هسته بیرونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ساختار درونی زمین

هسته بیرونی: هسته زمین به دو بخش درونی (جامد) و بیرونی( مایع) تقسیم می شود که ۹۵% آن را هسته بیرونی تشکیل می دهد.[۱] هسته بیرونی زمین، لایه‌ای از ساختار زمین است که هسته درونی را فرا گرفته و برخلاف آن مایع است و در زیر گوشته قرار گرفته است. هسته بیرونی از ناپیوستگی گوتنبرگ در عمق ۲۹۰۰ کیلومتری شروع و تا عمق ۵۱۲۰ کیلومتری که مرز هسته بیرونی و هسته درونی قرار دارد ادامه می‌یابد. ترکیب عمومی هسته آلیاژ آهن - نیکل است و به همین دلیل به آن نیف یا نیفه نیز می‌گویند. هسته خارجی دارای حرکات همرفتی است که سرعت آنها چندین کیلومتر در سال است. حرکت وضعی زمین تاثیر به سزایی در این حرکات داشته و این اثربه نام تاثیر کوریولیس نامیده می‌شود.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسي | پدیده زمین لرزه». دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۰۲.
  2. «: هسته زمین». دانشنامه رشد. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۰۲.