کم (آلبوم دیوید بویی)

کم
آلبوم استودیویی از دیوید بویی
انتشار	۱۴ ژانویه ۱۹۷۷ (1977-01-14)
ضبط	سپتامبر–اکتبر ۱۹۷۶
استودیو	شاتو دی‌ایرویل (ایرویل)؛ هانزا (برلین غربی)
ژانر	آرت راک آوانت-پاپ الکترونیک امبینت راک تجربی
مدت	۳۸:۲۶
ناشر	آرسی‌ای
تهیه‌کننده	دیوید بویی تونی ویسکانتی
گاه‌نگاری دیوید بویی
چینجزآن‌بویی (۱۹۷۶) کم (۱۹۷۷) «قهرمانان» (۱۹۷۷)
تک‌آهنگ‌های کم
«صدا و چشم‌انداز» / «یک حرفهٔ جدید در یک شهر جدید» تاریخ انتشار: ۱۱ فوریه ۱۹۷۷ «همسرم باش» / «سرعت زندگی» تاریخ انتشار: ۱۷ ژوئن ۱۹۷۷

کم (انگلیسی: Low) یازدهمین آلبوم استودیویی موسیقی‌دان انگلستانی دیوید بویی است که در ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۷۷ توسط آرسی‌ای رکوردز منتشر شد. بویی در سال ۱۹۷۶ بعد از سال‌ها اعتیاد به مواد مخدر در زمان زندگی در لس آنجلس به همراه دوستش ایگی پاپ برای هوشیار شدن به فرانسه نقل مکان کرد. او آن‌جا اولین آلبوم استودیویی پاپ به نام ابله را تهیه و نوشت که شامل آوایی می‌شود که بویی در آلبوم بعدی خود تجربه‌اش می‌کند. بعد از اتمام کار بر روی ابله، بویی شروع به ضبط اولین همکاری از سه همکاری خود با تهیه‌کنندهٔ آمریکایی تونی ویسکانتی و موسیقی‌دان بریتانیایی برایان اینو کرد که با نام سه‌گانهٔ برلین شناخته شد. جلسات ضبط در سپتامبر ۱۹۷۶ در شاتو دی‌ایرویل آغاز شد و در اکتبر در استودیوی هانزا در برلین غربی که بویی و پاپ آن‌جا نقل مکان کرده بودند، به پایان رسید.

کم بر پایهٔ آرت راک و راک تجربی و با الهام از بندهای آلمانی مانند تنجرین دریم و کرافت‌ورک ساخته شد و شامل اولین تجربهٔ بویی در موسیقی الکترونیک و امبینت است. سمت اول آلبوم عمدتاً شامل قطعات کوتاه و آوانت-پاپ است و اشعارش عمدتاً آرام هستند و ذهنیت بویی را منعکس می‌کند. سمت دو شامل ترانه‌های طولانی‌تر و عمدتاً قطعات سازی است که مشاهدات موسیقایی برلین را منتقل می‌کند. جلد هنری آلبوم رخ‌نمایی از بویی در فیلم مردی که به زمین سقوط کرد (۱۹۷۶) است که قرار بود بازی کلامی-تصویری باشد: هم به معنای «نمای پایین» (از نظر بصری) و هم به معنای «کم‌سروصدا» (از نظر شخصیتی و هنری).

آرسی‌ای به مدت سه ماه از انتشار کم خودداری کرد چون نگران بود که این آلبوم یک شکست تجاری باشد. این آلبوم بعد از انتشار نظرات متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد و از طرف آرسی‌ای و بویی که در حال برگزاری تور به‌عنوان نوازندهٔ پاپ بود، با تبلیغ کمی همراه شد. این آلبوم به رتبهٔ دوم جدول آلبوم‌های بریتانیا و رتبه یازدهم در جدول نوار و ال‌پی‌های برتر بیلبورد در ایالات متحده رسید. دو تک‌آهنگ از آلبوم منتشر شد: «صدا و چشم‌انداز» که در رتبه سوم جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفت و «همسرم باش». این موفقیت آرسی‌ای را وادار کرد تا آلبوم ابله را در مارس ۱۹۷۷ منتشر کند. بویی در اوایل ۱۹۷۷ آلبوم بعدی پاپ به نام شور زندگی را تهیه و سپس آلبوم «قهرمانان» را ضبط کرد که رویکرد موسیقایی کم را گسترش می‌داد و شامل ترکیبی مشابه از ترانه‌ها و سازهای این آلبوم بود.

