پیله‌رود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از پیله رود)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پیله‌رود
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان اردبیل
شهرستان نمین
بخش مرکزی
دهستان گرده
نام‌های دیگر پیله‌چای
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۸۰۰ متر

پیله‌رود منطقه‌ای روستایی است متشکل از ۱۴ روستا در استان اردبیل در دهستان گرده بخش مرکزی شهرستان نمین است. این روستا در مرز جمهوری آذربایجان قرار گرفته‌است. این روستا در نزدیکی نمین قرار دارد.

جغرافیا[ویرایش]

پیله‌رود[پیله چای] منطقه‌ای کوهستانی بوده و کلیه روستاهای آن در ارتفاع بالای ۱۷۰۰ متر از سطح دریا واقع شده‌اند همچنین در این منطقه ویرانه‌های مربوط به آبادی‌های روزگار گذشته نیز مشهود است.

از کوه‌های پیرامون پیله‌رود می‌توان به قرخلر(چهل تن)، قلعه‌زنگی، چهل‌گز، هفتانی، زهوو، ساقو، لـله، بورانی، گنبد، الگو، کلکلی، تنگ، بیوک، اوچ‌دره، و اسد اشاره کرد.

منطقه پیله‌رود در جوار روستاهای عنبران بالا، علی‌کمر، خواجه‌بولاغی و دلیکلی داش قرار دارد.

پیله‌رود خود شامل ۱۳ محله روستایی به نام‌های: ۱ - خوش‌آباد ۲ - هُشنه ۳ - فتح مقصود ۴ - نظرعلی کندی ۵- آقایارلو ۶-مسجدمحله ۷-پیرزاده ۸- قلعه ۹-قاضی‌کندی ۱۰-گودلر ۱۱-صالح قشلاقی ۱۲- پیرجوار ۱۳- یوزباشی قلعه سی می‌باشد. در بین ۱۳روستا، روستای خوش آباد به لحاظ قرار گرفتن در ارتفاع و محصور شدن در بین باغات از زیبایی خاصی برخوردار است.

همچنین روستای ولی‌آباد بدلیل مهاجرت اهالی مدتهاست که خالی از سکنه بوده و بصورت مخروبه‌ای در آمده است. در روستای هشنه چشمه آب معدنی بسیار غنی و ویژه بنام زرده بره قرار دارد.

مردم[ویرایش]

مردم این منطقه مسلمان و شیعه مذهب می باشند و با باغداری وکشاورزی و دامپروری گذران زندگی می‌کنند. زبان بومی مردم پیله‌رود ترکی آذربایجانی است و برخی سالمندان به دلیل همجواری با عنبران به زبان تالشی نیز آشنایی دارند.

اهالی این روستاها بستگان بسیاری در جمهوری آذربایجان دارند و قبل از قوت گرفتن حکومت بلشویکی در شوروی سابق ضمن تردد در شهرهای جمهوری آذربایجان نسبت به خرید و فروش و کار اقدام می‌نمودند.

نام[ویرایش]

روستاهای منطقه پیله‌رودپیله چای تقریبا در اطراف رودخانه قرار گرفته‌اند و نام منطقه الهام گرفته از نام این رود و به معنی رود بزرگ است. «چای» در ترکی به معنای رود است.

برخی پیله را بزرگ معنی می کنند.[۱][۲] نام روستاهای دیگری ازجمله پیله‌سهران، پیله‌درق و پیله‌گلین که هر سه از توابع اردبیل‌اند نیز با همین واژه ساخته شده است.[۱] در گیلان نیز روستاهایی واژه پیله را در خود دارند هم‌چون پیله‌سرا، پیله‌محله، پیله‌داربُن و پیله‌بازار (پیربازار).

در نزهةالقلوب حمدالله مستوفی درباره شهر پیله‌سوار استان اردبیل نیز آمده است که آن را «امیری پیله‌سوار نام یعنی سوار بزرگ از امرای آل بویه ساخت و اکنون به‌قدر دیهی مانده است.»[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ صادقی، علی‌اشرف: درباره نام امین‌الدین حاج بُله. در: نامه بهارستان، سال چهارم، شماره اول و دوم، دفتر ۷ و ۸. خرداد ۱۳۸۳. ص۲۷۹ (پانویس).
  2. http://guilan.irib.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=19229:%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D9%BE%D9%8A%D9%84%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D9%86&catid=339:nonpeyma
  3. صادقی، علی‌اشرف: درباره نام امین‌الدین حاج بُله. در: نامه بهارستان، سال چهارم، شماره اول و دوم، دفتر ۷ و ۸. خرداد ۱۳۸۳. ص۲۷۹ (پانویس).