مدادتراش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک مدادتراش دستی

مدادتراش وسیله‌ای است که برای تراشیدن نوک مداد به‌کار می‌رود. برخی از انواع مداد تراش دارای دو تیغه استوانه‌ای و در مواردی برقی هستند. زاویه تیغه نسبت به مداد میزان تیزی نوک را تعیین می‌کند. پیدایش مداد نوکی به دلیل رفع نیاز به مداد تراش و عدم تغییر ضخامت نوک طی کاربرد بوده‌است.

مدادهای اولیه از جنس سرب ساخته می‌شد که نام انگلیسی مغز مداد lead گویای این امر است. بعداً زغال چوب و گرافیت، جاگزین آن شدند که با چاقو آنهاراتیز می‌کردند. به علت سیاه شدن دست در تماس با این مواد، نوک مداد را در لفافی قرار می‌دادند و آنرا کم‌کم باز می‌کردند. با تبدیل این لفاف به چوب، تراشیدن با چاقو و قلمتراش انجام می‌گرفت. بعد از انقلاب صنعتی و امکان تولید قطعات یک اندازه و ظریف، تیغ را روی سطحی ثابت کرده و با گرداندن مداد نوک آنرا تیز می‌کردند. با کوچک شدن اندازه این تیغه‌ها و استاندارد شدن آنها، سطح زیرین نیز کوچک و به شکل قابل حمل ساخته شد.