جوایز سزار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از جایزه سزار)

جوایز سزار (به فرانسوی: César du cinéma) جایزه سینمایی ملی فرانسه است که نخستین بار در سال ۱۹۷۵ برگزار شد. نامزدهای این جایزه توسط اعضای آکادمی هنرها و فنون سینمایی فرانسه (به فرانسوی: Académie des Arts et Techniques du Cinéma) برگزیده می‌شوند که مراسم آن در تئاتر دو شاتله پاریس معمولاً در فوریه برگزار می‌شود. این جایزه که نام خود را از سزار بالداچینی، مجسمه‌ساز فرانسوی گرفته‌است به اسکار فرانسوی معروف است.

جوایز سزار
Daniel Auteuil Karin Viard 2000.jpg
کارین ویارد و دانیل اوتوی در ۲۵مین دوره جایزه سزار، ۲۰۰۰
توصیفدستاوردهای سینمای فرانسه
کشورفرانسه
برگزارکنندهآکادمی هنرها و فنون سینمایی فرانسه
نخستین دوره۱۹۷۵
وبگاهhttp://www.academie-cinema.org/ ویرایش این در ویکی‌داده

جایزه سزار بالاترین افتخار سینمایی در فرانسه، معادل جایزه مولیر برای تئاتر در صنعت فیلم فرانسه و جایزه ویکتوار د لا موزیک در موسیقی است. در سینما، این جایزه معادل جایزه اسکار است.

این جایزه توسط ژرژ کراون که خالق جایزه مولیر برای تئاتر بود، ساخته شد.

چهل و هفتمین جوایز سزار در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ برگزار شد. توهمات گمشده به کارگردانی خاویر جیانولی برنده جایزه بهترین فیلم شد.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۹۷۴، ژرژ کراون آکادمی هنرها و تکنیک‌های سینما را تأسیس کرد که از همان ابتدا قصد داشت به دستاوردها و برجسته‌ترین اثر هنری سینمایی پاداش و جایزه دهد تا معادل فرانسوی اسکار آمریکایی داشته باشد. اولین مراسم جوایز سزار - که به عنوان «شب سزار» نیز شناخته می‌شود - در ۳ آوریل ۱۹۷۶ به ریاست ژان گابن برگزار شد که چند ماه قبل از مرگش نشسته روی ویلچر مراسم را از ردیف اول تماشا کرد. نام این جایزه برگرفته از مجسمه‌ساز سزار، طراح جایزه ای است که به برندگان در هر بخش اهدا می‌شود. همچنین ادای احترامی است به رایمو، بازیگر بزرگ فرانسوی و مجری سه‌گانه مارسی مارسل پاگنول، که در آن رایمو شخصیت سزار را بازی کرد.

جوزین بالاسکو، دانیل اوتوی، کاترین دنو و کارین ویارد در مراسم جوایز سزار ۲۰۰۰

از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ جوایز دیگری اهدا می‌شد. جوایز دیگری در گذشته به سینمای فرانسه اعطا شده بود، از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۸۶، جایزه بزرگ سینما فرانسه که توسط پیشگام سینما، لوئیس لومیر تأسیس شده بود، به یک فیلم در سال داده می‌شد. در دهه ۱۹۵۰، جایزه ویکتوار د سینما فرانسه، در ماه ژوئن هر سال اعطا می‌شد. این جایزه که در مقایسه با جایزه اوتوی د کریستال فاقد شور و شوق عمومی بود، پس از سال ۱۹۶۴ متوقف شد.

دسته‌هایی که در سال‌های اخیر اضافه شده‌اند عبارتند از: امیدوارکننده‌ترین بازیگر مرد/زن، بهترین مستند و بهترین فیلم انیمیشن، در حالی که جوایز به افتخار بهترین پوستر فیلم و بهترین تهیه‌کننده حذف شده‌اند.

