شمجر

شمجر
تصویر قرون وسطی از شمجر
پیشه	سوم قاضی اسرائیل
پس از	ایهود
پیش از	دبوره

شَمْجَر (عبری:שמגר בן־ענת به معنی «پیاله‌دار») پسر عناث، از شخصیت‌های کتوبیم در تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل است که در میان بنی‌اسرائیل داوری داشت. نام او در کتاب داوران و نیز در صحیفه یوشع ذکر شده است. در کتاب داوران آمده‌است که شمجر ششصد فلسطینی را با یک سُک گاورانی کشت و فلسطینیان را از یهودیه راند. او از قبیله نفتالی بود و بیت عنات را در مرزهای خود داشت. نام او در سرود دبوره نیز یاد شده‌است.

منابع

• کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، شابک ‎۹۶۴−۳۳۱−۰۶۸-X
• یاردون سیز (۱۳۸۰)، دانشنامه کتاب مقدس، ترجمهٔ بهرام محمدیان، تهران: روز نو، ص. ۱۹۱۲
• جیمز هاکس (۱۳۷۵)، قاموس کتاب مقدس، ترجمهٔ عبدالله شیبانی، تهران: اساطیر، ص. ۱۱۴