یحیی بن عدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یحیی بن عدی، پزشک و فیلسوف مسیحی، کتاب‌های زیادی در زمینه فلسفه و پزشکی از او باقی‌مانده است.

یحی بن عدی هم‌عصر ابن الندیم بود.[۱]* او بعضی آثار ارسطو و افلاطون را به زبان عربی ترجمه کرد و در علم منطق سرآمد هم‌عصران خود بود. برخی از مورخان معتقدند که وی طب و منطق را نزد رازی آموخته است.[۲] از دیگر استادان او ابی بشر متی بن یونس و ابونصر فارابی را نام می‌برند.[۳] ابن قفطی چهل کتاب از او برشمرده است. ابن‌الندیم از کتاب‌های او تفسیر طوبیقای ارسطو و مقالهٔ در بحوث اربعه و رسالهٔ در نقض حجج قائلین به تعلق افعال بخدای تعالی را نام برده است.ترجمه متی را از شرح تمیستیوس بر(السما و العالم)ارسطو اصلاح کرد و شرح اسکندر افرودیسی(ن ک نیمه اول سده سوم) را بر آثار العلویه ارسطو به عربی برگرداند. ابن عدی در هشتاد و یک سالگی درگذشت و در بغداد به خاک سپرده شده است.

پانویس[ویرایش]

  1. تاریخ تولد و مرگش در الفهرست افتادگی دارد. لیکن ابن ندیم نقل می‌کند که با وی دیدار داشته‌است(ابن ندیم ۴۷۵)
  2. محمود نجم‌آبادی، صفحهٔ ۲۹
  3. علی‌اکبر دهخدا، صفحهٔ۳۲۹

منابع[ویرایش]

  • ابن ندیم، محمد بن اسحاق. الفهرست. ترجمهٔ محمدرضا تجدد. تهران: اساطیر، ۱۳۸۱. ISBN 964-331-118-X. 
  • نجم‌آبادی، محمود. محمد زکریا رازی. تهران: انتشارات دانشگاه رازی، ۲۵۳۵شاهنشاهی. 
  • دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه دهخدا، جلد۲ شماره مسلسل۱. زیر نظر دکتر محمد معین. تهران: دانشگاه تهران، سازمان لغت‌نامه، ۱۳۳۴. ۵۰۲. 
  • دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه دهخدا، جلد50 شماره مسلسل۱۹۴. زیر نظر دکتر محمد معین. تهران: دانشگاه تهران، سازمان لغت‌نامه، ۱۳۳۴. ۳۳۴. 

جستارهای وابسته[ویرایش]