با شروع چهل و سومین مراسم سزار در سال ۲۰۱۸، جایزه ویژه جدیدی به نام César du public به فیلم فرانسوی با بیشترین فروش باکس آفیس در سال گذشته و ابتدای سال جاری تعلق می‌گرفت. این جایزه نیز به فیلم‌های کمدی فرانسوی، که همچنان محبوب‌ترین ژانر در فرانسه هستند، جایزه می‌دهد.[۲][۳]

در طی چهل و پنجمین مراسم جوایز سزار در سال ۲۰۲۰، آدل انل بازیگر فرانسوی که شخصیت اصلی در فیلم پرتره بانویی در آتش را بازی کرد، هنگامی که جایزه بهترین کارگردانی به رومن پولانسکی[۴] اعتراض به این واقعیت که سوء استفاده‌کنندگان قابل توجه جنسی اعلام شد، اتاق را ترک کرد. صنعت فیلم زمانی می‌توانند جوایزی دریافت کنند که قربانیان آنها به سکوت فروکش کنند. پولانسکی در سال ۱۹۷۹ به رابطه جنسی غیرقانونی با یک نوجوان ۱۳ ساله در کالیفرنیا محکوم شد و علاوه بر این به موارد دیگری از تجاوز جنسی متهم شد.[۵][۶][۷][۸][۹]

تندیس[ویرایش]

جایزه سزار

تندیس‌های سزار تندیس‌های فشرده‌شده‌ای از اشیاء فلزی هستند که در سال ۱۹۷۵ توسط مجسمه‌ساز سزار بالداچینی، دوست ژرژ کراون، طراحی شده‌اند که نام آن‌ها را به عنوان به اسکار گذاشته‌است، تلفظ این نام نزدیک به فیلم سزار ساخته مارسی پاگنول است.[۱۰] این قطعات آهنگری بر خلاف جوایز اسکار که با طلا اندود شده‌اند از برنز طبیعی صیقلی ساخته شده‌اند. دومی مستقیماً الهام بخش اولین جایزه AATC در سال ۱۹۷۶ بود که حلقه ای از فیلم بود که یک شبح را در بر می‌گرفت.[۱۱]در سال ۱۹۷۷، قبل از استقبال از ترکیبی از بازیگران، بالداچینی از فشرده سازی فعلی هشت در هشت سانتی‌متر با وزن ۳٫۶ کیلوگرم و ریخته‌گری Bocquel در نرماندی رونمایی کرد. هزینه یک سزار به‌طور رسمی فاش نشده‌است، اما حدود ۱۵۰۰ یورو تخمین زده می‌شود.

روند رای‌گیری[ویرایش]

رای گیری برای جوایز سزار از طریق دو برگه رای از طریق پست انجام می شود: اولی برای تعیین نامزدها در هر دسته (سه تا پنج، بسته به رشته) و دومی برای تعیین برنده

رای دهندگان حرفه ای در این زمینه هستند که تعداد آنها حدود ۴۰۰۰ نفر است که به ۱۲ دسته تقسیم می شوند (بازیگران، کارگردانان، نویسندگان، تکنسین ها، تهیه کنندگان، توزیع کنندگان و فروشندگان بین المللی، اپراتورها، عوامل هنری، صنایع فنی، مدیران بازیگران، افسران مطبوعات و همکاران). معیارهای رای گیری عبارتند از: نشان دادن یک حرفه نسبتاً ثابت در فیلم و دریافت حمایت مالی مضاعف در آکادمی هنر و تکنیک های سینما. نامزدها یا برندگان دوره های قبلی از این تشریفات مستثنی هستند.

برای کمک به رای دهندگان، آکادمی هر سال فیلم هایی را که در فرانسه منتشر می شوند شناسایی می کند و راهنمای آثار و افراد حرفه ای واجد شرایط را ارائه می دهد. یک مجموعه دی‌وی‌دی از تولیدات فرانسوی یا عمدتاً فرانسوی تولید شده در طول سال در ماه دسامبر همراه با کاتالوگ فیلم ها برای انتخاب کنندگان ارسال می شود. پس از مشخص شدن نامزدها، در پایان ژانویه، نمایش‌های ویژه فیلم‌های نامزد شده در سینما Le Balzac در پاریس، در نزدیکی شانزلیزه نمایش داده می‌شود. هر سال یک ناهار ویژه برای نامزدها در رستوران معروف Fouquet در شانزه لیزه چند هفته قبل از مراسم برگزار می شود.

دسته‌بندی جوایز[ویرایش]

یاداشت[ویرایش]

فیلم‌هایی که ۱۰ بار یا بیشتر نامزد جایزه سزار شده‌اند.

