پرش به محتوا

۷۸۲ (میلادی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سده: سده ۷ - سده ۸ - سده ۹
دهه: ۷۵۰  ۷۶۰  ۷۷۰  ۷۸۰  ۷۹۰  ۸۰۰  ۸۱۰ 
سال: ۷۷۹ ۷۸۰ ۷۸۱ - ۷۸۲ - ۷۸۳ ۷۸۴ ۷۸۵
۷۸۲ در گاه‌شماری‌های دیگر
گاه‌شماری ایرانی۱۶۰–۱۶۱
گاه‌شماری میلادی۷۸۲
DCCLXXXII
گاه‌شماری اتیوپیایی۷۷۴–۷۷۵
گاه‌شماری ارمنی۲۳۱
ԹՎ ՄԼԱ
گاه‌شماری اسلامی۱۶۵–۱۶۶
گاه‌شماری ایگبو−۲۱۸ – −۲۱۷
گاه‌شماری آشوری۵۵۳۲
گاه‌شماری بربری۱۷۳۲
گاه‌شماری بنگالی۱۸۹
گاه‌شماری بهائی−۱۰۶۲ – −۱۰۶۱
گاه‌شماری بودایی۱۳۲۶
گاه‌شماری بیزانسی۶۲۹۰–۶۲۹۱
گاه‌شماری جوچهنامعلوم
گاه‌شماری چینی辛酉年 (فلز خروس)
۳۴۷۸ یا ۳۴۱۸
    — تا —
壬戌年 (آب سگ)
۳۴۷۹ یا ۳۴۱۹
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی۱۳۲۵
گاه‌شماری دیسکوردیان۱۹۴۸
گاه‌شماری ژاپنیTen'ō ۲ / Enryaku ۱
(延暦元年)
گاه‌شماری ژولینی۷۸۲
DCCLXXXII
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای۱۴۴
گاه‌شماری عبری۴۵۴۲–۴۵۴۳
گاه‌شماری قبطی۴۹۸–۴۹۹
گاه‌شماری کره‌ای۳۱۱۵
گاه‌شماری مینگو۱۱۳۰ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین
民前۱۱۳۰年
گاه‌شماری هولوسن۱۰۷۸۲
گاه‌شماری‌های هندو
 - ویکرم سموت۸۳۸–۸۳۹
 - شاکا ساموات۷۰۴–۷۰۵
 - کالی یوگا۳۸۸۳–۳۸۸۴
از تاریخ پیدایش رم۱۵۳۵
سال سلطنت انگلیسنامعلوم

۷۸۲ (میلادی) هفتصد و هشتاد و دومین سال تقویم میلادی است.

بر اساس مکان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

امپراتوری عباسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • در جریان جنگ‌های اعراب و بیزانس، نیروهای عرب (به استعداد ۹۵ هزار نفر) به فرماندهی هارون‌الرشید — فرزند خلیفه عباسی، المهدی — از کوه‌های توروس عبور کرده و دژ مرزی بیزانس موسوم به «ماگیدا» را تصرف کردند. هارون، معاون خود «الربیع بن یونس» را برای محاصره شهر «ناکولیه» (در منطقه فریگیه) باقی گذاشت و هم‌زمان نیروی دیگری (متشکل از ۳۰ هزار نفر) را — که احتمالاً تحت فرماندهی یحیی بن خالد بود — برای یورش به نواحی ساحلی غربی آسیای صغیر اعزام کرد. خود هارون نیز به همراه بدنه اصلی سپاه، به سوی منطقه «اوپسیکیون» (Opsician Theme) پیشروی کرد.
  • تابستان – هارون‌الرشید تا «کریزوپولیس» پیشروی می‌کند؛ مکانی که در آن سوی تنگه بسفر و در مقابل قسطنطنیه، پایتخت بیزانس، قرار دارد. پس از آنکه «تاتزاتس»، سردار ارمنی، به سپاه دشمن می‌پیوندد، ملکه ایرنه شرایط آتش‌بسی سه‌ساله را می‌پذیرد که شامل پرداخت سالانه ۷۰ یا ۹۰ هزار دینار طلا و تحویل ۱۰ هزار جامه ابریشمی است. هارون تمامی اسیران خود (شامل ۵۶۰۰ مرد) را، از جمله «استاوراکیوس» (وزیر ارشد) و دیگر گروگان‌ها، آزاد می‌کند.

امپراتوری بیزانس

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • امپراتور کنستانتین ششم با روت‌رود، دختر شش‌ساله‌ی شارلمانی، نامزد می‌شود؛ ایرنه راهبی دانشمند به نام الیسائوس را می‌فرستد تا زبان یونانی و آداب و رسوم را به او بیاموزد.
  • تابستان – جنگ‌های ساکسون: شاه شارلمانی یک نیروی تنبیهی (متشکل از نیروهای زبده فرانک شرقی) را به فرماندهی «آدالگیس» (مقام تشریفات دربار)، «گالو» و «ووراد» — و با پشتیبانی نیروهای ساکسون — اعزام می‌کند تا با مهاجمان ساکسون و سورب در منطقه تورینگن مقابله کنند.
  • نبرد زونتل: فرانک‌ها به رهبری شارلمانی از شورشیان ساکسون به فرماندهی ویدوکیند شکست می‌خورند. ویدوکیند موفق می‌شود بیش از نیمی از نیروهای اشغالگر فرانک را نابود کند و بار دیگر پرچم شورش را برافرازد.
  • پاییز – شارلمانی از لشکرکشی خود به ایتالیا بازمی‌گردد و در باواریا ارتشی از نیروهای فرانکِ در دسترس گرد می‌آورد. سپس به سوی ساکسونی، احتمالاً به مقصد «اِرِسبورگ»، لشکر می‌کشد. شارلمانی رو به شمال، در امتداد رود «وِزِر» و به سمت رود «آلِر» پیشروی می‌کند و در نزدیکی «فِردِن» اردو می‌زند.
  • کشتار وردن: شارلمانی ۴۵۰۰ ساکسون شورشی را به دلیل بت‌پرستی در وردن اعدام کرد. او کاپیتولاسیون حزب ساکسونیا را صادر کرد و مسیحیت را بر ساکسون‌ها تحمیل کرد و ساکسونی را به یک استان فرانکی تبدیل کرد.
  • شارلمانی، آلکوئین (مبلغ مذهبی آنگلو-ساکسون) را به آخن فرا می‌خواند و او را به عنوان مشاور ارشد در امور دینی و آموزشی منصوب می‌کند. او به برجسته‌ترین دانشمند و آموزگار در دربار کارولنژی بدل می‌شود.

بر اساس موضوع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

‎