عبدالحی منشی استرآبادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عبدالحی منشی استرآبادی (درگذشته ۹۰۷ قمری) از خوشنویسان پرآوازه سده نهم هجری است که در خط تعلیق شهرت پیدا کرد و برخی او را واضع این خط می‌دانند.

عبدالحی در زمان سلطان ابوسعید گورکانی می‌زیست و منشی دربار وی بود. او مدتی هم در دربار اوزون حسن و سلطان یعقوب آق قویونلو به‌کار انشاء مشغول بود.[۱]

وی در تبریز درگذشت و در آرامگاهی مشهور به عبدالحیه دفن شد.

شاگردان و اساتید[ویرایش]

عبدالحی منشی استرآبادی از شاگردان جعفر تبریزی معروف به جعفر بایسنقری بود.[۲]

شاگردان معروف او حاج علی منشی استرآبادی، خواجه‌ خان طغرائی قزوینی، شیخ محمد تمیمی و میرمحمد منشی قمی هستند.

آثار[ویرایش]

از آثار عبدالحی منشی استرآبادی چند قطعه در کتابخانهٔ توپ قاپی سرای ترکیه موجود است که بیشتر به خط تعلیق و برخی به خط توقیع است و یکی از آنها تاریخ ۸۷۰ ه‍.ق دارد.


پانویس[ویرایش]

  1. دهخدا. علی اکبر
  2. فضایلی، ص ۳۲۵ـ۳۲۶

منابع[ویرایش]

  • فضایلی، حبیب‌الله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش. ص ۴۰۷
  • لغت‌نامه دهخدا. ذیل عبدالحی. به نقل از از حبیب السیر ج ۴ چ دوم ص ۱۰۸