گل‌های آفتابگردان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گُل‌های آفتابگردان نام مجموعه‌ای از نقاشی‌های وَنسان وَن گوگ، نقاش هلندی سبک پسادریافتگری در پاریس و آرل است که با رنگ روغن، روی بوم در سال‌های ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۹ میلادی، کشیده شد. از دو مجموعهٔ گُل‌های آفتابگردان به عنوان یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین کارهای وَن گوگ یاد می‌شود.[۱]

گل‌های آفتابگردان پاریس (۱۸۸۸-۱۸۸۶)[ویرایش]

گل‌های آفتابگردان، مطالعهٔ طبیعتِ بی‌جان - F۳۷۷
موزه وَن گوگ
گل‌های آفتابگردان، مطالعهٔ طبیعتِ بی‌جان - F۳۷۵
موزه متروپولیتن
گل‌های آفتابگردان، مطالعهٔ طبیعتِ بی‌جان - F۳۷۶
موزه برن
گل‌های آفتابگردان، مطالعهٔ طبیعتِ بی‌جان - F۴۵۲
موزه کرولر-مولر
شماره‌های F مربوط به کاتالوگ رزونهٔ ژاکوب بارت دو لا فای است.

گل‌های آفتابگردان آرل[ویرایش]

وَنسان وَن گوگ در اوت ۱۸۸۸ و ژانویه ۱۸۸۹ میلادی، به‌تنهایی به منطقه کوهستانی آرل در جنوب فرانسه سفر کرد. او هفت نسخه از این تابلو را کشید. گل آفتابگردان در ادبیات هلندی، نمادی از فداکاری، وفاداری و تعهد به دوستی است. این گل در مراحل مختلف غنچه‌کردن تا پژمرده‌شدن، چرخهٔ زندگی از تولد تا مرگ را به مخاطب یادآوری می‌کند.[۲]

نسخه‌های اول - اوت ۱۸۸۸[ویرایش]

نسخه‌های دوم - ژانویه ۱۸۸۹[ویرایش]

آثار مرتبط[ویرایش]

نقاشان مهم و بنام، از روی گل‌های آفتابگردان، بارها نسخه‌هایی دیگر کشیده‌اند.

منابع[ویرایش]