فیلم سال نامزد برنده
آملی ۲۰۰۱ ۱۳ ۴
Cyrano de Bergerac ۱۹۹۰ ۱۳ ۱۰
Subway ۱۹۸۵ ۱۳ ۳
یک پیامبر ۲۰۰۹ ۱۳ ۹
Polisse ۲۰۱۲ ۱۳ ۲
Camille redouble ۲۰۱۳ ۱۳ ۰
۸ زن ۲۰۰۲ ۱۲ ۰
آخرین مترو ۱۹۸۰ ۱۲ ۱۰
Tchao Pantin ۱۹۸۴ ۱۲ ۵
کامیل کلودل ۱۹۸۸ ۱۲ ۵
Queen Margot ۱۹۹۴ ۱۲ ۵
مسخره ۱۹۹۶ ۱۲ ۴
Same Old Song ۱۹۹۷ ۱۲ ۷
یکشنبه طولانی نامزدی ۲۰۰۴ ۱۲ ۵
The Minister ۲۰۱۲ ۱۲ ۳
All the World's Mornings ۱۹۹۱ ۱۱ ۷
Nelly and Mr. Arnaud ۱۹۹۵ ۱۱ ۲
A Secret ۲۰۰۷ ۱۱ ۱
À l'origine ۲۰۰۹ ۱۱ ۱
Of Gods and Men ۲۰۱۰ ۱۱ ۳
Those Who Love Me Can Take the Train ۱۹۹۸ ۱۱ ۳
زیادی برات خوشگله ۱۹۸۹ ۱۱ ۵
زندگی مانند گل سرخ ۲۰۰۷ ۱۱ ۵
غریزه جنایت ۲۰۰۸ ۱۰ ۳
ضربان قلب من متوقف شده‌است ۲۰۰۵ ۱۰ ۸
Clean Up ۱۹۸۱ ۱۰ ۰
پیانیست ۲۰۰۲ ۱۰ ۷
Thérèse ۱۹۸۶ ۱۰ ۶
Welcome ۲۰۰۹ ۱۰ ۰
آرتیست ۲۰۱۲ ۱۰ ۶
Farewell, My Queen ۲۰۱۳ ۱۰ ۳
عشق ۲۰۱۳ ۱۰ ۵

منابع[ویرایش]

  1. "Head Office - Construction of new premises - Banking Chamber - 25 February 1916". 2022-03-24. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
  2. «Graphique 4.9. Les banques nationales jouent un grand rôle dans les flux transnationaux». dx.doi.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۰۴.
  3. «Animadversions d'un Visigoth sur la Lettre sur la musique de Rousseau by Jean Novi de Caveirac, Thursday, 31 January 1754 [rousjeVF0020326a1d]». Electronic Enlightenment Scholarly Edition of Correspondence. ۲۰۰۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۰۴.
  4. Charbit, Denis (2020-12-01). "Zeev Sternhell (1935-2020) le clerc qui n'a pas trahi". Tsafon (80): 115–136. doi:10.4000/tsafon.3336. ISSN 1149-6630.
  5. «CBS News/New York Times Poll of Southern and Border States, February-March 1988». ICPSR Data Holdings. ۱۹۸۹-۰۹-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۰۴.
  6. Santoyo, Julio César; Bardají, Anna Gil; Furlan, Mauri (2011-11-28). "Entrevista com Julio César Santoyo". Scientia Traductionis. 0 (10). doi:10.5007/1980-4237.2011n10p270. ISSN 1980-4237.
  7. «Le JSL - le Journal de Saône-et-Loire: actualités en direct». www.lejsl.com (به فرانسوی). دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۰۴.
  8. Muller, Paul (1913). "Madame Lafarge après le coup d'État". La Révolution de 1848. Bulletin de la Société d'histoire de la Révolution de 1848. 10 (56): 157–158. doi:10.3406/r1848.1913.1518. ISSN 1155-8814.
  9. Stein, J. M. (1975-09-15). "The effect of adrenaline and of alpha- and beta-adrenergic blocking agents on ATP concentration and on incorporation of 32Pi into ATP in rat fat cells". Biochemical Pharmacology. 24 (18): 1659–1662. doi:10.1016/0006-2952(75)90002-7. ISSN 0006-2952. PMID 12.
  10. Chauveau; Dehée (2007-01-01). "Dictionnaire de la télévision française". doi:10.14375/np.9782847362657. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
  11. «Baisse pour la première année du PIB après un choc négatif de l'euro uniquement». dx.doi.org. ۲۰۱۲-۱۲-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۰-۰۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]