و برخی دیگر از ویژگی‌های زبان‌های برنامه‌نوسی مدرن مانند اشاره‌گرها و واسط‌ها پشتیبانی می‌کند.[۱] این زبان را می‌توان آمیزه‌ای از پاسکال و ویژگی‌های شیءگرای اسمال‌تاک دانست.[۲]

دلفی و کیلیکس هر دو بر مبنای آبجکت پاسکال هستند.[۳]

از نظر ویژگی‌ها می‌توان گفت که جاوا بیشترین نزدیکی را به آبجکت‌پاسکال دارد، با این تفاوت که آبجکت‌پاسکال یک زبان کامپایلی است.[۴]

یادگیری ساختار نوشتن کدها در آبجکت پاسکال برای برنامه‌نویسان باتجربهٔ پاسکال، ساده است و تنها چند ساعت زمان می‌برد. مشکل اصلی برای این دسته از برنامه‌نویسان خو گرفتن به سبک برنامه‌نویسی شیءگرا خواهد بود.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]