شمجر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شمجر
Speculum Darmstadt 2505 31r Sangor.jpg
تصویر قرون وسطی از شمجر
پیشهسوم قاضی اسرائیل
پس ازایهود
پیش ازدبوره

شَمْجَر (عبری:שמגר בן־ענת به معنی «پیاله‌دار») پسر عناث، از شخصیت‌های کتوبیم در تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل است که در میان بنی‌اسرائیل داوری داشت. نام او در کتاب داوران[۱] و نیز در صحیفه یوشع[۲] ذکر شده است. در کتاب داوران آمده‌است که شمجر ششصد فلسطینی را با یک سُک گاورانی کشت و فلسطینیان را از یهودیه راند. او از قبیله نفتالی بود و بیت عنات را در مرزهای خود داشت. نام او در سرود دبوره نیز یاد شده‌است.

پانویس[ویرایش]

  1. داوران ۳:۳۱
  2. یوشع ۱۹:۳۸

منابع[ویرایش]

  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، شابک ‎۹۶۴−۳۳۱−۰۶۸-X
  • یاردون سیز (۱۳۸۰دانشنامه کتاب مقدس، ترجمهٔ بهرام محمدیان، تهران: روز نو، ص. ۱۹۱۲
  • جیمز هاکس (۱۳۷۵قاموس کتاب مقدس، ترجمهٔ عبدالله شیبانی، تهران: اساطیر، ص. ۱۱۴