گروه مبارزان اسلامی مراکش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گروه مبارزان اسلامی مراکش
شرکت‌کننده در جنگ با تروریسم
فعالیت ۱۹۹۰سال –تاکنون
ایدئولوژی جهادگرایی سلفی
رهبران
ناحیهٔ
عملیات‌ها
مراکش، اروپای غربی، افغانستان، عراق، کانادا، برزیل
متحدان * القاعده
  • AQMI Flag.svg القاعده در مغرب اسلامی
  • جهادیهای سلفی
  • گروه مبارزان اسلامی لیبی
  • گروه مبارزان تونس
مخالفان *  مراکش

گروه مبارزان اسلامی مراکش (فرانسوی: Groupe Islamique Combattant Marocain‎) یا GICM، یک سازمان تروریستی جهادگرای سلفی وابسته به القاعده است. GICM یکی از چندین گروه تروریست‌های شمال آفریقا است که در طول دوران طالبان در افغانستان به وجود آمد. این سازمان و اعضای وابسته آن با حملات تروریستی عمده از جمله بمب‌گذاری‌های سال ۲۰۰۳ کازابلانکا که باعث کشته شدن ۳۳ نفر و زخمی شدن بیش از ۱۰۰ نفر و بمب‌گذاری ۲۰۰۴ قطار مادرید که باعث کشته شدن ۱۹۱ نفر و زخمی شدن بیش از ۲٬۰۰۰ شد، شناخته می‌شوند. به نظر می‌رسد سرکوب علیه سلول‌های متعدد این گروه در اروپا توانایی‌های GICM را به‌طور قابل توجهی کاهش داده‌است.[۱]

تاریخچه

پیشینه

GICM در دهه ۱۹۹۰ توسط مأموران مراکشی در اردوگاه‌های آموزش القاعده در افغانستان و جانبازان سابق مجاهدین در جنگ شوروی و افغانستان تأسیس شد.[۲][۳][۴] این گروه از دو گروه کوچک رزمندگان حرکت اسلامی مراکش (HASM) و گروه جوانان اسلامی تشکیل شد و هدف آن‌ها تشکیل یک حکومت اسلامی در مراکش بود.[۲][۵] این گروه تأمین مالی خود را از فعالیت‌های جنایتکارانه مانند سرقت، اخاذی، جعل اسناد، تجارت غیرقانونی مواد مخدر و قاچاق اسلحه از طریق شمال آفریقا و اروپا به دست می‌آورد.[۲][۵][۶][۷] یک سلول وابسته به گروه مسئول بقتل رساندن دو توریست اسپانیایی در هتل اطلس آسین در در اوت ۱۹۹۴ در شهر مراکش بود.[۶] رهبر ایدئولوژیک این گروه، احمد رفیقی (ع.ک. آ ابو حدیفه) بود، که مسئول سازماندهی مبارزان مراکش در افغانستان بود.[۳]

حملات مرتبط با GICM

همراه با دیگر وابستگان به القاعده، GICM در سراسر جهان توسط قطعنامه ۱۲۶۷ سازمان ملل متحد پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ ممنوع اعلام شد.[۳] این گروه بعداً چندین عملیات تروریستی انجام داد. در سال ۲۰۰۳، دوازده بمب‌گذار انتحاری از گروه وابسته سلفی جهادی مسئول بمب‌گذاری‌های هماهنگ شده انتحاری در کازابلانکا بودند که ۳۳ نفر را کشتند.[۲][۳][۸] حداقل هشت نفر از افرادی که پس از بمبگذاری‌ها محاکمه شدند، متهم به عضویت در GICM بودند.[۹] نورالدین نفیا، رهبر مهم پیشین گروه، به ۲۰ سال حبس محکوم شد و سعد حسنی، رئیس کمیته نظامی گروه (بازداشت در سال ۲۰۰۷) به ۱۵ سال محکوم شد.[۶][۱۰]