در دهه‌های بعد، منتقدان کم را یکی از بهترین آثار بویی ارزیابی کرده‌اند و نامش در چندین فهرست از بهترین آلبوم‌های تمام دوران قرار گرفته است. این اثر بر گروه‌های موسیقی پست-پانک متعددی مانند جوی دیویژن تأثیرپذیر بود و آوای درام آن به‌طور گسترده تقلید شده است. کم پیشرو در توسعهٔ ژانر پست-راک در دههٔ ۱۹۹۰ بود. این آلبوم چندین بار منتشر شده و در سال ۲۰۱۷ به عنوان بخشی از مجموعه جعبه‌ای یک حرفهٔ جدید در یک شهر جدید (۱۹۷۷–۱۹۸۲) بازآفرینی شد.

زمینه

در ۱۹۷۴، دیوید بویی به کوکائین معتاد شد. این اعتیاد در دو سال بعد بدتر شد و وضعیت جسمی و روانی او را تحت تأثیر قرار داد. او در حالی که تحت تأثیر این ماده بود، آمریکایی‌های جوان (۱۹۷۵) و ایستگاه به ایستگاه (۱۹۷۶) را ضبط کرد و در فیلم مردی که به زمین سقوط کرد (۱۹۷۶) ایفای نقش پرداخت. بویی اعتیاد رو به رشدش را به لس آنجلس نسبت می‌داد، جایی که در اوایل ۱۹۷۵ از شهر نیویورک به آنجا نقل مکان کرده بود. مصرف مواد او تا جایی بالا گرفت که دهه‌ها بعد، تقریباً هیچ‌چیز از ضبط ایستگاه به ایستگاه را به یاد نمی‌آورد.

من از نظر احساسی و اجتماعی در سراشیبی جدی بودم [...] فکر می‌کنم خیلی در مسیر آن بودم که فقط یک قربانی دیگر راک باشم [...] کاملاً مطمئنم اگر به کاری که می‌کردم ادامه می‌دادم، از دههٔ هفتاد جان سالم به در نمی‌بردم [...] به‌قدری خوش‌شانس بودم که جایی در درونم می‌دانستم واقعاً دارم خودم را می‌کشم، و باید کاری شدید می‌کردم تا خودم را از آن وضع بیرون بکشم.

—دیوید بویی در ۱۹۹۶، در حالی که وضعیت روانی خود در دههٔ ۱۹۷۰ را شرح می‌داد.

بویی پس از تکمیل ایستگاه به ایستگاه در دسامبر ۱۹۷۵، کار بر روی موسیقی متن مردی که به زمین سقوط کرد را با پاول بوکمستر، که با بویی روی آلبوم شگفتی فضا (۱۹۶۹) کار کرده بود، آغاز کرد. بویی انتظار داشت که به‌طور کامل مسئول این موسیقی باشد، اما وقتی از او خواسته شد تا کارش را همراه با آثار آهنگسازان دیگر ارائه دهد، کارش را پس گرفت: «فقط گفتم، 'لعنتی، هیچ‌کدامش را به شما نمی‌دهم.' خیلی خشمگین بودم، این‌همه کار رویش کرده بودم.» هم‌تهیه‌کنندهٔ ایستگاه به ایستگاه، هری ماسلین، استدلال کرد که بویی « از پا درآمده» بود و نمی‌توانست کار را تمام کند. بویی بعدها نسخه‌ای از کم را همراه با یادداشتی برای کارگردان فیلم، نیکلاس روگ، فرستاد که در آن نوشته بود: «این همان چیزی است که می‌خواستم برای موسیقی متن انجام دهم. می‌توانست موسیقیِ فوق‌العاده‌ای باشد.»

با رها شدن موسیقی متن، بویی مصمم شد که آماده است خود را از فرهنگ مواد مخدر لس آنجلس رها کند و به اروپا بازگردد. او در ژانویه ۱۹۷۶ تمرین‌ها را برای تور ایزولار جهت تبلیغ ایستگاه به ایستگاه آغاز کرد؛ این تور در ۲ فوریه آغاز شد. هرچند این تور تحسین منتقدان را برانگیخت، بویی در طول آن به شخصیتی جنجالی تبدیل شد. او در نقش پرسونای خود، دوک سفید لاغر، اظهاراتی دربارهٔ آدولف هیتلر و آلمان نازی بیان کرد که برخی آن‌ها را ابراز همدلی با فاشیسم یا تبلیغ آن تعبیر کردند. بویی بعدها رفتار بی‌ثباتش در این دوره را به اعتیادها و وضعیت روانی متزلزلش نسبت داد و گفت: «دورهٔ خطرناکی برای من بود. از نظر جسمی و احساسی به آخر خط رسیده بودم و در سلامت عقلم شک جدی داشتم.»

