مطلق (فلسفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مطلق (فلسفه)

Absolute

مطلق (به انگلیسی: Absolute) در فلسفه ایده‌آل گرا، "" حق مطلق، الحق "" مجموع تمام وجود، بالفعل و بالقوه "است.

برای مارتین هایدگر، مطلق «روح» است.

در آرمان‌گرایی مونیستی مطلق "واقعیت بی قید و شرطی است که زمین معنویت همه هستی و کلیت چیزهایی هست که یک وحدت معنوی را در بر می‌گیرد.

مفهوم «مطلق» در فلسفه مدرن، به ویژه توسط هگل، برای «جمع همه هستی، واقعی و بالقوه» معرفی شده‌است.[۱][۲]

در فلسفه انگلیسی، F. H. بردلی مفهوم مطلق را از خدا متمایز کرده‌است، در حالی که جوزیا رویس، بنیانگذار مکتب فلسفه ایده‌آل گرایی آمریکا، آنها را با هم برابر کرده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

References[ویرایش]

  1. Frederick چارلز کوپلستون (1963). [https: //books.google.com/books؟ id = P1Ai7PB_FZsC تاریخ فلسفه: Fichte to Nietzsche] Check |url= value (help). انتشارات پولیست. pp. 166–180. ISBN 978-0-8091-0071- 2.
  2. Wikisource-logo.svg Herbermann, Charles, ed. (1913). "مطلق". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.