یک سال پس از بمب‌گذاری‌های کازابلانکا، GICM مظنون به بمب‌گذاری قطار مادرید در سال ۲۰۰۴ شد که باعث کشته شدن ۱۹۱ نفر و زخمی شدن بیش از ۲۰۰۰ نفر شد.[۳][۱۱][۱۲] یک سلول مرتبط با این حملات با GICM از طریق یوسف بلهادج و حسن الهاسکی که در بلژیک مستقر بود، رابطه داشت.[۱۳][۱۴][۱۵][۱۶][۱۷] یکی از مجرمان اصلی، جمال ذوگام، با رهبران GICM از جمله محمد الروبوزی (a.k.a. Abou Issa) در انگلیس و عبدالعزیز بنیاچ در مراکش دیدار کرده بود.[۷][۱۸]

این گروه همچنین با بمب‌گذاری‌های سال ۲۰۰۷ کازابلانکا ارتباط دارد.[۵] همچنین با استخدام جنگجویان جهادی در عراق، GICM مسئول حداقل یک بمب‌گذاری انتحاری علیه نیروی چند ملیتی- عراق است.[۲][۳]

فعالیت‌ها و سلول‌ها

بخش بزرگی از اعضای GICM از تبار موراکانی در اروپای غربی، جایی که در تعدادی از توطئه‌های تروریستی دست داشتند بودند.[۳][۶] این سازمان در اروپا، در انگلستان مستقر است اما سلول‌های متعددی از جمله سلول‌های خفته در اسپانیا، بلژیک، ایتالیا، فرانسه، دانمارک، ترکیه، مصر و هلند دارد.[۲][۳][۵]

سازمان‌های اروپایی این گروه به نظر می‌رسد تحت رهبری محمد الغربوزی است این فرد، در سال ۲۰۰۱ توسط مقامات ایرانی دستگیرشده و به انگلیس مسترد شد، و سپس در یک محاکمه غیابی در مراکش به دلیل نقش وی در بمبگذاری سال ۲۰۰۳ کازابلانکا به ۲۰ سال حبس محکوم شد.[۲][۳][۶][۱۹] یک هسته بلژیکی به رهبری عبدالکراد حاکمی، لاهووسین الهاسکی، مصطفی لوآنانی و هشت مرد دیگر در سال ۲۰۰۶ محکوم شد.[۶][۲۰] اعضای GICM نیز در اسپانیا و فرانسه نیز دستگیرشده‌اند.[۶] چهار عضو این گروه در دسامبر ۲۰۰۴ در جزایر قناری دستگیر شدند، این افراد مظنون به ایجاد یک پایگاه جدید برای گروه در آنجا بودند.[۹] گروه‌های ربط و ناکچا مستقر در کاتالونیا که بمب‌گذار انتحاری برای عراق استخدام کردند، در سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ برچیده شدند.[۶] در پاریس، سیزده نفر مظنون به پیوند به GICM در سال ۲۰۰۴ دستگیر شدند.[۲۱] امام مسجد وارزه، ایتالیا مظنون به جمع‌آوری پول و استخدام برای GICM در سال ۲۰۰۸ به مراکش دستگیر شد.[۲۲] به گفته پلیس فدرال برزیل، GICM یکی از هفت گروه تروریستی اسلامی است که در کشور و در منطقه مرزی با آرژانتین و پاراگوئه فعالیت می‌کند.[۲۳] این گروه همچنین در کانادا فعالیت داشته‌است.[۲۴][۲۵]

تا سال ۲۰۱۰، اغلب رهبران سازمان، زندانی یا کشته شده‌اند، اگر چه سلول‌های سابق و اعضای بزرگ هنوز تهدید محسوب می‌شوند.[۲] Although not officially confirmed,[۲][۶] به‌طور رسمی اگرچه تأیید نشده‌است،[۵][۲۶] بر اساس برخی منابع، این گروه به القاعده اسلامی در مجارستان (AQIM) پیوسته‌است.[۶] یک سلول با ۲۷ عضو در تطوان که در ژانویه ۲۰۰۷ دستگیر شدند، رابطه لجستیکی و مالی با GICM و AQIM داشتند. محمد مومو (معروف به ابو قصوره)، دومین فرمانده القاعده در عراق، اساساً عضو اصلی GICM بود.[۶] کریم المجیتی، یکی دیگر از رهبران بنیان‌گذار گروه در سال ۲۰۰۵ پس از تبدیل شدن به رهبر القاعده در عربستان سعودی، کشته شد.[۲][۶]

روابط خارجی

نامگذاری به عنوان یک سازمان تروریستی

کشورها و سازمان‌های رسمی زیر، گروه مبارزان اسلامی مراکش را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرده‌اند.

