نظریه برخورد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بر اساس این نظریه غلظت بیشتر موجب افزایش برخوردها و در نتیجه بالا رفتن سرعت واکنش می‌شود.

نظریه برخورد(به انگلیسی: Collision theory) نظریه ایست که به طور مستقل توسط دو شیمیدان به نام‌های ماکس تراوتز و ویلیام لوویس در سال‌های ۱۹۱۶ و ۱۹۱۸ ارائه شد. این نظریه چگونگی انجام یک واکنش شیمیایی را بیان می‌کند. بر اساس این نظریه، بر خورد بین ذرات مواد موجب ایجاد واکنش بین آن‌ها می‌شود. در نتیجه عواملی چون دما و غلظت روی سرعت واکنش اثر مستقیم دارد. در این نظریه اثر کاتالیست به این صورت توجیه می‌شود که با افزودن کاتالیست، انرژی کمتری برای انجام واکنش در برخورد بین ذرات نیاز است.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Collision theory»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۴ تیر ۱۳۹۲).

پیوند به بیرون[ویرایش]