منصف المرزوقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
منصف المرزوقی
منصف المرزوقی
۴مین رئیس‌جمهور تونس
مشغول به کار
۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ – تاکنون
پس از فؤاد المبزع (کفیل)
پیش از تاکنون
رهبر حزب "کنگره برای جمهوری"
مشغول به کار
۲۴ ژوئیه ۲۰۰۱ – ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱
اطلاعات شخصی
تولد ۷ ژوئن ۱۹۴۵(۱۹۴۵-06-0۷) ‏(۶۸ سال)
قرمبالیه،
ملیت Flag of Tunisia.svg تونس
حزب سیاسی کنگره برای جمهوری
همسر Beatrix Rhein
فرزندان ۲ فرزند
محل اقامت Carthage Palace
محل تحصیل دانشگاه استراسبورگ
پیشه ، سیاستمدار
دین اسلام سنی
وب‌گاه Official website

منصف المرزوقی (به انگلیسی: Moncef Marzouki) (زاده ۷ ژوئن ۱۹۴۵ در قرمبالیه در تونس) فعال حقوق، پزشک، سیاست‌مدار، رهبر حزب "کنگره برای جمهوری" و رئیس‌جمهور موقت تونس از دسامبر ۲۰۱۱ تا کنون است.[۱]

پس از انقلاب داخلی سال ۱۹۸۷، و بر کناری رییس جمهور آن زمان حبیب بورقیبه، زین‌العابدین بن علی به سمت ریاست جمهوری برگزیده شد. پس از آن، حکومت ۲۳ ساله بن علی طی یک انقلاب در ۲۴ دی ۱۳۸۹ سرنگون شد و در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۹۰ مجلس موسسان تونس، المنصف المرزوقی رهبر حزب "کنگره برای جمهوری" و اپوزیسیون زین العابدین را به عنوان اولین رئیس جمهور منتخب مردم انتخاب کرد.[۲]

المرزوقی در در مجلس انتخابات موسسان ملی تونس با اکثریت آرا، ۱۵۳ رای موافق ، ۳ رای مخالف و ۴۴ رای ممتنع در انتخابات پیروز شد.

ائتلاف اکثریت مجلس موسسان متشکل از جنبش النهضه با ۸۹ کرسی و حزب چپگرای کنگره برای جمهوری با ۲۹ کرسی و جناح چپگرای دمکراتیک برای کار و آزادی با ۲۰ کرسی بر انتخاب المرزوقی به عنوان رئیس جمهوری تونس به توافق رسیدند.

زندگی نامه[ویرایش]

منصف المرزوقی دارای چهار برادر و هفت خواهر است، وی تحصیلات مقدماتی خود را در شهر تونس پایتخت کشور تونس سپری کرد تا در سال ۱۹۶۱ میلادی تونس را به همراه خانواده‌اش به قصد طنجه، در شمال مغرب ترک کند و تا سال ۱۹۶۴ میلادی در آنجا اقامت گزیند. پس از آن به فرانسه رفت و در آنجا ازدواج کرد و صاحب دو فرزند دختر به نام‌های مریم و نادیه شد.

المرزوقی ۱۵ سال در فرانسه به سر برد. در این کشور در دانشگاه استراسبورگ در رشته روان‌شناسی تحصیل کرد و توانست در رشته پزشکی تخصص بگیرد.

تحصیلات و فعالیت‌ها[ویرایش]

المرزوقی دانش آموخته رشته پزشکی است و در رشته اعصاب تخصص دارد و در کنار پزشکی فعالیت‌های گسترده‌ای در حوزه‌های حقوقی، سیاسی و فلسفی داشته است.

منصف در سال ۱۹۷۰ میلادی به مناسبت شرکت در مسابقه جهانی یکصدمین سال تولد ماهاتما گاندی رهبر هند، برنده مسابقه شد.

در سال ۱۹۷۵ میلادی به چین رفت و در تیم پزشکی کمک‌رسانی به مردم چین به درمان رایگان مردم این کشور پرداخت.

در سال ۱۹۷۹ میلادی به رغم پافشاری نزدیکانش برای ماندن در فرانسه به تونس بازگشت و در دانشگاه تونس به تدریس رشته اعصاب پرداخت. او همچنین یکی از اعضای کمیته ملی جامعه پزشکی تونس بود که تا قبل از انحلال در آن فعالیت می‌کرد.