کشور تاریخ منابع
 سازمان ملل متحد ۱۰ اکتبر ۲۰۰۲
 ایالات متحده آمریکا ۵ دسامبر ۲۰۰۲
 بریتانیا ۱۴ اکتبر ۲۰۰۵ [۲۷]

منابع

  1. Moroccan Islamic Combatant Group
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ ۲٫۸ ۲٫۹ "Moroccan Islamic Combatant Group". Stanford University. 6 August 2012. Retrieved 13 August 2016.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ ۳٫۶ ۳٫۷ ۳٫۸ "QDe.089 MOROCCAN ISLAMIC COMBATANT GROUP". United Nations Security Council (UNSC). 14 December 2009. Retrieved 13 August 2016.
  4. Tan, Andrew T .H. (2010). Politics of Terrorism: A Survey. Routledge. p. 183. ISBN 978-1-136-83336-6.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ Guidère, Mathieu (2012). Historical Dictionary of Islamic Fundamentalism. Scarecrow Press. p. 230. ISBN 978-0-8108-7965-2.
  6. ۶٫۰۰ ۶٫۰۱ ۶٫۰۲ ۶٫۰۳ ۶٫۰۴ ۶٫۰۵ ۶٫۰۶ ۶٫۰۷ ۶٫۰۸ ۶٫۰۹ ۶٫۱۰ ۶٫۱۱ Jesús, Carlos Echeverría (15 March 2009). "The Current State of the Moroccan Islamic Combatant Group". Combating Terrorism Center.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Chalk, Peter (2012). Encyclopedia of Terrorism. 1. ABC-CLIO. pp. 261–262. ISBN 978-0-313-30895-6.
  8. M. Bruguière est cité comme témoin devant un tribunal بایگانی‌شده در ۳ ژوئن ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine, Le Monde, 1st of June, 2007 (فرانسوی)
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ Ward, Blake D. (2005). Osama's Wake: The Second Generation of Al Qaeda. DIANE Publishing. pp. 24–27. ISBN 978-1-4289-9436-2.
  10. "Morocco arrests Islamist suspected of bombings". Reuters. 9 March 2007.
  11. "Investigators Explore Link to Madrid Attacks". The Washington Post. 9 July 2005.
  12. "Spain Train Bombings Fast Facts". CNN. 4 March 2016.
  13. Reinares, Fernando (22 March 2012). "The Evidence of Al-Qa`ida's Role in the 2004 Madrid Attack". Combatting Terrorism Center.
  14. Reinares, Fernando (3 November 2009). "Jihadist Radicalization and the 2004 Madrid Bombing Network". Combatting Terrorism Center.
  15. "Madrid suspects 'planned' attack in Belgium". Expatica News. 12 April 2006.
  16. "Madrid bombings: the defendants". The Guardian. 31 October 2007.
  17. Van Vlierden, Guy (16 January 2015). "Belgium's jihadist networks". BBC News.
  18. Botha, Anneli (June 2008). "Terrorism in the Maghreb: The Transnationalisation of Domestic Terrorism: Chapter 5: North African Involvement in Transnational Terror Networks". Institute for Security Studies.
  19. "Alive and Well and Living in London". The Weekly Standard. 7 May 2007.
  20. "Men guilty in Belgium terror case". BBC News. 16 February 2006.
  21. "Analysis: Islamist terror in Spain to stay". United Press International. 5 April 2004.
  22. "Italy: Cleric to Face Bombing Charges in Morocco". Reuters. 21 August 2008.
  23. "Terrorism in Brazil". The Brazil Business. 12 December 2013.
  24. "Bomb group supports al-Qaeda". News24. 20 April 2004. Archived from the original on 16 November 2017. Retrieved 15 November 2017.
  25. Mili, Hayder. "Securing the Northern Front: Canada and the War on Terror". Terrorism Monitor. The Jamestown Foundation. 3 (14).
  26. Wright-Neville, David (2010). Dictionary of Terrorism. Polity. p. 144. ISBN 978-0-7456-4302-1.
  27. "'Terror group' ban agreed by MPs". BBC News. 13 October 2005.