اسقف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عالیجناب اسقف ادیک بارونی لوس آنجلس آمریکا

اُسقُف (به انگلیسی: Bishop) یا کاهن اعظم والاترین مقام روحانی مسیحی است که به‌ طور کلی به امور حکومتی و نظارتی گماشته می‌شود. در مسیحیت اسقف مسئولیت نظارت و رهبری بر کلیسا و کشیشها را عهده دار است. در کلیسای کاتولیک، کلیسای ارتدکس ، کلیسای ارامنه، ،کلیسای انگلیکان، کلیسای آشوری شرق، در کلیساهای کاتولیک مستقل، اسقفها طبق یک مسیر مستقیم تاریخی که به آن خلافت رسولی گفته می شود به دوازده حواریون مسیح بر می‌گردند . اسقف باید از ۳ اسقف دیگر که از کلیسای رسولی و جامع باشند دستگذاری شده باشد. هر اسقف دارای نسبنامه دستگذاری شدنش هست که می‌تواند دستگذاری شدنش را ثابت کند و طبق آن نسبنامه تا رسولان و مسیح به عقب برگردد و خلافت رسولی خودش را ثابت کند. در داخل این کلیساها، اسقف می‌تواند مقامهای روحانی، از جمله اسقفهای دیگر و کشیش و شماس دستگذاری کند. در برخی از کلیساهای پروتستان, شبانانی که ریاست چند کلیسا را بهده دارند خود را اسقف مینامند با این تفاوت که جانشین مستقیم حوارین محسوب نمی‌شوند زیرا آنان نمی توانند دستگزاری خودشان را طبق سنت کلیسای جهانی و رسولی به رسولان و خود مسیح متصل سازند .

واژه[ویرایش]

اسقف، کلمه‌ای عربی است که (به انگلیسی: Bishop) و در فرانسه Évêque گفته می‌شود، و آن از کلمه (به یونانی: Eπίσκοπος / episkopos) گرفته شده‌است و همین کلمه را ایرانیان از زبان سریانی گرفته و سکوبا گفته‌اند و در شاهنامه هم به همین معنی آمده‌است.[۱]

مقام‌های کلیسایی[ویرایش]

مقام‌های کلیسایی به ترتیب اولویت قدرت عبارت اند از:

منابع[ویرایش]

  1. مسیحیت در ایران، تا صدر اسلام، سعید نفیسی