مدای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نقشهٔ پراکندگی نسل فرزندان نوح

مدای (به عبری מָדַי و به انگلیسی Madai) برپایهٔ انجیل عبری پسر یافث و ۱۶امین نوهٔ پسری نوح است. برپایهٔ تورات پس از توفان نوح همهٔ انسان به جز آن‌هایی که سوار بر کشتی نوح بودند به خاطر گناهشان مردند، و نوح و سواران کشتی اش نجات یافتند و نسل آدمیان دوباره از آنان پراکنده شد؛ نوح سه پسر به نام‌های سام، حام و یافث داشت که تمامی نژادهای آدمی از این سه پسر سرچشمه گرفت. از نسل سام عرب‌ها و بنی اسرائیل، عیلامی‌ها، بلغارها و لیدیها عاشوری‌ها و آرامی‌ها/سوری‌هاپدید آمدند، از نسل حام، مردم بومی استرالیا/سیاهپوستان‌ و آفریقایی‌ها پدید آمدند، آریایی‌ها، ترک‌ها، چینی‌ها، روس‌ها، میرشک‌ها، خزری‌ها، صقلاب‌ها و مکاری‌هاهم از فرزندان یافث هستند. (در این روایت سخنی از ساکنان بومی آمریکا به میان نیامده است.) یافث هفت پسر به نام‌های یونان، ماجوج، مدای، توبال، تیراس، گومر و مشه داشت و ایرانیان از نسل مدای پدید آمدند. آریایی‌ها در شمال دریایی خزر سکونت گزیده و قرن ها بعد به اروپا و جنوب(فلات ایران و رود سند) مهاجرت کرده برپایهٔ کتاب یومیلات، مدای با دخترِ شم (عمویش) ازدواج کرد و پس از آن ترجیح داد تا میان خانوادهٔ شم زندگی کند تا با خانوادهٔ خودش در دریای سیاه. او آنقدر از برادرزن‌هایش التماس کرد تا سرانجام سرزمینی به نام خودش یعنی مدای (یا همان ماد) را به او دادند. پژوهشگران تورات نسب امپراتوری و قوم ماد را به مدای نسبت می‌دهند.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی
  • Emmet John Sweeny, Empire of Thebes, Or Ages in Chaos Revisited, 2006, p. 11.
  • Mahir A. Aziz, 2011, The Kurds of Iraq: Ethnonationalism and National Identity in Iraqi Kurdistan, p. 47