میوه گل‌ساعتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

میوه گل‌ساعتی
Passion fruit, Maracujá
Passion fruits - whole and halved.jpg
رده‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): رزیدها
راسته: مالپیگی‌سانان
تیره: گل‌ساعتیان
سرده: گل ساعت
گونه: P. edulis
نام دوبخشی
Passiflora edulis
Sims, 1818

میوه گل‌ساعتی نوعی گیاه بالارونده از سردهٔ گل ساعتی است که بیشتر در نواحی گرم و بدون یخ‌بندان رشد می‌کند. این گیاه بومی نواحی جنوب برزیل، پاراگوئه تا شمال آرژانتین است. این میوه بسیار آرام‌بخش بوده و سایز کوچکی دارد، پوستی سفت و بنفش و یا زرد دارد. از این میوه می‌توان آب میوۀ خوشمزه‌ای گرفت و آب این میوه برای آرامش اعصاب خوب است. آب این میوه اغلب برای تقویت عطر به آب میوه‌های دیگر اضافه می‌شود.

ارزش غذایی[ویرایش]

میوه گل‌ساعتی بنفش، نارس
ارزش غذایی به ازای هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی۴۰۶ کیلوژول (۹۷ کیلوکالری)
23.38 g
قند11.20 g
فیبر خوراکی10.4 g
0.70 g
2.20 g
ویتامین‌ها
درصد ارزش روزانه
برابر ویتامین آ
۸٪
۶۴ میکروگرم
(B۲)
۱۱٪
۰٫۱۳۰ میلی‌گرم
نیاسین (B۳)
۱۰٪
۱٫۵۰۰ میلی‌گرم
فولیک (B۹)
۴٪
۱۴ میکروگرم
ویتامین ث
۳۶٪
۳۰٫۰ میلی‌گرم
مواد معدنیمقدار
درصد ارزش روزانه
کلسیم
۱٪
۱۲ میلی‌گرم
آهن
۱۲٪
۱٫۶۰ میلی‌گرم
منیزیم
۸٪
۲۹ میلی‌گرم
فسفر
۱۰٪
۶۸ میلی‌گرم
پتاسیم
۷٪
۳۴۸ میلی‌گرم
روی
۱٪
۰٫۱۰ میلی‌گرم

Nutrient values and weights are for edible portion.
درصدهای تقریبی ارائه شده برای افراد بزرگسال از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.
منبع: مرکز داده غذای وزارت کشاورزی آمریکا

میوه گل ساعتی به طور گسترده در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان پرورش می‌یابد. این میوه در ایالات متحده، در فلوریدا، هاوایی و کالیفرنیا پرورش داده می‌شود. آنها معمولاً از یخ‌زدگی محافظت می‌شوند، اگرچه نوع خاصی از این میوه در مناطق یخ زده زنده مانده‌اند.

تغذیه[ویرایش]

این میوه به صورت خام حاوی ۷۳٪ آب، ۲۲٪ کربوهیدرات، ۲٪ پروتئین و ۰.۷٪ چربی است. هر ۱۰۰ گرم میوه تازه حاوی ۳۶٪ ارزش روزانه (DV) ویتامین سی ،۴۲٪ فیبر در رژیم غذایی، ویتامین‌های گروه ریبوفلاوین (۱۱٪) و نیاسین (۱۰٪)، اهن (۱۲ ٪) و فسفر (۱۰٪) است. هیچ ریز مغذی دیگری از نظر محتوای خوراکی قابل توجهی نیست.

انواع مختلفی از میوه گل ساعتی سرشار از پلی فنول است، و گونه‌های زرد حاوی پروناسین (prunasin) و سایر گلیکوزیدهای سیانوژنیک موجود در پوست و آب میوه هستند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Passiflora edulis». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۷ دسامبر ۲۰۱۲.