متون تاریخی به زبان فارسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

متون تاریخی به زبان فارسی کتابی است گردآوردهٔ عبدالحسین نوایی (۱۳۰۱ - ۱۳۸۳ ه‍.خ.) که به معرفی ۶۴ کتاب تاریخی به زبان فارسی می‌پردازد. این کتاب‌ها از سدهٔ چهارم تا سیزدهم هجری اند و نمونه‌ای از هر یک از آن‌ها آورده شده است.

ویژگی‌های کتاب[ویرایش]

این کتاب بخش‌هایی از ۶۴ متن مهم تاریخی که پس از اسلام تا پایان پادشاهی قاجار به زبان فارسی تألیف شده است را در خود گنجانده است. در این کتاب، ابتدا توضیح مختصری (حدود یک صفحه) دربارهٔ کتاب تاریخی موردنظر آورده شده است و سپس بخشی از آن کتاب تاریخ (در حدود ۳ صفحه) آورده شده است. در حقیقت این کتاب شامل معرفی و نمونه‌هایی از مهمترین کتاب‌های تاریخی به زبان فارسی است.

نخستین کتاب تاریخی معرفی شده، تاریخ بلعمی متعلق به سده چهارم هجری است که بخش «تمامی حدیث انوشروان عادل و حوادث روزگار وی» از آن برگزیده شده است. آخرین متن معرفی شده نیز، کتاب تاریخ بیداری ایرانیان متعلق به اواخر سده سیزدهم خورشیدی است که بخش «صورت عهدنامهٔ بریگاد قزاق» از آن آورده شده است.

کتاب «متون تاریخی به زبان فارسی» ۲۷۶ صفحه دارد و گرداوری آن در سال ۱۳۷۵ پایان پذیرفته است و توسط سازمان سمت چاپ شده است.

فهرست کتاب[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]