جداکننده اعشار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ممیز فارسی)

ممیز یکی از نشانه‌های خط فارسی‌ست که برای جدا کردن اعشار شماره از بخش صحیحش به کار می‌رود. از همین رو به آن جداکنندهٔ اعشار یا نشانهٔ اعشار نیز می‌گویند. در کشورهای گوناگون از نمادهای گوناگونی استفاده می‌شود، مثلاً در انگلیسی برای این کار از نقطه (پوینت) استفاده می‌کنند.

جداکنندهٔ اعشار در دیگر جاها:
  نقطه
  ویرگول لاتین (کاما)
  نقطه یا ویرگول لاتین
  ممیّز
  نادانسته

طبق استاندارد ۶۲۱۹ مؤسسهٔ استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، نویسه‌ای که برای ممیز استفاده می‌شود، طبق استاندارد یونیکد، دارای شناسهٔ U+066B می‌باشد.

در صفحه‌کلید استاندارد تازهٔ فارسی بر اساس استاندارد شمارهٔ ۹۱۷۴ سازمان ملی استاندارد ایران، با کلید Shift+3 تایپ می‌شود.

قلم‌های گوناگون گاهی ممیز فارسی را مانند ویرگول لاتین یا موارد دیگر نشان می‌دهند، ولی شکل اصلی آن یک خط کج شبیه «ر» بدون انحنا است. مانند ۲۲٫۶۳۵

تاریخچه استانداردسازی[ویرایش]

استاندارد ماتصا ۳۳۴۲ از نخستین استانداردهای رسمی‌ای بود که بین ممیز و کج‌خط تفاوت قائل شده بود. این تفاوت در ماتصا ۲۹۰۱ نیز رعایت شده است.[۱]

اشتباهات رایج در مورد ممیز[ویرایش]

به علت ناآگاهی بسیاری از کاربران رایانه با نویسهٔ مربوطه، معمولا از نویسه‌های اشتباهی به جای ممیز استفاده می‌شود:

  • / (کج‌خط یا اسلش): در فارسی بیشتر برای تاریخ است، مانند ۱۳۸۹/۷/۲۳. ممیز از وسط عدد شروع می‌شود و تا زیر آن ادامه دارد، اما کج‌خط میان دو عدد جدایی کامل ایجاد می‌کند، و شیب کمتری دارد.
  • , (ویرگول یا کامای لاتین): ظاهرا در فارسی کاربردی ندارد.
  • ، (ویرگول)
  • ر (حرف ر)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Roozbeh Pournader (2000-11-15). "Unicode Mail List Archive: Persian decimal separator". Unicode Consortium. Retrieved 2014-11-29.

پیوند به بیرون[ویرایش]