۷۱۷ (میلادی)
| سده: | سده ۷ - سده ۸ - سده ۹ |
| دهه: | ۶۸۰ ۶۹۰ ۷۰۰ ۷۱۰ ۷۲۰ ۷۳۰ ۷۴۰ |
| سال: | ۷۱۴ ۷۱۵ ۷۱۶ - ۷۱۷ - ۷۱۸ ۷۱۹ ۷۲۰ |
| گاهشماری ایرانی | ۹۵–۹۶ |
| گاهشماری میلادی | ۷۱۷ DCCXVII |
| گاهشماری اتیوپیایی | ۷۰۹–۷۱۰ |
| گاهشماری ارمنی | ۱۶۶ ԹՎ ՃԿԶ |
| گاهشماری اسلامی | ۹۸–۹۹ |
| گاهشماری ایگبو | −۲۸۳ – −۲۸۲ |
| گاهشماری آشوری | ۵۴۶۷ |
| گاهشماری بربری | ۱۶۶۷ |
| گاهشماری بنگالی | ۱۲۴ |
| گاهشماری بهائی | −۱۱۲۷ – −۱۱۲۶ |
| گاهشماری بودایی | ۱۲۶۱ |
| گاهشماری بیزانسی | ۶۲۲۵–۶۲۲۶ |
| گاهشماری جوچه | نامعلوم |
| گاهشماری چینی | 丙辰年 (آتش اژدها) ۳۴۱۳ یا ۳۳۵۳ — تا — 丁巳年 (آتش مار) ۳۴۱۴ یا ۳۳۵۴ |
| گاهشماری خورشیدی تایلندی | ۱۲۶۰ |
| گاهشماری دیسکوردیان | ۱۸۸۳ |
| گاهشماری ژاپنی | Reiki ۳ / Yōrō ۱ (養老元年) |
| گاهشماری ژولینی | ۷۱۷ DCCXVII |
| گاهشماری سنتی برمهای | ۷۹ |
| گاهشماری عبری | ۴۴۷۷–۴۴۷۸ |
| گاهشماری قبطی | ۴۳۳–۴۳۴ |
| گاهشماری کرهای | ۳۰۵۰ |
| گاهشماری مینگو | ۱۱۹۵ پیش از گاهشماری جمهوری چین 民前۱۱۹۵年 |
| گاهشماری هولوسن | ۱۰۷۱۷ |
| گاهشماریهای هندو | |
| - ویکرم سموت | ۷۷۳–۷۷۴ |
| - شاکا ساموات | ۶۳۹–۶۴۰ |
| - کالی یوگا | ۳۸۱۸–۳۸۱۹ |
| از تاریخ پیدایش رم | ۱۴۷۰ |
| سال سلطنت انگلیس | نامعلوم |
۷۱۷ (میلادی) هفتصد و هفدهمین سال تقویم میلادی است.
مناسبتها
[ویرایش | اشتراکگذاری]رویدادها
[ویرایش | اشتراکگذاری]بر اساس مکان
[ویرایش | اشتراکگذاری]امپراتوری بیزانس
[ویرایش | اشتراکگذاری]
- ۲۵ مارس - امپراتور تئودوسیوس سوم پس از ۱ سال و ۱۰ ماه سلطنت برکنار شد. لئو سوم ایزوریایی ۳۲ ساله، ژنرالی (استراتگوس) از منطقه آناتولی (ترکیه امروزی)، جانشین او شد. تئودوسیوس و پسرش وارد جرگه روحانیت شدند و او احتمالاً اسقف افسس شد. لئو به بیست سال هرج و مرج در امپراتوری بیزانس پایان داد، که آغاز سلسله ایزوریایی نامیده میشود.[۱][۲][۳]
- جنگ اعراب و بیزانس: سردار مسلمان، مسلمه بن عبدالملک، ارتش ۸۰۰۰۰ نفری خود را از پرگاموم به آبیدوس هدایت میکند، جایی که از هلسپونت عبور میکند. برای جلوگیری از دخالت بلغارها یا هر نیروی بیزانسی در تراکیه، او بخشی از ارتش خود را به یک موقعیت پوششی در نزدیکی آدریانوپل میفرستد؛ مسلمه با بدنه اصلی خود، خطوط محاصرهای را برای محاصره قسطنطنیه ایجاد میکند که توسط دیوارهای عظیم تئودوسی محافظت میشود.
- ۱۵ آگوست - محاصره قسطنطنیه: مسلمه تلاش مشترک زمینی و دریایی را برای تصرف قسطنطنیه آغاز میکند. پایتخت، تنگه بسفر، راه ارتباطی بین دریای مدیترانه و دریای سیاه، را کنترل میکند و توسط پادگانی تقریباً ۲۵۰۰۰ نفره دفاع میشود. لئو سوم دستور میدهد انبارهای غله دوباره پر شوند و موتورهای محاصره نصب شوند. محاصرهکنندگان عرب به دلیل بیماری و فرسایش ناشی از جنگ محاصره، متحمل خسارات هنگفتی میشوند.
