پپسین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پپسین بی
1PSO.png
Pepsin in complex with
شناساگرها
شمارهٔ ای‌سی۳٫۴٫۲۳٫۲
شمارهٔ سی‌ای‌اس۹۰۲۵-۴۸-۳
پایگاه‌های داده
اینتنزنمایش اینتنز
برندامدخل برندا
اکسپسینمایش NiceZyme
کی‌ای‌جی‌جیمدخل کی‌ای‌جی‌جی
متاسایکگذرگاه سوخت‌وساز
پریامنمایه
ساختارهای پی‌دی‌بیRCSB PDB PDBe پی‌دی‌بی‌سام
هستی‌شناسی ژنAmiGO / QuickGO
پپسین سی (gastricsin)
شناساگرها
شمارهٔ ای‌سی۳٫۴٫۲۳٫۳
شمارهٔ سی‌ای‌اس۹۰۱۲-۷۱-۹
پایگاه‌های داده
اینتنزنمایش اینتنز
برندامدخل برندا
اکسپسینمایش NiceZyme
کی‌ای‌جی‌جیمدخل کی‌ای‌جی‌جی
متاسایکگذرگاه سوخت‌وساز
پریامنمایه
ساختارهای پی‌دی‌بیRCSB PDB PDBe پی‌دی‌بی‌سام

پپسین (Pepsin)، آنزیمی است پروتئینی که از سلول‌های اصلی معده ترشح می‌شود و به هضم پروتئین‌ها کمک می‌کند.آنزیم پپسین پروتئین‌ها را به پروتئین‌های کوچکتر تبدیل می‌کند.

اثرات گوارشی

این آنزیم یک اندوپپتیداز است لذا پروتئین‌ها را از وسط به پلی پپتیدها تجزیه می‌کند. پپسین به صورت پروآنزیم پپسینوژن از سلول‌های اصلی معده ترشح می‌شود. پپسین اولین آنزیم گوارشی است که کشف شده‌است. حداکثر فعالیت پپسین در محیط اسیدی معده و PH حدود دو است در PH هشت و بالاتر این آنزیم کاملاً تخریب می‌شود.

پپسینوژن

آنزیم پپسین به صورت پپسینوژن که فاقد فعالیت گوارشی است در داخل سلول‌های معده ساخته می‌شود. ولی این پیش آنزیم با ورود به معده در حضور کلریدریک اسید بلافاصله فعال شده و به‌شکل پپسین در می‌آید. پپسین در محیط با اسیدیته بالا آنزیم پروتئولیتیک بسیار فعالی است و بخصوص پیوند بین اسیدآمینه‌های آروماتیک و هیدروفوبیک را می‌شکند. اما اگر PH محیط از ۵ افزایش یابد (با ورود غذا به روده)، اثر پروتئولیتیک پپسین بسیار ضعیف شده و ممکن است کاملاً غیرفعال گردد. پپسین فقط در هضم پروتئین‌ها نقش دارد و در هضم کربوهیدرات و چربی تأثیری ندارد.

جستارهای وابسته

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pepsin». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.