بویی پس از نمایشی در لندن در مه ۱۹۷۶، در پشت صحنه با برایان اینو، نوازندهٔ کیبورد و مفهوم‌ساز پیشین راکسی میوزیک، دیدار کرد. آن دو از ۱۹۷۳ گه‌گاهی همدیگر را دیده بودند. اینو پس از ترک راکسی میوزیک، در ۱۹۷۵ دو آلبوم انفرادی به سبک امبینت منتشر کرده بود: دنیای سبزی دیگر و موسیقی محتاطانه. بویی در بخش آمریکایی تور مرتب آلبوم دومی را گوش می‌داد. زندگی‌نامه‌نویسان مارک اسپیتز و هوگو ویلکن بعدها به‌ویژه دنیای سبزی دیگر را به‌عنوان تأثیری عمده بر صدایی که بویی برای کم در نظر داشت شناختند. بویی و اینو شیفتهٔ جنبش موسیقایی آلمانی معروف به کراوت‌راک شدند، از جمله گروه‌های تنجرین دریم، نوی!، کرافت‌ورک و هارمونیا. اینو با هارمونیا در استودیو و روی صحنه کار کرده بود، و بویی تأثیر کراوتراک را در ایستگاه به ایستگاه، به‌ویژه در قطعهٔ عنوان آن، نشان داده بود. پس از دیدار، آن دو توافق کردند در تماس بمانند.

منابع

• Buckley, David (1999). Strange Fascination – David Bowie: The Definitive Story. London: Virgin Books. ISBN 978-1-85227-784-0.
• Buckley, David (2005) [1999]. Strange Fascination – David Bowie: The Definitive Story. London: Virgin Books. ISBN 978-0-7535-1002-5.
• Carr, Roy; Murray, Charles Shaar (1981). Bowie: An Illustrated Record. London: Eel Pie Publishing. ISBN 978-0-380-77966-6.
• Doggett, Peter (2012). The Man Who Sold the World: David Bowie and the 1970s. New York City: HarperCollins Publishers. ISBN 978-0-06-202466-4.
• Griffin, Roger (2016). David Bowie: The Golden Years. London: Omnibus Press. ISBN 978-0-85712-875-1.
• Larkin, Colin (1998). All Time Top 1000 Albums (2nd ed.). London: Virgin Books. ISBN 0-7535-0258-5.
• Larkin, Colin (2000). All Time Top 1000 Albums (3rd ed.). London: Virgin Books. ISBN 0-7535-0493-6.
• Larkin, Colin (2011). "Bowie, David". The Encyclopedia of Popular Music (5th concise ed.). London: Omnibus Press. ISBN 978-0-85712-595-8.
• O'Leary, Chris (2019). Ashes to Ashes: The Songs of David Bowie 1976–2016. London: Repeater. ISBN 978-1-912248-30-8.
• Pegg, Nicholas (2016). The Complete David Bowie (Revised and Updated ed.). London: Titan Books. ISBN 978-1-78565-365-0.
• Perone, James E. (2007). The Words and Music of David Bowie. Westport, Connecticut: Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0-275-99245-3.
• Rule, Greg (1999). Electro Shock!. San Francisco: Miller Freeman Books. ISBN 978-0-87930-582-6.
• Sandford, Christopher (1997) [1996]. Bowie: Loving the Alien. London: Time Warner. ISBN 978-0-306-80854-8.
• Seabrook, Thomas Jerome (2008). Bowie in Berlin: A New Career in a New Town. London: Jawbone Press. ISBN 978-1-906002-08-4.
• Sheffield, Rob (1995). "David Bowie". In Weisbard, Eric; Marks, Craig (eds.). Spin Alternative Record Guide. Vintage Books. pp. 55–57. ISBN 0-679-75574-8.
• Sheffield, Rob (2004). "David Bowie". In Brackett, Nathan; Hoard, Christian (eds.). The New Rolling Stone Album Guide (4th ed.). New York City: Simon & Schuster. ISBN 0-7432-0169-8.
• Spitz, Marc (2009). Bowie: A Biography. New York City: Crown Publishing Group. ISBN 978-0-307-71699-6.
• Trynka, Paul (2011). David Bowie – Starman: The Definitive Biography. New York City: Little, Brown and Company. ISBN 978-0-316-03225-4.
• West, Mike (1984). Joy Division. Todmorden: Babylon. ISBN 0-907188-21-4.
• Wilcken, Hugo (2005). David Bowie's Low (33 1/3). New York City: Continuum. ISBN 978-0-8264-1684-1.

پیوند به بیرون

• کم در دیسکاگز (فهرست انتشارها)