مرمر نماهای الگین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مرمر نماهای پارتنون
مرمر نماهای الگین
Elgin Marbles British Museum.jpg
هنرمندفیدیاس
سالدر حدود. ۴۴۷–۴۳۸ قبل از میلاد
گونهسنگ مرمر
ابعاد
۷۵ متر (۲۴۷ ft)
مکانلندن
مالکموزه بریتانیا

مرمر نماهای الگین (انگلیسی: Elgin Marbles) همچنین شناخته شده با عنوان دیگر یعنی مرمر نماهای پارتنون، مجموعه‌ای از آثار هنر یونان کلاسیک از مجسمه‌های سنگ مرمر ‏(en) است، اصل اینها به صورت کتیبه و قطعات معماری است که بخش اصلی معبد پارتنون و ساختمان‌های دیگر آکروپولیس آتن را تشکیل می‌دادند، این آثار هنری توسط شهروندان آتن و تحت نظارت معمار و مجسمه‌ساز مشهور، فیدیاس و دستیاران وی ساخته شدند.[۱][۲]

در سال ۱۸۰۱، توماس بروس هفتمین ارل الگین ‏(en)، اجازه‌نامهٔ بحث‌برانگیزی[۳] را از باب عالی یونان عثمانی ‏(en) (یونان در آن زمان تحت حاکمیت عثمانی بود) در رابطه با انتقال آنها بدست آورد، از سال ۱۸۰۱ تا ۱۸۱۲ عوامل الگین اقدام به انتقال نیمی از مجسمه‌های باقی مانده از پارتنون و همچنین پیش‌دروازه موسوم به اریچتیون ‏(en) نمودند.[۴] مرمرها از طریق کشتی و دریا به انگلستان منتقل شدند، در بریتانیای آن زمان دست‌یابی به این گنجینهٔ فاخر توسط برخی حمایت شده بود،[۵] در حالی که دیگران همانند لرد بایرون اقدامات الگین را عمل بارز خرابکاری و وندالیسم تشخیص دادند و تقبیح کردند و این اعمال را به غارت تشبیه نمودند.[۶][۷][۸][۹][۱۰][۱۱]

یونان پس از استقلال از امپراتوری عثمانی در ۱۸۳۲، انتقال مرمرهای الگین به بریتانیا را محکوم کرد و بارها خواستار استرداد آن‌ها شده‌است. در سال ۲۰۱۴, یونسکو پیشنهاد کرد که بین یونان و بریتانیا حاکم شود، ولی موزهٔ بریتانیا این پیشنهاد را رد کرد.[۱۲][۱۳][۱۴] در سال ۲۰۱۸، رهبر حزب کارگر بریتانیا جرمی کوربین بیان کرد که در صورت نخست‌وزیر شدن این آثار را به یونان پس می‌دهد.[۱۵]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "What are the 'Elgin Marbles'?". britishmuseum.org. Retrieved 2009-05-12.
  2. "Elgin Marbles – Greek sculpture". Encyclopædia Britannica. Retrieved 2009-05-12.
  3. Great Britain. Parliament. House of Commons. Select Committee on the Earl of Elgin's Collection of Sculptured Marbles. (1816). Report from the Select Committee of the House of Commons on the Earl of Elgin's collection of sculptured marbles. London: Printed for J. Murray, by W. Bulmer and Co.
  4. Encyclopædia Britannica, Elgin Marbles, 2008, O.Ed.
  5. Casey, Christopher (30 October 2008). ""Grecian Grandeurs and the Rude Wasting of Old Time": Britain, the Elgin Marbles, and Post-Revolutionary Hellenism". Foundations. Volume III, Number 1. Retrieved 2009-06-25.
  6. Encyclopædia Britannica, The Acropolis, p.6/20, 2008, O.Ed.
  7. Linda Theodorou; Dana Facaros (2003). Greece (Cadogan Country Guides). Cadogan Guides. p. 55. ISBN 1-86011-898-4.
  8. Dyson, Stephen L. (2004). Eugenie Sellers Strong: portrait of an archaeologist. London: Duckworth. ISBN 0-7156-3219-1.
  9. Mark Ellingham, Tim Salmon, Marc Dubin, Natania Jansz, John Fisher, Greece: The Rough Guide,Rough Guides, 1992,ISBN 1-85828-020-6, p.39
  10. Chester Charlton McCown, The Ladder of Progress in Palestine: A Story of Archaeological Adventure,Harper & Bros. , 1943, p.2
  11. Graham Huggan, Stephan Klasen, Perspectives on Endangerment, Georg Olms Verlag, 2005, ISBN 3-487-13022-X, p.159
  12. "UNESCO Letter to British Government for the return of Parthenon's Marbles". UNESCO.
  13. "UK has not written back to UNESCO Letter" (PDF). UNESCO.
  14. "Elgin Marbles: UK declines mediation over Parthenon sculptures". BBC News. Retrieved 9 April 2015.
  15. "Corbyn vows to return Elgin Marbles to Greece if he becomes prime minister". The Independent.

پیوند به بیرون[ویرایش]