فارک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارک
شرکت‌کننده در the Colombian conflict (1964–present)
 Logofarc.png
FARC–EP coat of arms: shield, flag, and country
فعالیت ۱۹۶۴-اکنون
ایدئولوژی مارکسیسم-لنینیسم
Bolivarianism
Revolutionary socialism
Left-wing nationalism
Foco theory
رهبران Timochenko
Iván Márquez
Pastor Alape
Joaquín Gómez
Pablo Catatumbo
Mauricio Jaramillo
Alfonso Cano  
Manuel Marulanda
Jacobo Arenas
Raúl Reyes  
Iván Ríos  
Mono Jojoy  
ستاد Casa Verde (۱۹۶۵–۱۹۹۰)
Los Pozos (۱۹۹۰–۲۰۰۱)
ناحیهٔ
عملیات‌ها
Concentrated در جنوب، جنوبغرب، شمالغرب و شرق کلمبیا. Incursions تا پرو، ونزوئلا، برزیل، پاناما، و اکوادور. Sporadic presence in other Latin American countries, predominantly مکزیک، پاراگوئه، آرژانتین، و بولیوی.
نیرو ۷٬۰۰۰–۱۰٬۰۰۰ (۲۰۱۳)
متحدان کوبا (تا ۱۹۹۱)
اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی (پیش از ۱۹۹۱)
مخالفان Government of Colombia
Right-wing paramilitary groups
دولت فدرال ایالات متحده آمریکا

فارک (به اسپانیایی: FARC) با نام کامل نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا، (به اسپانیایی: Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia) یک سازمان چریکی انقلابی مارکسیست-لنینیستی است. دولت کلمبیا آن را گروهی تروریستی می‌داند.

تاریخچه[ویرایش]

نیروهای مسلح انقلابی کلمبیا در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) به عنوان «شاخه مسلح» حزب کمونیست کلمبیا تشکیل شد. در دهه ۱۹۸۰ میلادی، با انتشار شواهدی مبنی بر دست‌داشتن این گروه در قاچاق مواد مخدر، فارک رسماً از حزب کمونیست کلمبیا جدا شد، اما به حیات چریکی خود ادامه داد.[۱]

مقام‌های دولت کلمبیا تخمین می‌زنند که سازمان فارک دارای کادری بالغ بر ۸ هزار چریک باشد.[۱]

در تاریخ ۳۱ زانویه ۲۰۰۶ یکی از رهبران احتمالی این گروه با نام یاتی رودریگز در منطقه آلتو دلالینِآ دستگیر شد.

در تاریخ ۱ مارس ۲۰۰۸ طی عملیاتی، نیروهای ارتش و پلیس کلمبیایی در داخل خاک اکوادور، ۲۰ چریک این سازمان و از جمله رائول ری‌اس یکی از فرماندهان ارشد این گروه به قتل رسید. به گفته دولت کلمبیا، رائول ری‌اس سخنگو و یکی از مذاکره‌کنندگان ارشد فارک در عرصه بین‌المللی بود.

تا کنون بیش از ۱۷ هزار نفر در درگیری‌های بین فارک و دولت کشته شده‌اند.[۲]

خوان مانوئل سانتوس، رئیس جمهوری کلمبیا و رودریگو لوندونو، فرماندهٔ گروه فارک با یکدیگر در هاوانا دیدار و بر سر رسیدگی قضایی به جرائم اعضای فارک و جرائم صورت گرفته توسط نیروهای دولتی توافق کردند.[۳]

صلح با دولت[ویرایش]

مذاکرات صلح از ۲۶ اوت ۲۰۱۲ در هاوانا بین دولت کلمبیا و فارک آغاز شد و در ۲۵ اوت ۲۰۱۶ به پایان رسید.[۴][۵][۶] موافقتنامه‌ها حاوی اصلاحات روستایی، مشارکت سیاسی، آتش‌بس دوجانبه، راه حل مشکل مواد مخدر و سازوکار اجرا و ارزیابی صلح می‌باشند.[۷]

۵ مهر ۱۳۹۵(۲۶ سپتامبر ۲۰۱۶)، رئیس جمهوری کلمبیا و رهبر گروه فارک «رودریگو لوندونیو»(تیموشنکو)، با امضای یک توافقنامۀ صلح به بیش از نیم قرن رویاروئی خونین پایان دادند.

اکنون توافق(با دولت کلمبیا) به موجودیت فارک به عنوان «یک گروه تروریستی»- پایان می‌دهد و از آن یک حزب سیاسی می‌سازد.

مردم کلمبیا توافق صلح دولت این کشور با شورشیان چپگرای فارک را در یک رای گیری بسیار نزدیک رد کردند.همه‌پرسی در روز ۲ اکتبر ۲۰۱۶ برگزار گردید. نتایج نهایی همه‌پرسی نشان داد که ۵۰.۲۲ درصد رای دهندگان بدون توجه به نظر خوان مانوئل سانتوس رئیس جمهوری این کشور، با این توافق مخالفت کردند. سیزده میلیون در رای گیری شرکت کردند و تفاوت آرا تنها شصت هزار رای بود.

منابع[ویرایش]