محمود سریع‌القلم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمود سریع‌القلم
شناسنامه
نام کامل محمود سریع‌القلم
علایق اصلی علوم سیاسی، توسعه، اقتصاد، روابط بین‌الملل
ایده‌های چشمگیر عقلانیت، اقتدارگرایی و توسعه‌یافتگی در ایران
ملیت ایرانی
تابعیت ایرانی
زادروز ۱۳۳۸
زادگاه تهران، ایران
محل زندگی تهران
دین اسلام
مذهب شیعه
رشته تحصیلی روابط بین‌الملل، علوم سیاسی
محل کار دانشگاه شهید بهشتی، مؤسسه پرسش
دلیل شهرت حضور در دولت دکتر حسن روحانی
کتاب‌های چاپ شده اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار، فرهنگ سیاسی ایران، عقلانیت و توسعه‌یافتگی
وب‌گاه رسمی sariolghalam.com


محمود سریع‌القلم (متولد ۱۳۳۸ در تهران)، پژوهشگر حوزه توسعه، علوم سیاسی و تاریخ معاصر ایران که گفته می‌شود مشاور رئیس‌جمهور ایران (حسن روحانی) است. او نائب رئیس مرکز پژوهش‌های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه، عضو هیئت علمی و استاد تمام گروه علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی است. وی در کلاس‌های آزاد مؤسسه پرسش نیز تدریس می‌کند.[۱][۲][۳][۴][۵] او با حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران رابطه نزدیکی دارد.

همچنین به گفته سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی نماینده مجلس شورای اسلامی و سخنگوی جبهه پایداری، «محمود سریع القلم مشاور حسن روحانی در مرکز تحقیقات مجلس تشخیص مصلحت نظام است نه مشاور وی در دولت، لذا عنوان مشاور رئیس جمهور برای محمود سریع القلم صحیح نمی باشد».

زندگی‌نامه[ویرایش]

محمود سریع‌القلم پس از پایان دوره متوسطه به آمریکا رفت و در دانشگاه ایالتی نرتریج در رشته علوم سیاسی مشغول به تحصیل شد. وی مقطع کارشناسی ارشد و دکترا را در رشته روابط بین‌الملل در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ادامه داد و فارغ‌التحصیل شد.

شرکت در اجلاس گروه بیلدربرگ[ویرایش]

در سال ۱۳۸۶، سریع القلم پیرو اخباری دال بر شرکت او در اجلاس گروه سری بیلدربرگ مورد انتقاد جناح اصولگرا قرار گرفت. [۶]

واکنش رانندگان تاکسی به سخنان سریع‌القلم[ویرایش]

سخنان مناقشه‌برانگیز محمود سریع‌القلم مشاور رئیس‌جمهور به رانندگان تاکسی موجب اعتراضاتی شد.

سریع القلم در زمستان ۱۳۹۲ و بعد از توافق ژنو در یک سخنرانی گفته بود:

یک راننده تاکسی که از ۵ صبح تا ۱۲ شب باید در این خیابان‌ها بدود تا هزینه ۳ بچه دانشجویش را درآورد، سر چهارراه از او می‌پرسند که نظر شما درباره برنامه هسته‌ای و مذاکرات ژنو چیست؟ او چه دانشی دارد که یک واکنش منطقی به این سوال بدهد؟

بعد از این سخنرانی جمعی از رانندگان تاکسی شهر تهران در اعتراض به اظهارات وی، در مقابل نهاد ریاست‌جمهوری تجمع کردند.

سریع‌القلم ادعا کرده که این تجمعات اعتراضی با پیگیری یکی از آقازاده‌های اصولگرا صورت گرفته‌است.[۷]

واکنش به کروات زدن سریع القلم در اجلاس داوس[ویرایش]

پس از آنکه در زمستان ۱۳۹۲ عکس وی با کراوات در اجلاس داووس منتشر شد، انتقادهایی به این موضوع صورت گرفت. از جمله در بخش «درگوشی» برنامه گزارش هفتگی شبکه ۱ سیما با پخش عکس ادعا شد که مشاور رئیس‌جمهور با پوشش غربی در اجلاس داوودس حاضر شده‌است. پیرو این موضوع حسام‌الدین آشنا، نماینده قوه مجریه در شورای نظارت بر صدا و سیما ضمن تکذیب این عنوان بیان کرد که تا کنون چنین حکمی برای سریع القلم صادر نشده‌است.[۸]

تحصیلات[ویرایش]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • نظام بین‌الملل و مسئله صحرای غربی، محمود سریع‌القلم، تهران: وزارت امور خارجه، دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی، ۱۳۶۹.
  • سیر روش و پژوهش در رشته روابط بین‌الملل، محمود سریع‌القلم، تهران: دانشگاه شهید بهشتی، مرکز چاپ و انتشارات، ۱۳۷۱.
  • توسعه، جهان سوم و نظام بین‌الملل، محمود سریع‌القلم، تهران: نشر سفیر، ۱۳۷۱.
  • عقل و توسعه‌یافتگی، محمود سریع‌القلم تهران: نشر سفیر، ۱۳۷۲.
  • عقل و توسعه‌یافتگی (مبانی ثابت پارادایم توسعه)، محمود سریع‌القلم تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۶.
  • سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران: بازبینی نظری و پارادایم ائتلاف، محمود سریع‌القلم، تهران: مرکز تحقیقات استراتژیک، ۱۳۷۹.
  • عقلانیت و آینده توسعه‌یافتگی ایران، محمود سریع‌القلم، تهران: مرکز پژوهش‌های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه، ۱۳۸۰.
  • روش تحقیق در علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، محمود سریع القلم، تهران: فرزان روز، ۱۳۸۰.
  • جمهوری اسلامی ایران و مساله کارآمدی (گزارش پژوهشی)، محمود سریع‌القلم، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی، ۱۳۸۲.
  • ایران و جهانی شدن: چالش‌ها و راه‌حل‌ها، محمود سریع‌القلم، تهران: مرکز تحقیقات استراتژیک، ۱۳۸۴.
  • فرهنگ سیاسی ایران، محمود سریع‌القلم، ناشر: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی، ۱۳۸۶.[۱۱]
  • اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار، محمود سریع‌القلم، تهران: فرزان روز، ۱۳۹۰.
  • پیشوایی فراتر از زمان: درآمدی بر نظام فکری و سیره عملی امام موسی صدر، محمود سریع‌القلم، موسسه تحقیقاتی امام موسی صدر، ۱۳۹۰.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]