پوسته (زمین‌شناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پوسته در زمین‌شناسی به بیرونی‌ترین لایه جامد یک سیاره سنگی یا قمر گفته می‌شود که از نظر شیمیایی از لایه زیرین آن یعنی گوشته متمایز می‌شود. پوسته زمین، ماه، تیر، ناهید، مریخ، آیو و دیگر اجسام سیاره‌ای به‌طور عمده بر اثر فرایندهای آذرین به‌وجود آمده و این پوسته‌ها از نظر عناصر ناسازگار غنی‌تر از گوشته زیرین آنهاست.

انواع پوسته[ویرایش]

زمین شناسان سیاره‌ای، پوسته را به سه دسته تقسیم می‌کنند، براساس این که چگونه و چه زمانی شکل می‌گیرند.[۱]

پوسته اولیه[ویرایش]

این یک پوسته اصلی است. این شکل از انجماد یک اقیانوس ماگما شکل می‌گیرد. در اواخر تشکیل و تکامل منظومه شمسی، سیارات خاکی به احتمال زیاد سطوحی داشتند که ماگما داشت. هنگام سرد شدن، آن‌ها در پوسته محکم می‌شوند.[۲]

پوسته ثانویه[ویرایش]

پوسته ثانویه با ذوب جزئی مواد سیلیکات در گوشته شکل می‌گیرد و بنابراین معمولاً در ترکیبات بازالتی می‌سازند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پوسته ثانویه[ویرایش]

پوسته ثانویه با ذوب جزئی مواد سیلیکات در گوشته شکل می‌گیرد و بنابراین معمولاً در ترکیبات بازالتی می‌سازند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Hargitai, Henrik (2014). "Crust (Type)". Encyclopedia of Planetary Landforms. Springer New York. pp. 1–8. doi:10.1007/978-1-4614-9213-9_90-1. ISBN 978-1-4614-9213-9.
  2. Chambers, John E. (2004). "Planetary accretion in the inner Solar System". Earth and Planetary Science Letters. 223 (3–4): 241–252. Bibcode:2004E&PSL.223..241C. doi:10.1016/j.epsl.2004.04.031.