محمد بن قاسم بن علی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محمد بن قاسم بن علی
محمد بن قاسم
دورانطاهریان
نام کاملمحمدقاسم بن عمربن علی بن الحسین
دودمانطاهری

محمد بن قاسم بن علی از نوادگان امام حسین و از شورشگران دوران ال طاهر در خراسان بود. او همراه یاران خود از کوفه به مرو رفت در مرو چهل هزار نفر به او گرویدند. به علت بی‌اعتمادی که به گروهی از یار ان خود داشت دعوت خود را آشکار نکرد سپس به طالقان رفت. در ان شهر به یاران او افزوده شد در سال ۲۱۹هجری در شهر طالقان قیام خود ر ا آشکار و علنی کرد در این زمان عبدالله بن طاهر لشکری به فرماندهی حسین بن نوح برای نبرد با محمد بن قاسم بن علی فرستاد سپاه عبدالله بن طاهر شکست خورد عبدالله باری دیگر تصمیم گرفت لشکری به فرماندهی نوح بن حیان بن جبله برای جنگ با او بفرستد.

سرانجام سپاه عبدالله توانست محمد بن قاسم را شکست دهد لشکر محمد بن قاسم به شهر نسا عقب‌نشینی کرد و خود در این شهر مخفی شد. مأموران عبدالله او را دستگیر و به شهر نیشابور بردند ولی به خاطر ترس از بیروان محمد بن قاسم مراقبت‌هایی از او می‌شد سرانجام عبدالله با دادن هدایایی او را به بغداد فرستاد در سال ۲۱۹ هجری وارد بغداد شد معتصم او را زندانی کرد ولی سرانجام او موفق شد از زندان فرار کرد.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. اکبری، امیر (۱۳۹۱). تاریخ حکومت طاهریان از آغاز تا انجام. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی.

منابع[ویرایش]

اکبری. امیر. تاریخ حکومت طاهریان از آغاز تا انجام. سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی. ۱۳۸۴. تهران.