در مارس ۱۹۹۴ میلادی خود را برای انتخابات ریاست جمهوری تونس نامزد کرد که به قیمت زندانی شدنش تمام شد. در بازداشت، چهار ماه را در سلول انفرادی گذراند تا اینکه با فشار جامعه جهانی و تومارهای امضا شده فعالان حقوق بشر و چهره‌های مطرح جهان و مداخله شخص نلسون ماندلا رئیس جمهوری افریقای جنوبی از زندان آزاد شد.

وی در دوران آزادی در طول این مدت از کار منع و انتشار هرگونه اثری از او ممنوع شد و سپس تمام آثارش از بازار جمع‌آوری شدند. بارها به میز محاکمه آمد و تا مدتی نیز ممنوع‌السفر بود.

در ۱۰ دسامبر ۱۹۹۷ میلادی به همراه جمعی از دوستانش “مجلس ملی برای آزادی‌ها” را به مناسبت سال‌روز اعلام بیانیه حقوق بشر تأسیس کرد. وی همچنین از چند سال پیش به وبلاگ نویسی نیز روی آورده و تحلیل های سیاسی و حقوقی خود در قبال تحولات تونس و جهان اسلام را در آن منتشر می کند.

منصف در سال ۱۹۹۸ میلادی به عنوان نخستین رئیس کمیته عربی حقوق بشر انتخاب شد که تا سال ۲۰۰۰ در این سمت فعالیت می‌کرد.

در سال ۲۰۰۱ میلادی، به فرانسه مهاجرت کرد و در دانشگاه پاریس به تدریس پرداخت. در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۶ میلادی از مردم کشورش خواست با حفظ چارچوب‌های مقاومت مسالمت‌آمیز، علیه حکومت بن علی دست به تحرکات اعتراض‌آمیز بزنند.

فعالیت‌های غیر سیاسی[ویرایش]

المرزوقی در سال ۱۹۸۲ میلادی، برنده جایزه مغرب عربی در رشته پزشکی به خاطر پژوهش‌های متعددش در زمینه بیماری اعصاب کودکان شد.

وی در سال ۱۹۸۹ میلادی برای نوشتن کتاب “دریچه‌ای به پزشکی مدرن” برنده جایزه همایش پزشکی عربی شد. از او نزدیک به ۲۰ اثر در زمینه‌های پزشکی، اندیشه سیاسی و ادبیات منتشر شده که چهار اثر از این تعداد به زبان فرانسه ترجمه و منتشر شده‌اند.

ریاست سازمان حقوق بشر تونس از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴ میلادی و شبکه آفریقا برای حقوق کودک از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ از دیگر فعالیت‌های او است.

بازگشت به تونس و پیروزی در انتخابات[ویرایش]

سرانجام المرزوقی در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی، پیش از فرار زین العابدین بن علی، به تونس بازگشت تا پس از به دست گرفتن رهبری حزب چپ گرای “کنفرانس به خاطر جمهوری” در ۲۳ اکتبر سال جاری میلادی به همراه حزبش در انتخابات مجلس ملی مؤسسان این کشور شرکت کند.[۳][۴]

حزب المرزوقی در انتخابات مجلس ملی مؤسسان موفق شد، ۲۹ کرسی از ۲۱۷ کرسی این مجلس را به دست آورد که پس از حزب “النهضة” به رهبری راشد الغنوشی، دومین حزب پیروز انتخابات تونس محسوب می‌شود.

دیدگاه‌های سیاسی[ویرایش]

المرزوقی با جریان‌های اسلامی میانه‌رو روابط خوبی دارد اگر چه عموماً از اندیشه‌های سوسیالیستی میانه تبعیت می‌کند. وی اگر چه معتقد به نظام سکولار است، ولی از اندیشه‌های اسلامی به عنوان دین مسلمانان، حمایت قاطع و خود را یک فرد دموکرات معرفی می‌کند.

وی از جمله مخالفان رژیم صدام در عراق بود المرزوقی در دوران استبداد “زین العابدین بن علی” از منتقدان سر سخت او بود و چه در تبعید و چه در داخل تونس علیه بن علی فعالیت‌های گسترده‌ای داشت.

منابع[ویرایش]