- ۱ سپتامبر - ناوگان مسلمانان، متشکل از ۱۸۰۰ کشتی به فرماندهی دریاسالار سلیمان، به دریای مرمره حرکت کرد و در زیر دیوارهای دریایی قسطنطنیه لنگر انداخت تا نیروهای خود را به ساحل برساند. لئو سوم به ناوگان بیزانس دستور داد تا با آتش یونانی از بندرهای محافظتشده خود بیرون بروند و کشتیهای انبوه مسلمانان را به آتش بکشند. بسیاری از کشتیها آتش گرفتند، در حالی که برخی دیگر قبل از غرق شدن با یکدیگر برخورد کردند.[۴]
- پاییز - باسیل اونوماگولوس، مقام بیزانسی، پس از رسیدن خبر سقوط قسطنطنیه به دست اعراب، خود را امپراتور رقیب در سیسیل اعلام کرد. لئو سوم، چارتولاریسی به نام پاول را با دستورالعملهای امپراتوری برای ارتش بیزانس در جزیره اعزام کرد. باسیل دستگیر و اعدام شد؛ سرش به لئو فرستاده شد، در حالی که سایر شورشیان مثله و تبعید شدند.
اروپای غربی
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ۲۱ مارس - نبرد وینسی: شارل مارتل به نوستریا حمله میکند و نیروهای شاه شیلپریک دوم را در وینسی، نزدیک کامبره، شکست میدهد. او شاه و شهردار کاخش، راگنفرید، را تا پاریس تعقیب میکند، پیش از آنکه برای مقابله با نامادریاش پلکترود در کلن بازگردد و نیمی از ثروت پدر مرحومش پپین هرستال را به او واگذار کند. شارل به پلکترود و برادرزادهاش تئودوآلد (که در یازده سالگی هنوز کودک کوچکی بود) اجازه زندگی میدهد (حرکتی غیرمعمول در آن زمان) و او را ملزم به پذیرش حاکمیت خود میکند.
- شارل مارتل قدرت خود را تثبیت میکند، کلوتار چهارم را در مخالفت با شیلپریک، پادشاه اوسترازیا اعلام میکند و ریگوبرت، اسقف ریمز را عزل و میلو را جایگزین او میکند. او علیه رادبود، پادشاه (یا دوک) فریسیها لشکرکشی میکند و او را به قلمرو خود (که بعدها بخشی از هلند شد) عقب میراند. شارل ساکسونها را از رودخانه وزر به عقب میفرستد و مرز راین را - به نام کلوتار - امن میکند.
- پائولو لوسیو آنافستو پس از ۲۰ سال سلطنت درگذشت و مارچلو تگالیانو به عنوان دومین دوج جمهوری ونیز جانشین او شد.
امپراتوری عربستان
[ویرایش | اشتراکگذاری]- خلیفه سلیمان بن عبدالملک پس از دو سال حکومت درگذشت و پسرعمویش عمر دوم جانشین او شد. در طول حکومت او معافیت مالیاتی اعطا شد و تلاش شد تا امور مالی امویان دوباره سازماندهی شود.
- یک لشکرکشی مسلمانان به فرماندهی الحر بن عبدالرحمن ثقفی از کوههای پیرنه عبور کرد و وارد قلمرو آکیتانیا شد و رهبری یک گروه کوچک مهاجم را به سپتیمانیا (جنوب فرانسه) بر عهده داشت.
آسیا
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ۲۴ دسامبر - زلزلهای مخرب، با شش ماه پسلرزه، سوریه و بینالنهرین را تحت تأثیر قرار داد.
- هوشی ریوکان، دومین هتل قدیمی جهان، در ژاپن تأسیس شد (تاریخ تقریبی).
بر اساس موضوع
[ویرایش | اشتراکگذاری]دین
[ویرایش | اشتراکگذاری]- نختان مک در-ایلی، پادشاه پیکتها، راهبان را از جزیره ایونا (اسکاتلند) بیرون میکند.
زادگان
[ویرایش | اشتراکگذاری]- شیلدریک سوم، پادشاه فرانکها (متوفی ۷۵۴)
- الیپاندو، اسقف اعظم و متکلم اسپانیایی
- گوماروس، اشرافزاده فرانکها (متوفی ۷۷۴)
- شاهزاده خانم اینوئه از ژاپن (متوفی ۷۷۵)
- رابعه بصری، عارف و صوفی مسلمان (متوفی ۸۰۱)
درگذشتگان
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ۳۰ دسامبر – اگوین اهل ایوشام، اسقف ووستر
- باسیل اونوماگولوس، غاصب بیزانسی
- ادولف اول، پادشاه نورثامبریا
- ایسونوکامی نو مارو، دولتمرد ژاپنی (متولد ۶۴۰)
- پائولو لوسیو آنافستو، دوج ونیز
- پلکترود، همسر پپین اهل ارستال
- سلیمان بن عبدالملک، خلیفه مسلمان (متولد ۶۷۴)
- تئوبالد، دوک باواریا (یا ۷۱۹)
- وینوک، راهب بزرگ ولزی (یا ۷۱۶)
 | این یک مقالهٔ خرد گاهشماری است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ۷۱۷ (میلادی) موجود است.