لیوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یک لیوان حاوی آب

لیوان ظرفی است غالباً استوانه‌ای که بزرگتر از استکان یا فنجان است و برای نوشیدن مایعات به‌کار می‌رود. لیوان ممکن است شیشه‌ای، کاغذی، پلاستیکی یا از جنس دیگر باشد.

لیوان‌ها اشکال مختلف دارند و بیشتر به صورت چندین لیوان یک‌شکل با هم (دست، سِت) فروخته می‌شوند. لیوان آب معمولاً با لیوان چای تفاوت‌هایی دارد. شیارها و شکل‌های روی لیوان معمولاً برای لیز نخوردن از دست و گیرایی بهتر ایجاد می‌شوند. لیوان‌های مشروب‌خوری را گیلاس می‌نامند.

در لغتنامه دهخدا در مورد لیوان آمده‌است: از کلمهٔ «لوان گودوش» یعنی گاودوش لوان (لوان اسم دهکده‌ای از آذربایجان که در آنجا سفال نیک پزند) گرفته شده‌است. گیلاس. آب‌وند. آبخوری. کوزهٔ نازک. آبخوری که در لیوان آذربایجان سازند و امروز تعمیم یافته و بر مطلق ظرف آبخوری که از سفال یا چینی یا بلور یا فلز سازند اطلاق می‌گردد.

از لیوان برای نوشیدن مایعات استفاده می شود.

جستارهای وابسته

منابع

Beautiful composition for spa or bath concept Free Photo

  • لغت‌نامه‌های معین و دهخدا.